Multi-focale lenzen

Ik zal het maar bekennen.
Hoewel ik er natuurlijk uitzie als een jonge god, en er zàt dagen voorbijgaan dat ik me ook zo voel, ben ik toch niet meer helemaal piep. (Voor de geïnteresseerden: ik ben #14.43 uit de familie-stamboom).

Goed, ik krijg soms wat rare tips (zou je je haar niet eens verven, of nog erger: scheer je kop kaal), maar verder deert het me niet.
Het enige waaraan ik soms merk dat ik wat ouder word, is dat het lezen van teksten wat lastiger gaat, en dan eigenlijk alleen wanneer ik m’n contactlenzen in heb (die voor veraf zijn) – met zonder lenzen lees ik net zoals een baby (nou ja, bij wijze van dan).

Da’s lastig overdag.
Door het opzetten van een leesbril oog je meteen stùkken ouder (en daarvoor ben ik wellicht te ijdel), dus daar heb ik geen zin in (of is het ‘geen zin aan’, daar wil ik vanaf zijn).

Gelukkig was het onlangs weer tijd voor de halfjaarlijkse contactlenscontrole (ik laat m’n ogen vaker checken dan mijn gebit) dus alle gelegenheid om ‘het probleem’ uit de doeken te doen.

Er blijkt dus van alles op de markt te zijn voor slechterzienden (dat wordt in mijn geval presbyopie genoemd – ouderdomsverziendheid (wat een foute term…), en ben nu aan het testen met multi-focale contactlenzen.

Ik moet zeggen dat het lezen beter lijkt te gaan.
Na een paar dagen echter begonnen mijn ogen steeds roder-en-roder te worden (en wàs het maar door de drank, dan had ik er tenminste nog lol van gehad). Ander materiaal ofzo, iets waar mijn gevoelige ogen (ja dames, ik ben een gevoelige man) niet zo best tegenkonden. Van mevrouw de opticien mocht ik geen uur langer met die lenzen rondlopen, en ben ik weer terug bij af.

Nu, een week later heb ik nog steeds de kleur ogen van een albino, hopelijk trekt dat snel weer weg!
Het wachten is op multi-focale-lenzen-met-siliconen ofzo. Een collega zweert bij nachtlenzen (zelfs Liza draagt ze), maar ik heb er weer eventje genoeg van…

Tagged: Tags

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *