De dag voor Kerst

De dag voor Kerst was dit jaar wel heel erg ‘Kerst-erig’ met 2x een stichtelijk woord inclusief Kerstzang!
Hoewel de dag begon met het stukslaan van een significant geldbedrag bij Meneer Van Wees, gevolgd door een partijtje squash sloeg daarna de sfeer geheel om.

Het begon met een Kerst Sing-in op de Ermelosche Heide. Het parkeerterrein (zeg: de bosrand) stond geheel vol met auto’s, de kraampjes met gloeiwijn waren druk bezocht. Een lichtvoetig stichtelijk woord door dominee Berkhof, het kerstverhaal voorgelezen door burgemeester Omta, muzikaal begeleid door Gelre Brass (een soort van dweilorkest) en vergezeld door een kudde schapen. Helemaal goed! Ik had enorm behoefte om een schaap een tongzoen te geven, maar kon me inhouden.


Bij de lekkere en gezellige Kerstmaaltijd werd ook nog veel gezongen.
Daarna door de kou naar café De Noot in Hoogland alwaar was afgesproken voor het vervolg. De kroeg was gesloten! (Volgens hun eigen website op nummer 55 in de Cafe top 100 ! Ik zeg: dat kan best wel wat plaatsjes lager!!)
Dan maar meteen door naar de St.Martinuskerk voor de Kerstnachtdienst. Dit bleek geen Kerstzangdienst te zijn maar een ‘normale’ Eucharistieviering (hoewel ik zoiets nog nooit eerder heb meegemaakt in een RK-kerk). Ach, sfeervol was het!
De dag werd gezellig afgesloten met Tielse worstebroodjes en nog meer gloeiwijn.
Ik zeg: zalig Kerstfeest!

Nieuwe gitaar


Na jaren een Spaanse gitaar te hebben bespeeld (nou ja, met een pauze van zowat 20 jaar) mocht ik laatst een staalsnarige gitaar lenen van mijn broer(tje).
Met pijn in mijn hart heb ik ‘m weer ingeleverd, want wàt speelt dat lekker en de klank is zoveel malen helderder.

Kortom: ik mocht van mezelf er ook één uitzoeken, en uiteraard in dè gitaarwinkel van Amersfoort – Kees Dee op de Leusderweg.
Met mijn bescheiden budget, maar mèt 10% korting vanwege het 23-jarig bestaan (huh, ook een kroonjaar blijkbaar) kwam ik na een aantal gitaren te hebben bespeeld thuis met de eerste die ik in mijn handen kreeg; een Greg Bennett ASDM van het model Dreadnought; geen cutaway zoals ik van plan was, maar een ‘gewoon’ model.
En nu maar spelen dus!

De Duurzaamheidslening

Via de gemeente is het mogelijk om een duurzaamheidslening aan te vragen waarmee je energiebesparende maatregelen voor je woning kunt (mee)financieren. Omdat deze lening een laag rentepercentage kent (2%) wordt het aantrekkelijk gemaakt om aan de slag te gaan en je woning te verduurzamen (hoewel duurzaam voor mij meer de betekenis heeft van iets langer te kunnen gebruiken dan energie te besparen).

Het appartementencomplex (waarvan ik via de VvE mede-eigenaar ben) is bezig met het vervangen van de Laagrendements-blokverwarming door een Hoogrendements individuele CV/ en warmwatervoorziening. Dit valt ook onder de mogelijkheden om zo´n duurzaamheidslening aan te vragen, dus: de stoute schoenen aangetrokken en naar de gemeente getogen – schriftelijk welteverstaan!
Na het invullen van een aantal formulieren en het meesturen van divers papierwerk kreeg ik enkele weken later de bevestiging dat ik in aanmerking zou komen voor de lening. Joepiedepoepie dacht ik toen ik dat las.

Het goede gevoel verdween echter als sneeuw voor de zon toen ik de meegestuurde informatiemap van SVn stichting Stimuleringsfonds Volkshuisvesting Nederlandse gemeenten– zag, dit is de uitvoeringsinstantie welke de lening beoordeelt en verstrekt. Deze informatiemap bevatte 3 formulieren die moesten worden ingevuld met daarbij het verzoek om werkelijk de duvel en z´n ouwe moer aan verklaringen en andere rimram op te sturen (zoals mijn echtscheidingsconvenant en kopieën van de paspoorten van de bestuurders van de VvE om maar de meest extreme te noemen).

Hoewel ik de Nederlandse taal in behoorlijke mate beheers en HBO-geschoold ben waren niet alle zaken mij helder, dus ik schreef een nette mail aan de SVn waarin ik puntsgewijs om opheldering vroeg. Twee weken later nog geen sjoege van die club (zelfs geen ontvangstbevestiging).

Ik meende te hebben begrepen dat de duurzaamheidslening het eenvoudiger zou moeten maken om woningverbetering te kunnen financieren. Wat mij betreft wordt door alle administratieve red-tape dit doel niet gehaald. 1 Telefoontje naar de hypotheekmeneer bracht mij het benodigde kapitaal ook bijelkaar.

Meer Amersfoorts bier?

Vanwege het mooie weer en het verwachte bezoek liep ik onlangs binnen bij de Gall & Gall aan het Euterpeplein om daar wat witbiertjes in te slaan. Deze keer niet voor de etiketten-verzameling, maar gewoon voor de lekkere dorst.
Tot mijn verbazing kwam ik roch nog wat nieuws tegen, en wel allemaal lokale brouwsels van brouwerij De Eem. De bieren worden echter niet in Amersfoort gebrouwen maar in Dronten bij brouwerij de Praght, en de Scheldebrouwerij in Meer(B).
Zo trof ik XtrEem Rosebud, Warrior en Chinook aan (ik moet ze nog proeven)

Toen ik de slijter vertelde dat ik ook etiketten spaar moest ik even wachten, want hij ging even naar achteren om wat te halen. Snel kwam hij met 2 koude Vat No.13-flesjes aanzetten, ook uit Amersfoort. Ze waren alleen niet voor de verkoop, maar hij wilde de flesjes wel bewaren voor me – ja, dat telt natuurlijk niet; alleen etiketten van zelfgedronken biertjes mogen in de map….
Op de site van dit voor mij nieuwe bier zag ik de verkooppunten, en daar ben ik wel geslaagd voor Moriaentje en een Dolle Tinus. Prachtige namen, stoer etiket. Jammergenoeg worden ook deze bieren niet binnen de stadsgrenzen gemaakt en komen ze eveneens uit Dronten.

Het Moriaentje ging al snel open. Ik vond het echt een lekker bier, categorie Dubbel zou ik zeggen, ondanks het lage alcoholpercentage van 5,2°. Flink moutig (chocolade- en zwartmout) dus geen doordrinker maar zeker één om van te genieten. De Dolle Tinus staat nog te wachten tot een volgende keer!

Regenboog op zondagavond

Afgelopen zondagmiddag opeens een emailtje van een mede-koorlid; er zou in de St. Aegtenkapel een Benefietconcert zijn tbv Roze Zaterdag met optredens van een ander Amersfoorts koor en klassieke muziek van het Rainbow ensemble. Na een klein beetje Googlen bleek onze eigen dirigent Harry de Beer ook nog mee te doen. Niets op tv (en alles is leuk), dus: op naar de St Aegtenkapel.
Deze kapel is wat mij betreft één van de mooiste locaties waar je naar muziek kunt luisteren; de akoestiek is echt prachtig daar! (Ik herinner me een concert van Harry Sacksioni van enkele jaren geleden….om te huilen, zo mooi!).
Bij binnenkomst bleek ik één van de weinige niet-roze mannen te zijn, maar dat bleek totaal geen beletsel voor een leuke avond.
Het Rainbow Ensemble speelde muziek van ondermeer Franz Krommer (een mij totaal onbekende componist uit de tijd van Beethoven) – het kwartet voor fagot, 2 altviolen en cello, de Simple Symphony van Benjamin Britten en stukken van Tchaikovsky. Tussendoor trad het Roze Koor op met de door Harry bewerkte versie van I Feel Pretty (waarmee het Hallehuiskoor precies een week geleden optrad in Theater de Lieve Vrouw).
De drankopbrengst was ook voor het goede doel (Stichting Keiroze), dus dan neem je met een goed gevoel een extra glaasje….
Was leuk, een onverwachte mooie avond!

Jubileumconcert – the day after

Dat was een groot feest gisteren in theater De Lieve Vrouw!

We begonnen om 11 uur met inzingen, de laatste aanwijzingen in ontvangst nemen en de positionering op het podium. Onderwijl waren de techneuten van het theater druk bezig met het knutselen aan de verlichting en het klaarmaken van podium en zaal.
Om half drie zat ons publiek in de zaal en kregen wij onze grote opkomst; onder daverend applaus daalden we van de trap af naar de zaal en begon het optreden.
Het was al weer veel te snel pauze, en veel koorleden (waaronder ikzelf) vroegen zich af of we niet wat waren vergeten te zingen, maar niet dus.

Het tweede deel ging ook super waarna onze dirigent Harry de Beer welverdiend in het zonnetje werd gezet.

Na afloop was in de foyer gelegenheid om oude bekenden weer te begroeten en dat was best gezellig.
Toen de meeste gasten waren vertrokken hebben we het jublieumjaar afgesloten met een lekker hapje bij restaurant Dara. Het bleef nog lang gezellig!

Voor meer foto’s zie onderstaande pagina’s:

Blauwbaard in de Veerensmederij

Afgelopen vrijdag ben ik met zus & zwager naar de premiere van de opera Blauwbaard van Xynix Opera geweest, volgens eigen zeggen een “Thriller opera op industrieel erfgoed”.

Zus en zwager waren vorig jaar naar de voorstelling King Arthur op Fort Rijnauwen bij Utrecht geweest, en waren daar zo lyrisch over dat, zodra Xynix Blauwbaard programmeerde, de kaartjes snel waren besteld (en ik mocht mee)!

De Veerensmederij is in een gedeelte van Amersfoort waar ik nog nooit was geweest (maar zo vaak al erg dichtbij); aan de Soesterkwartier-kant van het stationsemplacement, en dus op het NS-terrein. Ik vond het sowieso erg leuk om daar rond te lopen; ben geen treinofiel, maar een station en treinen betekenen voor mij altijd: op stap, op reis. Fijn gevoel dus!
Tijdens het wachten-om-naar-‘binnen’-te-mogen (de voorstelling is in de open lucht) werd er nog af-en-aan gereden met de cast, later werd ook de Burgemeester van Amersfoort afgeleverd. Ook werden dekentjes uitgedeeld, geen overbodige luxe bleek later.
De zitplaatsen waren in tribunevorm opgesteld tegenover de gerestaureerde (maar nog niet helemaal af) Veerensmederij, welke werd gebruikt als orkestbak en op- en afkomst voor de spelers.

Ik ben nog nooit naar een opera geweest en moest zelf erg wennen aan de klassieke manier van zingen. Verder vond ik het één groot feest van mooi licht, goede muziek en tekst (waarin de lokatie ook nog een rol kreeg), mooie zang en dans (met een mooie hoofdrolspeelster Leonie van Veen).
Boven ons hoofd was het helemaal onbewolkt, dus de maan en sterren werkten goed mee aan de sfeer. Nadeel was dat het enorm snel afkoelde, maar daar waren die dekentjes dus voor bedoeld.

Na afloop werd de nieuwe naam van Xynix bekendgemaakt door mevrouw de Burgemeester. Het wordt dus Holland Opera. In eerste instantie vond ik dat (en dat heb ik meteen de wereld ingetwitterd) een jammere keuze. Xynix klink speels, Holland Opera heeft iets stugs en saais. Na een nachtje slapen denk ik, Ja, het stadium van kindervoorstellingen is voorbij, ze zijn nu helemaal bezig met grote volwassen voorstellingen. Ze zullen de naam helemaal waarmaken!

Omroep Amersfoort weer terug op TV

Na een afwezigheid van een maand is Omroep Amersfoort weer terug op de TV.
In de tussenliggende periode werd het signaal van RTV Utrecht op het kanaal doorgegeven (in een behoorlijk brakke kwaliteit), ook om aan te geven dat er een duidelijke samenwerking gaat plaatsvinden tussen die twee.
Wat inhoudt dat van Omroep Amersfoort het grootste deel van het personeel kon vertrekken.

Nou goed, sinds begin april dus weer eigen beeld. Ik ben ook erg benieuwd wat er nu op journalistiek gebied van terechtkomt; ik vrees dat Omroep Amersfoort het gekke neefje van Oom Utrecht zal worden. Was het nou wel zo verstandig van de vorige gemeenteraad om Omroep Amersfoort te laten doorgaan in plaats van een nieuwkomer, want: wat hebben we nu nog helemaal?

Technisch is het nog niet helemaal jofel zoals onderstaande afbeelding laat zien, genomen op teletekst pagina 130 (Kort Nieuws). We kunnen hier inderdaad snel doorheen!

Een kijkje achter de schermen van De Flint

Gisteren hebben Rosalie en ik een rondleiding achter de schermen in De Flint gedaan.
Onder begeleiding van de huismeester en van het hoofd van de programmering gingen we met een klein clubje een kijkje nemen op de plaatsen waar je anders nooit komt; op het grote podium, de artiestenfoyer, de kleedkamers en de orkestbak.
Ondertussen werd er van alles uitgelegd over de gang van zaken (wat is links en wat is rechts als je op het podium staat, hoe heten de doeken die er hangen en wat zijn trekken).
Erg interessant allemaal!

Kleine tip voor als je dit ook wilt doen: koop je van te voren kaartjes, dan kost je dit €5,- + €0,50 ‘bespreekkosten’; ga je op de bonnefooi dan spaar je die bespreekkosten uit. (trouwens waanzinnige verborgen kosten; ik heb het kaartje zelf via de website van de Flint gekocht en kreeg geen kaartjes maar alleen een bevestiging per email. Kunnen ze hier niet gewoon mee stoppen?!!).