Belfast – Derry – Belfast

Het moest er weer van komen; de jaarlijkse trip naar een plek met lauw bier, kliffen en puffins, en dit jaar viel Noord Ierland de eer te beurt om ons te mogen verwelkomen.

Nadat we via de meest afgelegen (en kwalijk riekend; echt het afvoerputje) ruimte op Schiphol EasyJet boardden hadden we een voorspoedige vlucht naar Belfast International. Met de pendelbus naar de stad en toen stonden we zomaar recht tegenover het Days Hotel dat we thuis al hadden geboekt. Je snapt; voordat we onze kamersleutel in handen hadden was het eerste glas Guinness al voor onze glunderende neusjes gezet! Meteen de stad verkend en al lopende kwamen we uit bij het Titanic-ervarium. Het onfortuinlijke schip was net 100 jaar geleden gezonken, en dat wordt groots gevierd. Rare jongens, die Noordieren! ‘s Avonds wat rondgedoold op zoek naar een fijne Indiaan, uiteindelijk in de mooiste pub van Belfast terechtgekomen, The Crown Bar. En niet voor een colaatje! Boven heerlijk gegeten, beneden nog lang aan het bier gezeten.

Na het eerste Irish Breakfast van de week vertrokken we per trein naar Coleraine om daar de bus naar Bushmills te pakken. Helaas schonk het café geen koffie, een Guinness vóór twaalfen ging er ook goed in! In Bushmills leverde het eerste B&B-adres niets op, maar we werden door de dames van een lunchroom op het goede spoor gezet en al snel zaten we gebeiteld. Voor 1 nacht want vanwege het Irish Open golftoernooi zat alles tot in de verre omtrek volgeboekt. Gelukkig wist de landlady een goed adresje en wilde ze onze spulletjes wel wegbrengen, dus dat kwam weer helemaal goed.

De rondleiding door de Bushmills-destilleerderij viel vies tegen; behalve de leuke gidsin was er niets te zien en mocht je nergens aanzitten (helaas aan haar leuke lijf ook geen polonaise) en foto’s maken mocht ook niet. Nou ja, ze hadden het slappe seizoen, de whiskey-makerij lag stil, dus echt niets van belang te zien (waarom dan zo geheimzinnig??). Na het gratis glaasje en troostflesje vertrokken we weer. De meest saaie rondleiding ever!
Gelukkig konden we nog wat geocachen, en zijn we even naar de Giant’s Causeway gelopen.

De volgende dag was het maar een paar uurtjes lopen naar Ballycastle, over een weergaloos kustpad dat hoog over de kliffen voerde, later een stuk over het strand (waar een aantal koeien zichzelf aan het uitlaten was), en jammergenoeg een stukje over de doorgaande weg omdat het pad nog niet af was. Eindelijk… Ballycastle alwaar we in het plaatselijk Castle Hostel 2 nachtjes mochten vertoeven. Ook hier gelukkig weer een fijne eet- en drinkzaak gevonden; de Central Wine Bar. Beetje trendy, gezellige dames achter de bar en in de bediening. Niets mis mee!

De volgende ochtend met de vroege boot naar Rathlin Island voor de broodnodige puffins. Het veerbootje was echt allerschattigst; een pont waar 2 auto’s en ongeveer 20 mensen op pasten! Op het eiland werden we verwelkomd door de Puffin Bus met een echte cabaretier als buschauffeur, die ons naar het RSPB-bezoekerscentrum bracht. Boven werden de verrekijkers en telescopen al snel klaargezet. Op de vogelrots krioelde het van de zeevogels; en dus ook de Papegaaienduikers! Nadat we alle gevleugelde vriendjes uitgebreid hebben bewonderd zette de bus ons weer af in het plaatsje bij een baai waar een paar enorme zeehonden lagen te dobberen. Tijd voor bier! De middagboot terug, eindelijk in de zon! ‘s Avonds na ampel beraad via Twitter en de hostelbaas maakten we ons plan voor de komende dagen; òp naar Derry!

Na het ontbijt de rugzakken weer op de ruggen gehesen, en met de bus naar Coleraine  om aldaar het treintje weer op te pikken. Dit ritje was echt prachtig; net voorbij Castlerock ging het dieseltje een heel stuk vlak langs zee, en algauw kwam Derry in zicht. We hadden hier geen accomodatie maar dat zou toch geen probleem….een dik uur hebben we bij de Tourist’s Office gestaan en toen hadden we 2 B&B’s bemachtigd. Er bleek van alles te doen te zijn in de stad. Helemaal fijn, maar dat er dan ook zoveel mensen moesten blijven slapen.. da’s wat minder!

De taxi-chauffeur reed ons graag doorheen de wijk met alle muurschilderingen die de herinnering aan ‘The Troubles’ warm moeten houden. Kóud kreeg ik het ervan! In de stad bleek het groot feest te zijn; de North Atlantic Fiddle Convention was neergestreken in Derry waardoor er in iedere kroeg een aangenaam gezelschap varierend van muziekschoolleeftijd tot krasse grijsaard de Ierse traditionals met verve stond te brengen. Tja, daar kun je niet met een glaasje spa naar kijken natuurlijk! Verder legden er in de haven allerlei klippers aan; Derry was ook één van de uitverkoren plaatsen om tijdens de Clipper Round the World trip om de wereld aan te leggen.

De tweede dag in Derry hebben we (volgens mij met een snorder)een rondleiding doorheen Derry gedaan waarbij de tijden van Bloody Sunday werden belicht en van commentaar werden voorzien. Na de rondleiding en toen het ook wat droger werd zijn we teruggeweest om de muurschilderingen te fotograferen. De toch ietwat grimmige sfeer werd later nog wat duidelijker toen we geheel per ongeluk een Engels-gezind woonwijkje aan de Ierse kant binnenliepen. Hoge muren met prikkeldraad, bewakingscamera’s, weinig aan de verbeelding overlatende grafitti. Brrr.

De laatste dag, met de trein terug naar Belfast, weer naar hetzelfde hotel. Waar we eerst in het zonnetje hadden gezeten, kwam er even later een Oranjemars voorbij; strenge mannen met bolhoeden en oranje sjerpen, bewaakt door wat oproerpolitie. Dit maakte het beeld wel compleet!

De vlucht terug was wat hectisch. De rijen voor de bagage-dropoff en die voor ouderwets inchecken liepen door elkaar, waardoor we op een holletje het vliegtuig inmoesten. Wàt een leuke trip, benieuwd naar volgend jaar!

Geen SMEG-vrees

Het was het laatste ‘aandenken’ aan de vorige eigenaar van m’n appartement; het gasfornuis.
Niet helemaal spic&span meer, maar het ding deed z’n werk; ik kon er op koken, en in de electrische oven zijn heel wat pizza’s, lasagnes, andere ovenschotels en appeltaarten gebakken. Steeds vaker echter hield ik het handvat van de ovendeur in m’n handen als ik de oven wilde openen. En da’s redelijk onhandig (en een heet klusje om het lekkere eten op m’n bordje te krijgen).
Opeens, na 5x plakken en toch weer pakken was het genoeg. Ik was het zat! Er moest een nieuwe komen!
Bij die leuke buurvrouw boven had ik een mooi kookapparaat zien staan, maar ja, SMEG dus DUURRR.
Toch maar eens bij de ‘everyday low pricing, high service‘ winkel rondgekeken en wat bleek: de prijs viel best mee.
Nou goed, PIN-pas getrokken, ogen dicht en betaald.
En nu: staat er een prachtige SMEG SNL60MFX7 te glimmen in m’n keuken, is inmiddels ingewijd tijdens het ‘slaap’feestje van dochterlief en bevalt enorm. Mooi om te zien, enorm functioneel. Het enige nadeel is het klokje (dat als enige in mijn huis handmatig dient te worden ingesteld…) dat een enorrumme hoeveelheid licht produceert.
Maar verder ben ik de zeer trotse eigenaar.
What’s cooking? Don’t know, but it’s me who’s cooking!

Winnaar van een bierpakket!

Ik mag me toch wel de gelukkigste man op aarde noemen!
Eerder al won ik de tweede prijs in een loten-actie van Lekkerbier de bierwinkel uit Joure, en afgelopen week viel mij de twitter-prijs van de online-bierwinkel van dezelfde eigenaar ten deel. Een enorme doos met lekkere biertjes!
(en wat het voor mij als bier-etikettenverzamelaar extra leuk maakt: op een paar na allemaal nieuwe biertjes!)
Bijkomend voordeel is dat je er meteen een hoop dorstige nieuwe ‘vrienden’ bij krijgt

De grote fles met op het etiket de foto van mijn eigen Twitter-profiel vind ik natuurlijk een heel erg leuke geste! Die krijgt een ere-plaats!

De zevende hemel


Bij mijn laatste strooptocht in mijn favoriete bierwinkel in het mooie Joure liep ik de collectie van Brouwerij De Zevende Hemel uit het Limburgse Sevenum tegen het lijf.

Ik viel onmiddellijk voor de naam van de brouwerij.

Bijkomende zaak is natuurlijk mijn bieretikettenverzamelwoede die extra getriggerd werd door de fraaie labels op de flesjes!

De biertjes zelf zijn ook erg de moeite waard, het zijn zeker geen standaardbiertjes van “dertien-uit-het-dozijn”. Mijn favoriet totnogtoe is de Vorst hoewel de Jubel ook een bijzonder lekker hoppig bier is. Het bijzondere aan de Donder is dat er paddestoelen in zijn verwerkt. Is dit dan paddo-bier? Ik ben zeer benieuwd naar de eventuele hallucinerende effecten..

De dag voor Kerst

De dag voor Kerst was dit jaar wel heel erg ‘Kerst-erig’ met 2x een stichtelijk woord inclusief Kerstzang!
Hoewel de dag begon met het stukslaan van een significant geldbedrag bij Meneer Van Wees, gevolgd door een partijtje squash sloeg daarna de sfeer geheel om.

Het begon met een Kerst Sing-in op de Ermelosche Heide. Het parkeerterrein (zeg: de bosrand) stond geheel vol met auto’s, de kraampjes met gloeiwijn waren druk bezocht. Een lichtvoetig stichtelijk woord door dominee Berkhof, het kerstverhaal voorgelezen door burgemeester Omta, muzikaal begeleid door Gelre Brass (een soort van dweilorkest) en vergezeld door een kudde schapen. Helemaal goed! Ik had enorm behoefte om een schaap een tongzoen te geven, maar kon me inhouden.


Bij de lekkere en gezellige Kerstmaaltijd werd ook nog veel gezongen.
Daarna door de kou naar café De Noot in Hoogland alwaar was afgesproken voor het vervolg. De kroeg was gesloten! (Volgens hun eigen website op nummer 55 in de Cafe top 100 ! Ik zeg: dat kan best wel wat plaatsjes lager!!)
Dan maar meteen door naar de St.Martinuskerk voor de Kerstnachtdienst. Dit bleek geen Kerstzangdienst te zijn maar een ‘normale’ Eucharistieviering (hoewel ik zoiets nog nooit eerder heb meegemaakt in een RK-kerk). Ach, sfeervol was het!
De dag werd gezellig afgesloten met Tielse worstebroodjes en nog meer gloeiwijn.
Ik zeg: zalig Kerstfeest!

Kerst- Winterbiercollectie 2010

Bij Burg’s Bieren in Ermelo weer een lekkere greep in de Kerst- Winterbierkast gedaan!

Op de koelkast staat nu:

Corsendonk Christmas – Ale
Affligem – Christmas
Mönschshof – Weihnachts Bier
Brasserie Dupont – Avec les Bons Voeux
Leffe – Bière de Noël
Brouwerij Kerkom – Winterkoninkse
Burg Bier – Winterbok
Fuller’s – Old Winter Ale
De Koninck – Winter Koninck
Eem – Winter
Bush de Noël – Speciale Noël
Brouwerij de Ranke – Père Noël
Kleveretien – Zwart & Straf Winterbier
Brasserie des Legendes – Christmas Goliath
Daendels – Winterbier
Brouwerij het Anker – Gouden Carolus Christmas
Witkap Pater – Special
De Leckere – Blauwe Bijl
Enghien – Noël tripel blond
Huttenkloas – Winterbok
La Binchoise – Spéciale Noël
Brasserie de la Senne – Equinox
Slaghmuylders – Kerstbier
Brouwerij het IJ – Ijndejaars
Kleinduimpje – Kerstbier
Brasserie Caulier – Blonde de Noël
Gordon – Xmas
De Proefbrouwerij – Kerstvuur 2010

Lekker warm de winter in!

Toen ik ongeveer een jaar geleden mijn flat kocht vertelde de vorige eigenaar dat er al jaren sprake was van het vervangen van de blokverwarming door individuele verwarming.

Je ziet hoe snel dingen kunnen gaan, want na de eerste aanzet begin dit jaar, ben ik nu de trotse eigenaar van een gloednieuwe cv-installatie die daarnaast ook voor een enorme hoeveelheid warm water zorgt.

Het feest begon donderdag een week geleden, toen werd de vertikale installatie afgetapt waardoor ik, en mijn boven- en benedenburen werden afgesloten van de centrale ketel. Een dag er na werd de gehele bestaande installatie (radiatoren en buizen) uit mijn appartement gesloopt. Afgelopen woensdag hingen er opeens radiatoren, donderdag was het leidingwerk gereed, en afgelopen vrijdag was de installatie compleet, en mijn huis lekker warm!

Er is een imposante hoeveelheid leidingwerk voor te pas gekomen, maar alles doet ‘t en ik ben helemaal blij (zeker na de koude periode afgelopen week toen het soms niet warmer was dan 13 graden). Mijn badkamer is voorzien van een handdoekradiator (wat door de BobDeBouwers steevast ‘Designradiator’ wordt genoemd – net of de andere radiatoren niet zijn ontworpen).

De ketel is een Remeha Avanta 28C CLV, ik heb er een draadloze iSense thermostaat bij genomen (scheelt weer een draadje), en de boel is vakkundig, snel en schoon (er lag geen kruimeltje stof meer) geplaatst door de manne van Van Duin

Dochterlief heeft haar goedkeuring gegeven, de douche is feestelijk ingewijd.
Het wachten is alleen nog op de rekening, die zal ook wel imposant zijn…!

Van Hollandse Weide, wat is dat?

Op mijn pak karnemelk van de Albert Heijn staat dat de melk van koeien van Hollandse Weide komt.
Wat betekent die informatie, is het waar en wat moet ik er mee?

Wat is die Hollandse Weide, is dat een stukje grasland ergens in één van de provincies Noord- of Zuid Holland, is het een boerderij in Polen die Hollandse Weide heet?
Ik weet het niet en kom daar ook niet achter.

De Reclame Code Commissie heeft het er ook maar moeilijk mee, en heeft AH opgedragen dat deze grootgrutter de term Hollandse Weide niet meer mag bezigen, omdat was aangetoond dat de melk van stalkoeien uit Flevoland afkomstig was (lees dit artikel op de site van Wakker Dier).
Geen weide, en ook niet uit Holland dus.
Dat Albert Heijn geen gevolg geeft aan de uitspraak moge duidelijk zijn. Dit pak melk heb ik onlangs gekocht en heeft een houdbaarheidsdatum van 18-10-2010.

Op de achterkant van het pak staat dat ‘de koeien van Hollandse Weide zorgen ervoor dat wij van verse karnemelk worden voorzien’.
Ook al zo’n vreemde zin.
Die koeien zorgen ervoor dat…..volgens mij doen koeien helemaal nergens voor zorgen, behalve dan voor de productie van melk. Wordt er hier nu gesuggereerd dat die koeien de melk zelf…. nee toch?
En, wanneer de melk van AH hier afwijkend in is ten opzichte van de concurrentie (want anders hoef je het niet speciaal te vermelden lijkt mij), drink je dus minder-verse melk zodra je dit bij een andere super koopt?

Kortom: één en al verwarring. De afdeling marketing is er maar weer druk mee geweest.

EKO of Rondeel

Sinds kort heeft onze grootste grutter een nieuw merk eieren op de markt gezet; Rondeel.
Ze zitten met z’n zevenen verpakt in een ovaal doosje van kokosvezels.
Het ziet er wel gezellig uit, maar ik heb er 1 probleem mee; ‘mijn’ AH verkoopt nu niet meer de EKO-eieren die ik altijd nam.
Ook gezien de eigen tekst is dit immers de beste keus, uit zowel dier- als milieuoogpunt.
Ik hoop dat het een éénmalige uitverkocht-situatie was!

Meer Amersfoorts bier?

Vanwege het mooie weer en het verwachte bezoek liep ik onlangs binnen bij de Gall & Gall aan het Euterpeplein om daar wat witbiertjes in te slaan. Deze keer niet voor de etiketten-verzameling, maar gewoon voor de lekkere dorst.
Tot mijn verbazing kwam ik roch nog wat nieuws tegen, en wel allemaal lokale brouwsels van brouwerij De Eem. De bieren worden echter niet in Amersfoort gebrouwen maar in Dronten bij brouwerij de Praght, en de Scheldebrouwerij in Meer(B).
Zo trof ik XtrEem Rosebud, Warrior en Chinook aan (ik moet ze nog proeven)

Toen ik de slijter vertelde dat ik ook etiketten spaar moest ik even wachten, want hij ging even naar achteren om wat te halen. Snel kwam hij met 2 koude Vat No.13-flesjes aanzetten, ook uit Amersfoort. Ze waren alleen niet voor de verkoop, maar hij wilde de flesjes wel bewaren voor me – ja, dat telt natuurlijk niet; alleen etiketten van zelfgedronken biertjes mogen in de map….
Op de site van dit voor mij nieuwe bier zag ik de verkooppunten, en daar ben ik wel geslaagd voor Moriaentje en een Dolle Tinus. Prachtige namen, stoer etiket. Jammergenoeg worden ook deze bieren niet binnen de stadsgrenzen gemaakt en komen ze eveneens uit Dronten.

Het Moriaentje ging al snel open. Ik vond het echt een lekker bier, categorie Dubbel zou ik zeggen, ondanks het lage alcoholpercentage van 5,2°. Flink moutig (chocolade- en zwartmout) dus geen doordrinker maar zeker één om van te genieten. De Dolle Tinus staat nog te wachten tot een volgende keer!