Geen SMEG-vrees

Het was het laatste ‘aandenken’ aan de vorige eigenaar van m’n appartement; het gasfornuis.
Niet helemaal spic&span meer, maar het ding deed z’n werk; ik kon er op koken, en in de electrische oven zijn heel wat pizza’s, lasagnes, andere ovenschotels en appeltaarten gebakken. Steeds vaker echter hield ik het handvat van de ovendeur in m’n handen als ik de oven wilde openen. En da’s redelijk onhandig (en een heet klusje om het lekkere eten op m’n bordje te krijgen).
Opeens, na 5x plakken en toch weer pakken was het genoeg. Ik was het zat! Er moest een nieuwe komen!
Bij die leuke buurvrouw boven had ik een mooi kookapparaat zien staan, maar ja, SMEG dus DUURRR.
Toch maar eens bij de ‘everyday low pricing, high service‘ winkel rondgekeken en wat bleek: de prijs viel best mee.
Nou goed, PIN-pas getrokken, ogen dicht en betaald.
En nu: staat er een prachtige SMEG SNL60MFX7 te glimmen in m’n keuken, is inmiddels ingewijd tijdens het ‘slaap’feestje van dochterlief en bevalt enorm. Mooi om te zien, enorm functioneel. Het enige nadeel is het klokje (dat als enige in mijn huis handmatig dient te worden ingesteld…) dat een enorrumme hoeveelheid licht produceert.
Maar verder ben ik de zeer trotse eigenaar.
What’s cooking? Don’t know, but it’s me who’s cooking!

Tagged: Tags

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.