Radio mp3

Ik begon het toch ‘n beetje zat te worden; dof geluid en veel te zacht.
Het via de koptelefoon-uitgang van de mp3-speler aansluiten op de aux-ingang van de autoradio; het werkt wel maar niet naar volle tevredenheid.

Op een goede dag kreeg ik het echte-manneblaadje weer in de brievenbus met daarin de bekende hebbe-dinggetjes, maar ook een verwijzing naar de aanbieding van de dag. Ik heb het natuurlijk over – ik kan het niet vaak genoeg zeggen – de Wehkamp voor mannu; Conrad!
Laat de aanbieding van die dag nu een leuk klein gevalletje zijn waarin je SD-kaartjes of een USB-stick kunt stoppen, het hele geval in de 12-Volt aansluiting in het dashboard van de auto, en dat als een klein FM-zendertje de muziekjes afspeelt op een zelf te kiezen frequentie op de autoradio. Hebbon!
Ik had geen minuut nodig om zonder de handleiding te lezen het ding spelend te krijgen.
Het zendertje is vrij zwak, dus je moet echt een vrije frequentie opzoeken (in regio 033 voldoet 88.0 MHz uitstekend), maar het werkt zonder gedoe.
Nu op volle sterkte, prima stereo en afspelen van een los kaartje. Krekwakwou!

(ik vraag me alleen wel af of dit wettelijk is toegestaan, iemand een idee?)

Multi-focale lenzen

Ik zal het maar bekennen.
Hoewel ik er natuurlijk uitzie als een jonge god, en er zàt dagen voorbijgaan dat ik me ook zo voel, ben ik toch niet meer helemaal piep. (Voor de geïnteresseerden: ik ben #14.43 uit de familie-stamboom).

Goed, ik krijg soms wat rare tips (zou je je haar niet eens verven, of nog erger: scheer je kop kaal), maar verder deert het me niet.
Het enige waaraan ik soms merk dat ik wat ouder word, is dat het lezen van teksten wat lastiger gaat, en dan eigenlijk alleen wanneer ik m’n contactlenzen in heb (die voor veraf zijn) – met zonder lenzen lees ik net zoals een baby (nou ja, bij wijze van dan).

Da’s lastig overdag.
Door het opzetten van een leesbril oog je meteen stùkken ouder (en daarvoor ben ik wellicht te ijdel), dus daar heb ik geen zin in (of is het ‘geen zin aan’, daar wil ik vanaf zijn).

Gelukkig was het onlangs weer tijd voor de halfjaarlijkse contactlenscontrole (ik laat m’n ogen vaker checken dan mijn gebit) dus alle gelegenheid om ‘het probleem’ uit de doeken te doen.

Er blijkt dus van alles op de markt te zijn voor slechterzienden (dat wordt in mijn geval presbyopie genoemd – ouderdomsverziendheid (wat een foute term…), en ben nu aan het testen met multi-focale contactlenzen.

Ik moet zeggen dat het lezen beter lijkt te gaan.
Na een paar dagen echter begonnen mijn ogen steeds roder-en-roder te worden (en wàs het maar door de drank, dan had ik er tenminste nog lol van gehad). Ander materiaal ofzo, iets waar mijn gevoelige ogen (ja dames, ik ben een gevoelige man) niet zo best tegenkonden. Van mevrouw de opticien mocht ik geen uur langer met die lenzen rondlopen, en ben ik weer terug bij af.

Nu, een week later heb ik nog steeds de kleur ogen van een albino, hopelijk trekt dat snel weer weg!
Het wachten is op multi-focale-lenzen-met-siliconen ofzo. Een collega zweert bij nachtlenzen (zelfs Liza draagt ze), maar ik heb er weer eventje genoeg van…

Geen Internet?

Afgelopen zaterdag leek het erop dat spontaan de Internetverbinding er mee was gestopt.
Nu komt dat bij Ziggo wel eens vaker voor (1x per 3 maanden), dus geen reden voor ongerustheid.
Na 2 uurtjes nog steeds geen signaal, dus maar eens met Ziggo gebeld (op teletekst schrijven de grapjassen dat je voor Internetproblemen hun website moet raadplegen).
Met hulp van de helpdesker bleek het modem online te zijn, en kon ik dus de oorzaak gaan zoeken in de apparatuur er achter.
Om precies te zijn: mijn Sitecom-routertje.

Bijzonder is wel dat de router ´intern´, dus van laptop naar router gewoon te bereiken is. Mmmm.
Na diverse reboots, andere kabeltjes heb ik de handdoek maar in de ring gegooid en de helpdesk van Sitecom maar een mailtje gestuurd.
Er zit 10 jaar garantie op het doosje dus dat gaat vast goed komen.

Ik dacht dat dit het was, maar zondagavond scheen ook Ziggo’s modem er mee uit (en daarmee dus mijn internetverbinding en telefoon). Nogal wat knipperende oranje lampjes (ook na herhaaldelijk de stroom eraf te hebben gehaald).
Tegen een uur of twaalf was dit weer tot rust gekomen…..en deed ook mijn Sitecom het weer.

Hoe toevallig is dit alles. Ik vermoed dat Ziggo aan de Internetverbinding of de firmware van de modem heeft zitten sleutelen. Iemand aanwijzingen?

Hoe dan ook, alles werkt nu weer naar volle tevredenheid. Nu nog de helpdesk van Sitecom inlichten

Wohltemperierter gitaar

Ik heb na jarenlang negeren een tijdje geleden mijn gitaar weer uit het vet gehaald. Eigenlijk dus een nieuwe gekocht want de opslag op zolder had de gitaar geen goed gedaan. Ergens in een doosje vond ik nog mijn good-old stemvork om de snaren op de juiste toonhoogte te krijgen.
Blijkbaar is dit iets dat ik was verleerd want helemaal zuiver werd het toch niet.
Na wat Googlen kwam ik al snel uit op de site van de ‘Wehkamp voor manne’ – Conrad dus. Er blijkt een enorm scala aan stemapparaatjes te zijn van goeikoop tot wat duurder, en de prijzen vielen me eigenlijk helemaal niet tegen,
Gelukkig hebben we in Amersfoort een prima gitaarwinkel op de Leusderweg – die van Kees Dee, en tussen-de-buien-door ben ik daar snel heengefietst en thuisgekomen met een Korg GA-40 apparaatje.
Het grappige is dat dit kleine dingetje helemaal geen schakelaar heeft voor welke snaar je aan het stemmen bent – je slaat een snaar aan en het apparaat geeft aan welke snaar het is en hoeveel lager of hoger deze gedraaid moet worden om precies goed gestemd te zijn. (Je moet er uiteraard niet al te ver vanaf zitten).
Kortom: voor die twee tientjes een prima apparaatje dat zowel voor acoestische gitaren (met ingebouwde microfoon) als electrische (bas) gitaren goed z’n werk doet!

Een kijkje achter de schermen van De Flint

Gisteren hebben Rosalie en ik een rondleiding achter de schermen in De Flint gedaan.
Onder begeleiding van de huismeester en van het hoofd van de programmering gingen we met een klein clubje een kijkje nemen op de plaatsen waar je anders nooit komt; op het grote podium, de artiestenfoyer, de kleedkamers en de orkestbak.
Ondertussen werd er van alles uitgelegd over de gang van zaken (wat is links en wat is rechts als je op het podium staat, hoe heten de doeken die er hangen en wat zijn trekken).
Erg interessant allemaal!

Kleine tip voor als je dit ook wilt doen: koop je van te voren kaartjes, dan kost je dit €5,- + €0,50 ‘bespreekkosten’; ga je op de bonnefooi dan spaar je die bespreekkosten uit. (trouwens waanzinnige verborgen kosten; ik heb het kaartje zelf via de website van de Flint gekocht en kreeg geen kaartjes maar alleen een bevestiging per email. Kunnen ze hier niet gewoon mee stoppen?!!).

Come, sweet slumber, enshroud me in thy purple cloak

Dìt is nog eens een gouwe ouwe clip.
Ik ken ‘m van Superchannel ofzo, één van de eerste commerciële muziekzenders (nog van voor MTV).
Deze werd toen vaak gedraaid (als het bedtijd werd geloof ik, dus zo tegen middernacht).
De dichtregel Come, sweet slumber, enshroud me in thy purple cloak is mij altijd bijgebleven.Waarom? geen idee. Klonk mooi denk ik.

mp3 in de huiskamer

Al weer een hele tijd geleden schreef ik op deze pagina dat ik op zoek was naar een huiskamer-audioapparaat waarmee ik mijn mp3-verzameling kon afspelen.
Er is goed nieuws; ik heb zo’n apparaat gevonden en aangeschaft!
Het is de Philips MCi500/12 geworden en de specificaties liegen er niet om;

  • ingebouwde harddisk met 160 GB capaciteit
  • CD-speler
  • USB-aansluiting
  • radio-tuner met coax-aansluiting
  • radio-tuner met Wifi- (draadloos) en netwerkaansluiting voor internetradio
  • versterker met 2 stuks 50 Watt boxen

De prijs viel reuze mee, bij de Conrad voor vrouwen koste het apparaat een kleine €400.

En nu ben ik het ding aan het volstoppen met muziek nadat ik een minimale configuratie heb gedaan (ik heb ‘m bedraad aangesloten op mijn router en op de Philips aangegeven dat ‘ie een automatisch IP-adres krijgt. Klaar).
Op mijn PC heb ik de bijgeleverde Philips WADM (Wireless Audio Device Manager) geïnstalleerd, hij zoekt zelf naar het apparaat, en daarna muziek ‘pompen’ (had ietsje vlotter gemogen).

De registratie bij Philips is nog niet helemaal gelukt (ik kan het Product Registration ID niet vinden, hopelijk helpt de support hier verder mee), zodat ik nog geen Internetradio kan luisteren, maar verder ben ik erg tevreden!

Het bleek gemakkelijker te zijn dan ik dacht (nog geen antwoord gekregen van Philips); op het apparaat moet je gewoon je email-adres en het bij de registratie gekozen wachtwoord intypen.

Handig adres met FAQ’s, downloads en handleiding.
Kan ik eindelijk eens genieten van de noeste downloads…

Nog openstaand probleem:Automatische tijdsynchronisatie. Het lijkt alsof de ingestelde radiozender wordt ‘vergeten’ zodra het apparaat op eco-standby gaat.

Nog een leuk (Franstalig) instructiefilmpje van le Journal du Geek gevonden:

Schatzoeken met de GPS

Ik was toch behoorlijk enthousiast geworden over een wandel-GPS na mijn laatste tochtje, en dochterlief werd dat ook nadat ik iets over Geocachen heb uitgelegd. Gelukkig had de bol kortingsweken, dus ik heb daar met veel plezier een GPS-ontvanger gekocht. Natuurlijk weer een Garmin (mijn collega Adrian noemt het merk Gaar-min, maar dat terzijde).

Het is de eTrex Vista HCx geworden, dus mèt kleurenscherm voor kaartjes, electronisch kompas en de hele ratteplan, en afgelopen zaterdag zijn we er maar eens mee op stap geweest.

Ik heb me eerst aangemeld bij de officiële geocache-site om een aantal vindplaatsen te kunnen downloaden. Zoeken naar caches gaat het gemakkelijkste met de GoogleMaps-mogelijkheid. Met het bijgeleverde programma Mapsource kun je de gedownloade *.loc-bestandjes eenvoudig naar het toestel uploaden (al ging dat met de Oregon 300 nog eenvoudiger; daar kan je ze gewoon met de verkenner op je GPS plaatsen).
We zijn eenvoudig begonnen met het localiseren van een cache welke ik uit de beschrijving al kon vinden; eens kijken of dat met het apparaat ook ging lukken (je weet maar nooit), maar we kwamen exact op de juiste plek aan. Bingo. Team Ywema rocks!
Daarna gingen we verder los en hebben onze eerste 5 caches gevonden. Voor Rosalie zat er gelukkig eentje bij waar wèl iets te halen en te brengen was.

Ik heb ze weer op een GoogleMaps-kaartje gezet (met in de omschrijving de code waaronder de cache bekend staat en de datum waarop deze is gevonden door ons).

Het jammere bij deze GPS is dat er geen topografisch kaartmateriaal bij wordt geleverd; dit kost je een extra €135,=. Wanneer je goed zoekt kun je er op een minder legale manier ook aankomen.

Er zijn gelukkig veel mensen die de nodige informatie over het gebruik van deze GPS online zetten. Zo is daar de eTrex-wiki waar ondermeer wordt uitgelegd hoe je de MapSource-kaartjes een stuk duidelijker kunt maken en deze pagina waar wordt beschreven hoe je met hulp van de eTrex je foto’s kunt geo-Taggen.

Literatuur is ook altijd prettig!

Ik ben begonnen te lezen in Een schat aan ideeën geschreven door Vinnie1 (Vincent van Mullekom) wat gaat over het zelf leggen/maken van een geocache. In dit document werd gerefereerd aan het boek “De Kunst van het Vinden” van Kapitein Haak dat ook op geocaching.nl zou moeten staan (met dit URL: http://www.geocaching.nl/starting/cachevinden.pdf). Dit boek is daar vast weggehaald nadat het in druk is verschenen. Gelukkig kon ik het in de kelders van Internet terugvinden, want het is een erg prettig geschreven handleiding!

Dit wordt vàst het begin van een nieuwe hobby!

Wandelen met de GPS

Afgelopen vrijdag heb ik met mijn zus de GPS-route Stille Kern (uitgezet door Staatsbosbeheer) gelopen. Deze route (ik heb ‘m voor het gemak eventjes ingetekend op Google Maps) gaat dwars door het Horsterbos in Flevoland (vlakbij Zeewolde).
Omdat ik zelf (nog) geen GPS had heb ik deze gehuurd bij de Bever, en ik kwam thuis met de Garmin Oregon 300. Dit is ècht een prachtig apparaat met allerlei toeters-en-bellen erop (helaas een beetje boven mijn budget).

Omdat de route die je bij Staatsbosbeheer kon downloaden een ander formaat had dan de GPS-ontvanger snapte, heb ik deze geconverteerd met het gratis Easy-GPS (bestand GPS_Stille_Kern.loc openen, opslaan als GPS_Stille_Kern.gpx en dit uploaden naar de Garmin met de USB-kabel)

Het startpunt was een beetje lastig te vinden; mijn Garmin Nüvi wilde mij op de Gooiseweg ergens linksaf sturen waar geen linksaf was (ja, enkele meters hoger wel, over het viaduct), met een omweg via de Spiekweg kwamen we netjes bij de ingang van het Horsterbos uit en was het verder een eitje.

De wandeltocht zelf was behoorlijk afwisselend. Het begon effe lastig; de GPS vertoonde iets dat op een route leek, maar uiteraard uit de rechte lijnen tussen de verschillende waypoints bestond. Je denkt dat je die lijn moet volgen (en ook vindt in het bos), maar daar kom je snel genoeg achter; dat gaat niet. Dus: een beetje zwalkend door het bos (en een enkele keer toch maar over het prikkeldraad heen) om van punt naar punt te geraken.

Bij punt SK06 (het Infopaneel langs de Spiekweg) vonden we nog een zwarte plek op het parkeerterrein met daarbij een aantal Mercedes-emblemen; er blijft blijkbaar niets anders van die wagens over als ze in de brand zijn gezet…).
Ook bij dat punt op een hek een groot bord met daarop iets over ingeschaard vee. Wat dàt nu weer is?

Het was zó leuk dat ik thuis met dochterlief een eigen wandel-GPS heb uitgezocht (maar daarover een andere keer meer)!