Geen Internet?

Afgelopen zaterdag leek het erop dat spontaan de Internetverbinding er mee was gestopt.
Nu komt dat bij Ziggo wel eens vaker voor (1x per 3 maanden), dus geen reden voor ongerustheid.
Na 2 uurtjes nog steeds geen signaal, dus maar eens met Ziggo gebeld (op teletekst schrijven de grapjassen dat je voor Internetproblemen hun website moet raadplegen).
Met hulp van de helpdesker bleek het modem online te zijn, en kon ik dus de oorzaak gaan zoeken in de apparatuur er achter.
Om precies te zijn: mijn Sitecom-routertje.

Bijzonder is wel dat de router ´intern´, dus van laptop naar router gewoon te bereiken is. Mmmm.
Na diverse reboots, andere kabeltjes heb ik de handdoek maar in de ring gegooid en de helpdesk van Sitecom maar een mailtje gestuurd.
Er zit 10 jaar garantie op het doosje dus dat gaat vast goed komen.

Ik dacht dat dit het was, maar zondagavond scheen ook Ziggo’s modem er mee uit (en daarmee dus mijn internetverbinding en telefoon). Nogal wat knipperende oranje lampjes (ook na herhaaldelijk de stroom eraf te hebben gehaald).
Tegen een uur of twaalf was dit weer tot rust gekomen…..en deed ook mijn Sitecom het weer.

Hoe toevallig is dit alles. Ik vermoed dat Ziggo aan de Internetverbinding of de firmware van de modem heeft zitten sleutelen. Iemand aanwijzingen?

Hoe dan ook, alles werkt nu weer naar volle tevredenheid. Nu nog de helpdesk van Sitecom inlichten

Helderziend

Als je in een flat woont met centrale brievenbussen krijg je een hoop drukwerk, zelfs met de Nee Nee-sticker.
Laatst werd ik uitgenodigd door een helderziende, genaamd Omar, die mij de toekomst wel wil voorspellen.
Als deze Omar echt goed is, had hij gewèten dat ik niet in die onzin geloof, en bij mij dus ook geen briefje in de brievenbus had hoeven doen.
Jammer hoor!

Adreswijziging

Na de verhuizing van de vorige bewoner van mijn appartement kreeg ik nog regelmatig post voor hem die ik dan netjes doorstuurde.
Een paar maanden later werd ik dat een beetje zat en begon de post maar terug te sturen naar de afzender waarbij ik melding deed van het nieuwe adres.
Dat ging bij alle bedrijven goed, behalve bij ASR (de nieuwe naam van wat vroeger Fortis verzekeringen was).
Een maand later lag er namelijk weer gewoon post van ASR in de bus.
Ik besloot eens te bellen en kreeg de postkamer aan de lijn. Excuses, wat is het nieuwe adres, het zal niet meer gebeuren.
Een maand later: weer post van ASR.
Nog eens gebeld, nu met een administratief-medewerker, of ik de envelop eens wilde openmaken zodat ze aan de hand van het klantnummer de adresgegevens kon aanpassen. Het is nu echt voor elkaar en nogmaals excuses.
Gisteren weer een envelop van ASR.Ik heb nu de vorige bewoner maar een boos mailtje gestuurd die vervolgens de vermoorde onschuld speelt.

Ik zou mijn geld niet bij ASR durven wegzetten met zo’n beroerde AdminiStRatie!

Dag drie: we blijven op Guernsey

Na dat gewandel van gisteren (na het avondeten nog gepoogd om een cache te zoeken – werd jammerlijke mislukking), vandaag wat rustiger aan.

Dachten we.

We hadden bedacht om de kliffen aan de Zuidoost-kust te gaan bewandelen.
Maar: we hadden ook bedacht dat het overdag laag-water zou zijn, dus de ideale gelegenheid om het eilandje Lihou tegaan bezoeken (alleen maar toegankelijk bij eb over de causeway). Dat maar eerst dus.

Om te beginnen even wat lekkere broodjes ingeslagen bij de Franse bakker (nothing beats pain-du chocolat) om de hoek, en dan met de bus op stap naar Lihou.

Een vage kop koffie naarbinnen gewerkt, en dan naar de overkant!
Helaas (zou het de halve fles Old Pulteney van gisteravond zijn geweest?), geen eb daaro, dus Lihou bleef op afstand.

Dan Plan A: de kliffen aan de Zuidoost-kant van Guernsey.
Gelukkig zijn de busverbindingen ideaal hier, dus we lieten ons graag vervoeren naar St. Martin om daar (na een korte koffiepauze met een lekker gebakje) de kust weer op te zoeken; via het kliffenpad op weg van St. Martin naar Jerbourg. De kust is daar letterlijk adembenemend mooi (dus: veel rook-,-foto, en uitkijkpauzes). De puffins lieten zich niet zien maar dat maakte het er niet minder om. De uitzichten deden mij erg denken aan het Cornwall Coastpath. Dat levert weer veel mooie foto’s op!

Bij Hotel Jerbourg vonden onze voeten het welletjes, dus met een lekkere ijs in de mik  weer met de eerste-de-beste bus terug naar St. Peter Port.

Aldaar was het weer tijd voor de inwendige man; bier dus!

Morgen: het plan is om de boot naar Sark te nemen, en daar er een lekker dagje van te maken.
Hopelijk doet Ijsland het nog wat rustig aan…er circuleren wat berichten dat het vliegverkeer weer hinder ondervindt…..

ja, tegen Neutral-reclames

Van alle wasmiddelreclames vind ik die van de Neutral toch wel het aller-aller-stompzinnigst,
en dan vooral dat stukje waarin die ukkies in de box een soort van spandoekje onthullen.
Wat ik al helemaal niet begrijp is wat er met het linker-spandoek wordt bedoeld “Ja tegen een zachte huid“.
Ik bedoel: wie is er nu tegen een zachte huid? In die Dove/ Nivea etc-reclames doen ze niet anders dan een zachte huid beloven, en die Neutral werkt dat dan gewoon tegen….
Totaal idioot!

Spruitjeslucht

Hoewel ik uit een, zoals dat heet, goed gristelijk gezin afkomstig ben, kan ik mij niet herinneren dat het bij ons thuis naar spruitjes rook.
Dat was wel anders toen ik met mijn toenmalige eega ons eerste echte huis bezocht; er stond een Statenbijbel op een standaard in de kamer, in de hoek murmelde een op een reli-kanaal afgestemde radio,de vrouw des huizes was gekleed in een lange rok en, echt waar, de lucht was niet om te harden.

Ik wil wat bekennen: ik ben dol op spruitjes!
Sinds ik op mezelf woon liggen er 2x per week spruitjes op m’n bord. Een beetje uit nood geboren, dat wel, want de plaatselijke grootgrutter verkoopt ze alleen per halve kilo. Ik heb dus diverse varianten al achter de kiezen (tot spruitjeslasagne aan toe).
Vandaag is het echter dé dag; de spruitjes zijn op en ik koop geen nieuwe meer.
Toch neem ik niet met weemoed afscheid van die groene rakkers; ik ben er eigenlijk helemaal klaar mee, en om mij heen hangt vast een soort van groen aura. Vàn de spruitjeslucht I presume!
De rest van het jaar geen spruiten meer!

Voel me oud

Dan kun je je nog wel 17 voelen
en het lichaam hebben van een jonge god
(vooruit, een ouwe).
Maar op een dag
zomaar een dag in maart
komen er visioenen van Pas-65.
En dat allemaal
door zo’n sales-miep van de Intermediair…
Mijn gratis abonnement is verlopen
omdat ik te oud ben
zucht!
Weer een deuk in mijn zelfvertrouwen!
Wat denkt ze wel!

‘t Is toch een stom blad…..

😉

Natte winden in de Utrechtse gemeentepolitiek

Nu de uitslagen van de gemeenteraadsverkiezingen binnen zijn is het voor een aantal personen die op de verkiezingslijst stonden toch wat lastig geworden.

Neem Maarten van Rossum, die zoveel voorkeursstemmen voor de PvdA heeft gekregen dat hij direct de gemeenteraad in kan, of de Utrechtse ToN-lijsttrekker John Koenders die er blijkbaar niet op had gerekend maar toch genoeg stemmen heeft gekregen.

Beide heren weigeren hun verantwoordelijkheid te nemen en de gemeenteraad in te gaan.
Van Rossum heeft zich als lijstduwer opgegeven omdat hij ‘wilde hij protesteren tegen de politieke stemming in Nederland’. Wàt een onzin. Je stelt je verkiesbaar omdat je eigenlijk tegen de verkiezingen bent?
John Koenders spreekt duidelijk uit niet zoveel vertrouwen te hebben in de partij van Rita dat hij er z’n baan voor durft op te zeggen. Dit geldt trouwens voor de gehele ‘top-5’ van ToNners in Utrecht.

Wat zijn dat voor flapdrollen; als je je op de lijst laat zetten betekent het dat je graag als volksvertegenwoordiger aan de gang wil. Was je dit niet van plan, dan ook niet op de lijst. Punt!

Het wordt tijd voor de Tegenpartij!

grijze dag in februari

Zomaar een grijze dag in februari
We moesten spelen in Delfzijl of Sappemeer
We zaten warm, droog en veilig in de auto
De ruitenwissers zwiepten dapper heen en weer

refr.:
Zomaar een grijze dag in februari
De zon heeft zich in geen weken laten zien
Ik denk niet dat het ooit nog zomer wordt

En even later blauwe zwaailichten in de verte
We reden stapvoets in de file dichterbij
D’r was een ongeluk gebeurd; je zag ze liggen
En in de regen stond er een ziekenwagen bij

refr.(2x)

We reden op die wintermiddag zwijgend verder
We moesten spelen in Delfzijl of Hoogeveen
Het was buiten regenachtig, koud en bijna donker
En ieder staarde in de auto voor zich heen

Zomaar een grijze dag in februari
God heeft zich in geen weken laten zien
Ik denk ook niet dat ie nog om ons geeft.

Brigitte Kaandorp