Belfast – Derry – Belfast

Het moest er weer van komen; de jaarlijkse trip naar een plek met lauw bier, kliffen en puffins, en dit jaar viel Noord Ierland de eer te beurt om ons te mogen verwelkomen.

Nadat we via de meest afgelegen (en kwalijk riekend; echt het afvoerputje) ruimte op Schiphol EasyJet boardden hadden we een voorspoedige vlucht naar Belfast International. Met de pendelbus naar de stad en toen stonden we zomaar recht tegenover het Days Hotel dat we thuis al hadden geboekt. Je snapt; voordat we onze kamersleutel in handen hadden was het eerste glas Guinness al voor onze glunderende neusjes gezet! Meteen de stad verkend en al lopende kwamen we uit bij het Titanic-ervarium. Het onfortuinlijke schip was net 100 jaar geleden gezonken, en dat wordt groots gevierd. Rare jongens, die Noordieren! ‘s Avonds wat rondgedoold op zoek naar een fijne Indiaan, uiteindelijk in de mooiste pub van Belfast terechtgekomen, The Crown Bar. En niet voor een colaatje! Boven heerlijk gegeten, beneden nog lang aan het bier gezeten.

Na het eerste Irish Breakfast van de week vertrokken we per trein naar Coleraine om daar de bus naar Bushmills te pakken. Helaas schonk het café geen koffie, een Guinness vóór twaalfen ging er ook goed in! In Bushmills leverde het eerste B&B-adres niets op, maar we werden door de dames van een lunchroom op het goede spoor gezet en al snel zaten we gebeiteld. Voor 1 nacht want vanwege het Irish Open golftoernooi zat alles tot in de verre omtrek volgeboekt. Gelukkig wist de landlady een goed adresje en wilde ze onze spulletjes wel wegbrengen, dus dat kwam weer helemaal goed.

De rondleiding door de Bushmills-destilleerderij viel vies tegen; behalve de leuke gidsin was er niets te zien en mocht je nergens aanzitten (helaas aan haar leuke lijf ook geen polonaise) en foto’s maken mocht ook niet. Nou ja, ze hadden het slappe seizoen, de whiskey-makerij lag stil, dus echt niets van belang te zien (waarom dan zo geheimzinnig??). Na het gratis glaasje en troostflesje vertrokken we weer. De meest saaie rondleiding ever!
Gelukkig konden we nog wat geocachen, en zijn we even naar de Giant’s Causeway gelopen.

De volgende dag was het maar een paar uurtjes lopen naar Ballycastle, over een weergaloos kustpad dat hoog over de kliffen voerde, later een stuk over het strand (waar een aantal koeien zichzelf aan het uitlaten was), en jammergenoeg een stukje over de doorgaande weg omdat het pad nog niet af was. Eindelijk… Ballycastle alwaar we in het plaatselijk Castle Hostel 2 nachtjes mochten vertoeven. Ook hier gelukkig weer een fijne eet- en drinkzaak gevonden; de Central Wine Bar. Beetje trendy, gezellige dames achter de bar en in de bediening. Niets mis mee!

De volgende ochtend met de vroege boot naar Rathlin Island voor de broodnodige puffins. Het veerbootje was echt allerschattigst; een pont waar 2 auto’s en ongeveer 20 mensen op pasten! Op het eiland werden we verwelkomd door de Puffin Bus met een echte cabaretier als buschauffeur, die ons naar het RSPB-bezoekerscentrum bracht. Boven werden de verrekijkers en telescopen al snel klaargezet. Op de vogelrots krioelde het van de zeevogels; en dus ook de Papegaaienduikers! Nadat we alle gevleugelde vriendjes uitgebreid hebben bewonderd zette de bus ons weer af in het plaatsje bij een baai waar een paar enorme zeehonden lagen te dobberen. Tijd voor bier! De middagboot terug, eindelijk in de zon! ‘s Avonds na ampel beraad via Twitter en de hostelbaas maakten we ons plan voor de komende dagen; òp naar Derry!

Na het ontbijt de rugzakken weer op de ruggen gehesen, en met de bus naar Coleraine  om aldaar het treintje weer op te pikken. Dit ritje was echt prachtig; net voorbij Castlerock ging het dieseltje een heel stuk vlak langs zee, en algauw kwam Derry in zicht. We hadden hier geen accomodatie maar dat zou toch geen probleem….een dik uur hebben we bij de Tourist’s Office gestaan en toen hadden we 2 B&B’s bemachtigd. Er bleek van alles te doen te zijn in de stad. Helemaal fijn, maar dat er dan ook zoveel mensen moesten blijven slapen.. da’s wat minder!

De taxi-chauffeur reed ons graag doorheen de wijk met alle muurschilderingen die de herinnering aan ‘The Troubles’ warm moeten houden. Kóud kreeg ik het ervan! In de stad bleek het groot feest te zijn; de North Atlantic Fiddle Convention was neergestreken in Derry waardoor er in iedere kroeg een aangenaam gezelschap varierend van muziekschoolleeftijd tot krasse grijsaard de Ierse traditionals met verve stond te brengen. Tja, daar kun je niet met een glaasje spa naar kijken natuurlijk! Verder legden er in de haven allerlei klippers aan; Derry was ook één van de uitverkoren plaatsen om tijdens de Clipper Round the World trip om de wereld aan te leggen.

De tweede dag in Derry hebben we (volgens mij met een snorder)een rondleiding doorheen Derry gedaan waarbij de tijden van Bloody Sunday werden belicht en van commentaar werden voorzien. Na de rondleiding en toen het ook wat droger werd zijn we teruggeweest om de muurschilderingen te fotograferen. De toch ietwat grimmige sfeer werd later nog wat duidelijker toen we geheel per ongeluk een Engels-gezind woonwijkje aan de Ierse kant binnenliepen. Hoge muren met prikkeldraad, bewakingscamera’s, weinig aan de verbeelding overlatende grafitti. Brrr.

De laatste dag, met de trein terug naar Belfast, weer naar hetzelfde hotel. Waar we eerst in het zonnetje hadden gezeten, kwam er even later een Oranjemars voorbij; strenge mannen met bolhoeden en oranje sjerpen, bewaakt door wat oproerpolitie. Dit maakte het beeld wel compleet!

De vlucht terug was wat hectisch. De rijen voor de bagage-dropoff en die voor ouderwets inchecken liepen door elkaar, waardoor we op een holletje het vliegtuig inmoesten. Wàt een leuke trip, benieuwd naar volgend jaar!

Het lege nest

Sinds het eind van de winter hangt er een mezenkastje op mijn balkon (5-hoog).
Ik was erg verrast dat er een koolmeesje kwam kijken, en later gezelschap meenam.
Na verloop van tijd werd het steeds drukker; werd er gevlogen met strootjes, draadjes en pluisjes en nog weer later ging het af-en-aan.

Tot een paar dagen geleden….doodse stilte.

Vandaag heb ik de stoute schoenen maar eens aangetrokken (hardloopschoenen uit, stoute weer aan) en heb ik het kastje van de muur gehaald en geopend.
Ik was natuurlijk erg benauwd om een nestje dode koolmeeskuikentjes aan te treffen.
Wat bleek: op één klein wit eitje na een leeg nest.

Volgens dit artikel op de Wikipedia legt een koolmeesje tussen de 7 en 15 eitjes; ik moet dus maar aannemen dat de natuur z’n gang is gegaan, en dat het koolmezenpaartje een goed nest vogeltjes heeft afgeleverd. Maar wat jàmmer dat ik ze niet heb zien vertrekken!

Terug uit IJsland

Eigenlijk is het thema van de vakanties die ik ieder jaar met een vriend maak: alcohol (of puffins, maar dat is meer zijn queeste), en natuurlijk dat het zich op een eiland afspeelt. Dit jaar IJsland. En, omdat er een strak beleid heerst waarbij alcohol slecht verkrijgbaar is, en kostbaar, namen we dat alvast mee van Schiphol. Verder hadden we thuis de tent al ingepakt, want ook de overnachtigingen zijn duur.
Op Keflavik Airport stond de autoverhuurder van ICR al op ons te wachten – we hadden de kleinste onder alle vierwielaangedreven auto’s geboekt; de Suzuki Jimmy. Na een kort ritje naar z’n kantoor en uitgebreide inspectie van alle deuken en krassen konden we op weg.
Onze eerste stop was de stadscamping van Reykjavik, snel ingechecked (heerlijk: geen gedoe met douchemuntjes en overal voor moeten betalen; je betaalt alleen ‘n bedrag per persoon en that’s it), tentje neergezet en Reykjavik in. Op de dag van aankomst was het namelijk Þjóðhátíðardagurinn (onafhankelijkheidsdag) en we verwachtten er veel van. Het bleek neer te komen op wat leuke bandjes op een aantal podia in de stad. Nou ja, ook erg leuk!
Na een goeie nacht (hoewel: mijn reisgenoot had er wat moeite mee dat het in deze periode van het jaar niet donker wordt en dus ook de vogels blijven zingen dat het een lieve lust heeft).
De volgende dag hebben we verder Reykjavik verkend, een tocht met de walvisboot gemaakt (en het nodige in de zee zien zwemmen, helaas geen spuitende Moby Dick naast ons), de geocaches van Reykjavik opgespoord en de nodige boodschapjes gedaan. ‘s Avonds hebben we een stel mooie foto’s gemaakt in het nagelnieuwe Harpa-gebouw. De volgende dag gingen we de bewoonde wereld verlaten om naar het Skaftafell National Park te gaan. Maar niet voordat we op het terras van Café Paris onder het genot van een lekkere koffie via de uitstekende WiFi-hotspot onze tweets hebben verstuurd. Overigens was het prachtig weer in Reykjavik – in je t-shirtje ontbijten in de zon heeft wel wat!

Er is in IJsland een snelweg waarmee je grofweg het gehele eiland rondt; kortweg “1” geheten. Deze weg voerde ons langs prachtige watervallen en het Puffin-schiereiland Dyrhólaey (de vogels waren helaas gevlogen, de cache hebben we wèl gevonden) naar het park waar we wilden zijn. We konden inchecken in het bezoekerscentrum waar we werden omgeven door allerlei lieden in de meest verantwoorde outdoor-gear. Je kunt je daar namelijk behoorlijk uitleven met gletsjerwandelingen of ijsklimmen. Het weer was inmiddels aan het omslaan naar regenachtig en koud. Maar wij hadden onze whisky (en extra truien). Tijdens het koken maakten we kennis met allerlei andere kampeerders en werden sterke verhalen en glazen drank uitgewisseld, zodat dit mijn eerste kennismaking werd met IJsland’s nationale borrel: Brennivín (ook bekend onder Black Death). Dit doorzichtige goedje zit in een knalgroene fles waardoor het meer lijkt op gootsteenontstopper. Ik heb het voor dat doel niet uitgeprobeerd, maar wel bedacht dat het in mijn drankkast thuis niet zou misstaan.

De volgende dag hebben we een kort ommetje gemaakt naar het gletsjermeer naast de camping maar na een stukje doorrijden kwamen we uit bij het Jokulsarlon meer. Hierin dreven van de gletsjer afgebroken stukken blauw ijs richting zee. Wat een prachtig gezicht was dat!
Verder richting Höfn voor inkopen, een volle tank  en een kopje koffie. Dit is een aardig vissersstadje waar verder weinig te beleven was , op de terugweg naar de camping vanaf de andere oever van het Jokulsarlon-meer staan te genieten van al dat prachtige ijs (met bovenop een zwart laagje vulkaanas).

De volgende dag (het is inmiddels dag 5) namen we een stukje van de “1” terug; op naar het volgende toeristische hoogtepunt: de geysers en ander gepruttel. De camping werd er ‘n beetje “bij” gedaan bij het Geyser bezoekers-centrum en gelijknamig hotel. Aan het sanitair werd nog druk geklust en we kregen bonnetjes mee om ons in het nabijgelegen zwembad te douchen. Het bezoekerscentrum is natuurlijk gewoon een grote souvenirs-zaak met een kantine, het hotel hebben we vooral bezocht omdat er een WiFi-hotspot is (en niet voor de koffie, die viel wat tegen), en het zwembad was leeg (2 hot-tubs gevuld met zwavelhoudend water waren veel te klein voor een flinke vlinderslag). Maar de geyers, die waren helemaal super. Eigenlijk is er maar ééntje die het doet (en da’s de Strokkur, die enige echte Geysir is er al een tijdje geleden mee opgehouden). Zie hier voor een mooi filmpje. Verder veel pruttelende stomende stukjes grond, met veel waarschuwingsborden.

De volgende dag hebben we de Gullfoss-waterval bezocht en nog ‘n mooie geocache gelopen.
‘s Middags hebben we natuurpark Þingvellir bezocht, waar duidelijk werd gemaakt dat IJsland nog steeds aan het uitdijen is, en dat het zicht op 2 aardschollen bevindt; de Noordamerikaanse en de Europese aardschol.
En toen was het donderdag, terugrijden naar Reykjavik en de laatste dingetjes in IJsland zien en doen.
Na de lunch bij Café Paris werd het toch tijd om de kwaliteiten van Jimmy op de proef te stellen en zijn we naar Seltùn gereden. Dit is een behoorlijk geo-actief gebied met erg veel pruttelende en stinkende mini-vulkaantjes.
na afloop onze enige Guinness gedronken in een Ierse pub, en ‘s Avonds bij de Paki gegeten. Daarna de zonsondergang bewonderen, die zowat onmiddellijk werd opgevolgd door een zonsopgang.  Toen het lange wachten totdat we autoverhuurmeneer ons weer kwam oppikken en terugbracht nar waar het allemaal begon.

Het was een mooie trip!

Zie hier de foto’s!

Tweets gedaan tijdens IJsland 2011:
En dan strakkies dus naar Ultima Thule. Hopelijk geen last van het zeemonster. http://en.wikipedia.org/wiki/Thule #
Even nog ‘n laatste Nederlands ontbijtje regelen. Morgen waarschijnlijk aan de walvissteak of puffinsnack. #
Met de neus in de boter: Þjóðhátíðardagurinn http://goo.gl/j2QPD Ben vooral erg benieuwd naar The Lady of the Mountain http://goo.gl/G5TaQ #
Leaving on a jetplane to Iceland http://www.youtube.com/watch?v=f4hsC0nRvZM I will be back soon! Bye tweeps! #
Begint al goed; slechts 1 vlucht vertraagd – de onze http://yfrog.com/kfik2mj #
En altijd dat gedoe met m’n schoenen – op m’n sokken door de douane! #
Bij Starbucks even ‘n bakkie doen http://yfrog.com/kh294wj #
Noorwegen buitengezet? http://yfrog.com/gyyn7tkj #
Versnaperingen voor in #ijsland zitten in de verzegelde tas. Nu nog ‘n lekkere “Natte” van Brouwerij Het Ij in ‘Het Paleis’ bij Pier D #
Mmmmm http://yfrog.com/h4mnrxuj #
Wachten totdat we mogen boarden. De desk voor FL503 is nog niet bemenst #
Er is zowaar een vliegtuig uit Ijsland gearriveerd bij pier C9. Benieuwd wanneer wij er in mogen. #
Hier mogen we bijna in…..hopelijk http://yfrog.com/h3eubxjj #
Er begint zich een soort van rij te ontwikkelen…..boarding time! #
Aan boord! Twexit for now #
Goeie vlucht gehad; huurautomeneer stond ons al op te wachten. Nu op stadscamping Reykjavik. De zon schijnt, de tent staat! #
Reykjavik verkend, hapje gegeten onafhankelijkheidsdag meegevierd. ‘t Is 23 uur en nog helemaal licht! Bijna midzomernacht. #
WiFi is zooooo vet; met je BlackBerry op een camping ergens op Ijsland gewoon ‘t Internet op!! #
Koelt ondertussen aardig af; lokale klederdracht is: muts op. Blij met de whisky & winterslaapzak! #
Ondanks dat het vannacht niet donker werd prima geslapen. Het weer is perfect; zitten nu in t-shirt in de zon op het terras van Café Paris. #
Net naar The Vulcano House geweest, vanmiddag op walvis- en puffinjacht #
Café de Paris, in Reykjavik in de zon http://yfrog.com/kirgyfrj #
Het water ruikt hier erg naar zwavel – straight from hell #ijsland #
Walvissen gezien; ze bleven alleen niet braaf boven water voor de foto, so: no pictures for proof! #
Café Paris weer opgezocht. Even bijwarmen met een hot choc. Zonder z?nnetje was het ‘t laatste uur best koud op de walvisboot #
Na de Thai nog 5 geocaches gevonden in Reykjavik #
Morgenochtend de tent opbreken en dan naar Skaftafell #
En aan de bankafschrijvingen te zien is de Ijslandse kroon flink minder waard geworden; meer kronen voor je Euro. Da’s beterrr, #
Veel foto’s gemaakt in de nieuwe cultuurtempel Harpa. Vindt @RB2901 ook vast mooi. PinkFloyd-hoezen zijn zó nagemaakt! #
De tent zit in de auto, en wij nu ook. Oostwaards, weg van de beschaving. Twexit and pray for WiFi #
Het avondgezang van de vogels gaat hier naadloos over in het ochtendconcert. Neem dus een kat of een buks mee (of whisky; ik sliep zalig)! #
Zitten in Geysir in de zwaveldampen. Gelukkig is het weer droog en zonnig. Gisteren nog tussen de gletsjers in de motregen. #
Maken nu even gruwelijk gebruik van open WiFi bij Hotel Geysir voor wat achterstallig werk… #
Grappig; wel een WEP-inlogpagina maar ondertussen staat WiFi gewoon open. Helaas te ver weg van de tent. Veel koffiedrinken dus… #
Nu tijd voor de laatste dram (2 liter whisky op in 5 dagen ahum) sterke drank (>2,5%) is echt onbetaalbaar hier. #
Twexit, de Bowmore Enigma roept #
Zitten bij een kathedraal mét WiFi en verse koffie! #
Prachtig weer, jas niet nodig zonnebril des te meer. Gebadderd in de hottub gevuld met geyserwater en zwaveldampen #
Waanzinnige waterval bezocht en weer een geocache gevonden. #
Milenniumtrilogie uitgelezen. Verwijder ‘t maar van m’n ereader, scheelt weer gewicht nu bezig in Ijsland van Giphart. Toepasselijk ja! #
Alle drank is op en we hebben nog 2 avonden. Tis hier schrikbarend kostbaar! #
Morgen inpakken en dan weer terug naar Reykjavik #
Vandaag tegelijktijdig op 2 aardschollen gestaan; de NoordAmerikaanse en de EurAziatische. Ze verwijderen met 2 cm per jaar; niet te merken #
Ik bedoel: stond niet opeens in een spagaat ofzo #
Zonder koffie weer richting tent #
Twexit en hopelijk bis Morgen! #
Roel checkt nog even de vlucht van vrijdag; nog geen bijzonderheden #houwenzo #
Tent opgebroken in de regen; alles weer in de rugzak gekregen; prachtige terugrit (thanx to @ruudblank z’n Garmin). #
.. En nu weer bij ‘t vertrouwde Café de Paris voor toilet, lunch, koffie en WiFi #
Laatste drankje in Ijsland http://yfrog.com/h2v98ttj #
Guinness is Good for you … and for me! http://yfrog.com/kjsl7nj #
Vliegen morgen met FI502 #
Net lekker bij de meest noordelijke Paki gegeten http://yfrog.com/hshtsqcj #
Nog even Reykjavik alcoholvrij onveilig maken. Om 6 uur worden we naar Keflavik Airport gebracht. Was gave trip met dikke mazzel vwb weer!!! #
Al voorzichtig bezig met volgend tripje met @tjoentje Lofoten, Westelijke Hebriden??? We’ll see! #
Blijven toch maar even bij Café Paris; Reykjavikaanse meisjes spotten. Puur antropologisch, dat spreekt vanzelf :-_ #
Reykjavikingvrouwen, Reykjavixens whatever. In ieder geval ijskonijnen want ongevoelig voor the Handsome Dutch guys #
Giph beloofde meer enthousiasme in “Ijsland” wat heeft hij wat ik niet heb? #retoritweet #
Is dit nu het bruisende nachtleven van Reykjavik? Het plein loopt leeg op ‘n enkele zwerver (vooruit; 3 met ons meegeteld) na. #
Jammer http://www.lou.is is al ingepikt #
Laatste caches worden gelogd. Ik doe de mijne thuis en meteen op mijn GoogleMaps-kaart #
Thank Café Paris for the Cof-Fi! #
Amen! http://yfrog.com/h83ubcej #
Touchdown! Geland op Schiphol, nu taxiend naar de pier. #
Treinkaartje binnen, de bagageband begint weer te draaien; zo naar huis ben enorm brak #
Waaaaaaarrrr blijft mijn rugzak?! #
De trein spoedt richting Amersfoort! #
WiFi in de trein; dat hebben ze niet in Ijsland (ook geen treinen trouwens) #
WiFi is aardig; couchette was nog fijner geweest; wakker sinds 8 uur gisterochtend….gaaaaaaaap! #
@tjoentje “neemt wat nieuwsfeiten tot zich” ik een IcelandAir dekentje (dat mag niet, kweetut) #
Flink genoten van m’n #bebook Milenniumtrilogie uit; Ijsland van Giphart en Blauwe Maandag van Nicci French. Begonnen in Bill Bryson #
Voor ‘t eerst in 25 jaar met de bus in #amersfoort #
De bus heeft een enorm verzorgingsgebied. Is mooipraat voor “wat een omweg” #lopenissneller #
En nu; te bedde! #
Voordeel van weer thuis zijn; douchen zonder muntjes #
415 foto’s door Picasa geïmporteerd van Ijsland…. #
. @Rosalywema trekt gewoon de fles Brennivín open…. #
Deel van de Ijsland-foto’s gepost op: http://t.co/ljTW2PF #

 

Een boomhut in Norg

Een lang Hemelvaartweekend voor de deur en mooi weer op komst; een uitgelezen gelegenheid dus om te gaan kamperen, en dan niet in een tent maar in een boomhut!
Dat deden we eerder onder de rook van Utrecht, maar ook in het Drentse Norg bleken er boomhutten te zijn, en wel op camping de Norgerberg.

De boomhut lijkt het meest op een trekkershut, maar dan een slag kleiner. Een tafel met stoelen ontbreekt maar er zijn wel 4 slaapplaatsen, verlichting en electriciteit (zowat onmisbaar als je alle electronica wilt blijven gebruiken).

De camping zelf zag er prima uit, gratis zwemmen in het dichtbijgelegen zwembad, verse broodjes voor ‘t ontbijt, fantastisch nette sanitair, horeca voor de deur, dus wat wil je nog meer?
Volgend jaar weer?

 

Probo Koala in boekvorm

Ik heb het zowat in één ruk uitgelezen; de thriller Probo Koala, geschreven door Van Campen, dat gaat over het reilen en zeilen in de wereldwijde handel in olieproducten. De naam Probo Koala doet natuurlijk denken aan de ramp met het gelijknamige gifschip in Ivoorkust waarbij de huurder van het schip, Trafigura in opspraak kwam. Als we het boek – dat fictief wordt genoemd- ernaast leggen dan handelt het in het boek over het bedrijf Figueroa.

Ik geloof dat de gang van zaken die in het boek wordt beschreven; het eindeloos mengen van verschillende soorten stoffen, om laagwaardige brandstof op te waarderen of hoogwaardige brandstof te mengen met afvalstoffen best zo zal gebeuren in de echte wereld. Dat is een behoorlijk schrikwekkend beeld; vanwege het grote geld worden enorme (milieu)risico’s genomen en worden mensen ongevraagd en onwetend blootgesteld aan gevaarlijke stoffen.
Hoewel soms wat rommelig en van-de-hak-op-de-tak was het een bijzonder spannend en leerzaam boek!

Lees de recensie in de Volkskrant

[Edit] 23 juli 2010: Trafigura is veroordeeld tot een boete van 1 miljoen Euro. Lees meer

Dag vijf: Two homesick boys in Guernsey

Vandaag de laatste hele dag op Guernsey.

We zijn het allebei een beetje zat; woorden als ‘ eigen bed, eigen toilet’ werden uitgesproken; heimwee dus.
Maar: we hebben nog een hele dag!

Vandaag begon het buiten met wat gedruppel (het lijkt wel alsof de weerprofeten van de BBC hun week niet hebben; iedere dag was anders dan voorspeld), maar er stond nog e.e.a. op het program; de Little Chapel en, onderweg daarnaartoe het Ondergrondse Oorlogsziekenhuis. We zijn maar gaan lopen (om de bus voor de terugweg te kunnen bewaren).

Eerst kwamen we langs het Ondergrondse Oorlogsziekenhuis waar we even een kijkje hebben genomen. De tickets die we aan het begin kochten moesten aan het eind weer worden ingeleverd; zo was duidelijk dat iedereen die binnenkwam, er ook weer uit was. Het ziekenhuis was een verlaten stelsel van gangen en kamers uitgehakt uit een rots. Het was binnen erg vochtig en veel was er niet te zien.

Volgende bezoekje was de Little Chapel, gebouwd door iemand die zijn tijd niet verdeed met geocaches te zoeken, maar van allerlei scherven een kapelletje heeft gebouwd. Grappig was het bordje aan het begin; de scherven voor de trappen zijn geschonken door Wedgewood.

En toen zat het programma er op. We hebben nog ons best gedaan om wat geocaches te vinden (echt ons best), maar door de aanwezige troep was dat mislukt. Op zoek naar de bus naar St Peter Port, en daar een glas Guinness en iets te eten.

Het valt op dat er over het hele eiland zoveel mannen en vrouwen in camouflagepak rondlopen, en rondrijden in jeeps. Morgen wordt Liberation Day gevierd, want het is het 65 jaar geleden dat Guernsey van de Duitsers werd verlost, en dat wordt gevierd (ikzelf heb nog een flink bedrag bijgedragen aan het feest; van ieder glas Liberation Ale gaat 10 pence naar de goede zaak).

Roel is nog wat aan het shoppen, ik ga zo even lekker een boekje lezen in de zon. Morgen gaan we weer naar huis. Het was fijn hier, maar naar huis gaan is een heerlijk vooruitzicht!

Dag vier: naar Sark

Het is goed om doelen te stellen; ze halen is ook prettig, zelfs op vakantie!

Vandaag dus naar Sark. Dit eiland ligt op een goede drie-kwartier varen vanaf Guernsey met een ouderwetse veerpont (en blijkbaar moeten de kaartjes dan ook 3x zo duur zijn als met de catamaran naar Herm eerder deze week). De boot zat tjokvol met 65-plussers (al hebben we die op Sark eigenlijk niet meer teruggezien – vreemd?). Het weer leek te gaan omslaan; het was aardig bewolkt met hier-en-daar heldere plekken in de lucht.

Na het gewandel van de afgelopen dagen besloten we om dit eiland eens met de fiets te verkennen – zo gezegd en dito gedaan. Er lagen ook 2 geocaches op ons te wachten waarvan 1 op Little Sark (waarvoor je La Coupée moet oversteken). Hier weer een prachtig uitzicht op kliffen…kan er geen genoeg van krijgen! De cache was geen probleem en leverde voor mij een travelbug op (die binnenkort dus weer moet worden verstopt).

We waren hier zo blij mee (en toe aan wat lekkers) dat het eerste-de-beste terras in de zon voor ons was en de Guinness weer prima smaakte.

Met enigszins onvaste tred de fiets weer genomen, even gestopt bij de buurtsuper voor wat broodjes, plakjes kaas en iets te drinken (wat krijg je toch altijd dorst van bier) en cache numero 2 gevonden, ook weer met een verbluffend uitzicht (tevens de mooiste plek waar ik ooit heb gewildplast – wat wil je met 1 liter bier in je mik).  Hier lekker gepicknicked.

We hebben daarna La Seigneurie bezocht; maar de toegangsprijs van £3 pp was toch iets te veel van het goede.
Wat daar wel erg mooi was (niet bij de tuin maar er vlak bij) was The Window in the Rock, weer een ongelooflijk mooi uitzicht op de zee, kliffen. Je raakt verwend maar nooit uitgekeken!

Om 18:00 vertrok de boot weer terug; het was weer een mooie dag zo! En het weer was prima, niets meer aan doen!
Morgen is al weer de laatste dag op Guernsey; we gaan nog wat puntjes-op-de-i zetten (een paar must-seen’s bekijken, wellicht een geocache zoeken, de plaatselijke boekhandel blijmaken, van dat soort).

Dag drie: we blijven op Guernsey

Na dat gewandel van gisteren (na het avondeten nog gepoogd om een cache te zoeken – werd jammerlijke mislukking), vandaag wat rustiger aan.

Dachten we.

We hadden bedacht om de kliffen aan de Zuidoost-kust te gaan bewandelen.
Maar: we hadden ook bedacht dat het overdag laag-water zou zijn, dus de ideale gelegenheid om het eilandje Lihou tegaan bezoeken (alleen maar toegankelijk bij eb over de causeway). Dat maar eerst dus.

Om te beginnen even wat lekkere broodjes ingeslagen bij de Franse bakker (nothing beats pain-du chocolat) om de hoek, en dan met de bus op stap naar Lihou.

Een vage kop koffie naarbinnen gewerkt, en dan naar de overkant!
Helaas (zou het de halve fles Old Pulteney van gisteravond zijn geweest?), geen eb daaro, dus Lihou bleef op afstand.

Dan Plan A: de kliffen aan de Zuidoost-kant van Guernsey.
Gelukkig zijn de busverbindingen ideaal hier, dus we lieten ons graag vervoeren naar St. Martin om daar (na een korte koffiepauze met een lekker gebakje) de kust weer op te zoeken; via het kliffenpad op weg van St. Martin naar Jerbourg. De kust is daar letterlijk adembenemend mooi (dus: veel rook-,-foto, en uitkijkpauzes). De puffins lieten zich niet zien maar dat maakte het er niet minder om. De uitzichten deden mij erg denken aan het Cornwall Coastpath. Dat levert weer veel mooie foto’s op!

Bij Hotel Jerbourg vonden onze voeten het welletjes, dus met een lekkere ijs in de mik  weer met de eerste-de-beste bus terug naar St. Peter Port.

Aldaar was het weer tijd voor de inwendige man; bier dus!

Morgen: het plan is om de boot naar Sark te nemen, en daar er een lekker dagje van te maken.
Hopelijk doet Ijsland het nog wat rustig aan…er circuleren wat berichten dat het vliegverkeer weer hinder ondervindt…..

Dag twee: op Herm

Ik werd vanochtend al vroeg gewekt door een stralende zon, en ik kon het Roel natuurlijk niet aandoen om daar doorheen te slapen….Dus op naar het Full English Breakfast (bacon, worstjes, Weetabix en de hele rimram – niet echt goed tegen het maagzuur van de Indiaan van gisteren trouwens).

We waren vroeg genoeg voor de eerste boot, en met goed gezelschap (……) stoof de snelboot door een stevige zee naar de overkant waar we met een klein halfuurtje aankwamen. Ik rook daar meteen de lucht van een turfgestookte open haard (o, die geur doet me zo terugdenken aan mijn geliefde Ierland). We zijn meteen maar een lekkere bak koffie gaan doen en daarna: op stap.

Doel van vandaag was tweeledig: geocaches zoeken en puffins spotten.
De geocaches waren geen probleem (Roel heeft bij de eerste z’n eigen travelbug achtergelaten); de puffins waren wat lastiger, en hier verschillen we ook van mening. Ik weet zeker dat ik er 4 zag; Roel is wat voorzichtiger.

Het was op Herm echt heerlijk; strakblauwe lucht, alles wat kon bloeien stond in bloei (en de gele brem rook echt hemels). Prachtige kliffen gezien waar het zeewater tegenaan spatte (ik heb foto’s als bewijs), echt heel erg mooi! Na afloop nog een lekkere Guiness gepakt en met de boot weer terug.

Het leven is echt goed hier!

Nieuws uit St. Peter Port

En nu dus in St. Peter Port in/op Guernsey.
De vluchten gingen van een leien dankje. Ik had verwacht dat het vliegtuig van Schiphol naar Manchester vol zou zitten met ‘business-men’, maar het bleek een mix te zijn van mooi geklede Kenyanen, knappe Russinnen en verfomfaaide Nederlanders.

Eenmaal op Manchester Airport aangekomen waren wij opeens Transfer-passagiers geworden (we moesten met een binnenlandse vlucht verder naar Guernsey). Doodalleen gingen we door de krochten van het aankomstgebeuren, werden bij een dichte deur opeens verwelkomd door een chauffeur die ons in zijn busje via een doolhofrit weer naar een vertrekhal bracht. Nadat we op wonderbaarlijke wijze weer aan boardingpassen kwamen (ik voel een automatiseringsprojectje aankomen), werden gefouileerd, door de immigratiedienst heenmoesten, kwamen we in een soort van bewoonde wereld terecht waar alles weer goed kwam.
Het vliegtuig naar Guernsey bleek een groen A-label te hebben (dat goldt voor het geluid, het lijkt me onwaarschijnlijk  dat een vliegtuig verder ook maar enigszins mileuvriendelijk kan zijn). Wat trouwens vreemd was; ik heb geprobeerd om naar muziek te luisteren, maar daarvan kwam weinig terecht vanwege de herrie van de vliegmachien).

Wat ook mooi was: onze bagage was met onwaarschijnlijke precisie in hetzelfde vliegtuig met ons meegereisd.

En nu dus op Guernsey; ingechecked in onze B&B (alwaar ik op de gasten-computer deez berichtje zit te typen). Onze kamer (die qua schuin aflopen erg aan mijn grootouders doet denken) heeft dus gewoon zeezicht! Mrs. Sweet heeft zich nog niet aan ons voorgesteld (wat helemaal niet zo jammer is als het lijkt, bekijk de foto’s nog maar n’s goed…).
Inmiddels al 3 geocaches gevonden, ruim een liter bier op en een prachtige wandeling gemaakt (om te ontsnappen aan de herrie; het is nu bank-holiday en men schept er genoegen in om met allerlei zelfgebouwde ‘raceauto’s’ zo hard mogelijk tegen een heuvel op te rijden. Het vreemde is dat we ze niet hebben zien terugkeren; lemminggedrag wellicht?).
Gelukkig gaat de bank morgen weer gewoon aan het werk, dat is wel zo goed voor onze welverdiende rust.

We vertrokken in een soort van regenachtige toestand, maar boven Manchester scheen de zon, en hier op Guernsey staat er een aardig briesje, maar de zon schijnt min-of-meer onafgebroken (ahum, zonnebrand vergeten…)

Straks nog wat avondeten naar binnenwerken (met nog iets aan bier vermoed ik) en dan op tijd naar bed. We zijn van plan om morgen naar Herm te varen (waar helemaaaal niets te beleven is, behalve rust en puffins).

Kortom: alles gaat zoals we hopen.
En o ja: de tweets via SMS werken ook (ben erg benieuwd naar de telefoonrekening bij thuiskomst, heb het vermoeden dat ik zwaar over een bepaald bedrag heenga – ligt voor de ingewijde (geen typevaut) niet alleen aan dit tripje overigens…)