Turkse careta’s

Ons appartementencomplex heeft een eigen strandopgang, dus iedere ochtend na het ontbijt liepen we hetzelfde weggetje af richting strand. In de zee was een aardige branding (zeker voor de Middellandse Zee die de afgelopen vakanties meestal vrij vlak en kalm bleek). Voor het spelen in de golven natuurlijk ideaal, voor het ‘spotten’ van zeedieren minder perfect, want het water wordt door die golven aardig troebel en geen vis die zich daarbij thuisvoelt.
Halverwege de eerste week gingen we een kijkje nemen in de buurplaats Side, en al snel zagen we bordjes staan met de afbeelding van een schildpad; in Side bleek zich een schildpaddenreservaat te bevinden! Er worden boottripjes naartoe georganiseerd (met 100% schildpaddengarantie en 30% kans op het zien van een dolfijn), maar je kon daar ook gewoon vanaf het strand een stukje de zee opzwemmen.schildpad
Nu was het niet zo dat je struikelde over de schildpadden, maar regelmatig stak er één z’n koppie boven water. Dat vroeg om meer, dus gewapend met snorkel, luchtbed en onderwatercamera gingen we op ‘schildpaddenjacht’.
Het is een prachtig gezicht om deze grote dieren (geschatte toch 1 meter lang) onder je door te zien zwemmen; zo sierlijk dat het wel onderwatervliegen leek! De beide dames waren gelijk helemaal verliefd!
schildpadWe hebben een tijdje boven een ‘grazende’ schildpad gehangen. ‘t Beest woelde de zeebodem helemaal om, ik kon niet zien wat hij naar binnen werkte, plantaardig of dierlijk. Aanvankelijk was het toch wel spannend om zo dicht in de buurt te komen, want wie-weet zijn ze dol op toeristen en stond er vandaag Hollandse pot op het menu!
Je kon in het dorp ook met een bootje met schipper de zee in voor een foto-safari; het grappige was  dat deze schipper aan ons kwam vragen waar de schildpadden zich bevonden.
Schandalig was wèl dat de ‘piratenschepen’met toeristen gewoon het afgezette stuk zee binnenvoeren. Hoezo reservaat denk je dan. Er zal over een paar jaar weinig moois meer over zijn ben ik bang.

Jammer genoeg zijn de onderwaterfoto’s niet helemaal goed; of te dichtbij (waardoor je alleen een stukje schildpad ziet) of iets te ver weg. Ik moet toch maar eens gaan sparen voor een waterdichte hoes voor mijn digitale camera!

De term careta uit de titel duidt op de schildpadsoort Careta Careta waarmee we enige jaren geleden tijdens onze vakantie op Zakynthos mee werden doodgegooid. Dit zou een schildpaddeneiland zijn, maar we hebben er nimmer één gezien. De naam Careta is sindsdien voor ons in gebruik wanneer we een schildpad zien.
Dit jaar hebben we waarschijnlijk de enige echte soepschildpad gezien. Tijdens het snorkelen heb ik de rugsegmenten geteld, deze kwamen overeen met de tekening op deze Wikipedia-pagina. De Careta careta ziet er anders uit. Gelukkig voor het dier kon je nergens een kopje schildpaddensoep bestellen…

Tagged: Tags  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.