Y-weblog

Zomaar een grijze dag in februari
We moesten spelen in Delfzijl of Sappemeer
We zaten warm, droog en veilig in de auto
De ruitenwissers zwiepten dapper heen en weer

refr.:
Zomaar een grijze dag in februari
De zon heeft zich in geen weken laten zien
Ik denk niet dat het ooit nog zomer wordt

En even later blauwe zwaailichten in de verte
We reden stapvoets in de file dichterbij
D’r was een ongeluk gebeurd; je zag ze liggen
En in de regen stond er een ziekenwagen bij

refr.(2x)

We reden op die wintermiddag zwijgend verder
We moesten spelen in Delfzijl of Hoogeveen
Het was buiten regenachtig, koud en bijna donker
En ieder staarde in de auto voor zich heen

Zomaar een grijze dag in februari
God heeft zich in geen weken laten zien
Ik denk ook niet dat ie nog om ons geeft.

Brigitte Kaandorp

Ik had ‘m nog geen jaar maar ben ‘m nu al kwijt. Mijn mooie Batavus is gestolen en ik had ‘m nog wel zo goed op slot gezet!
Tijdens de wekelijkse repetitie van het Hallehuiskoor is ‘tie gewoon meegenomen. Opgetild waarschijnlijk en een stukkie verderop van het slot af gezaagd.
Gelukkig kon ik door een mede-koorlid naar huis worden gebracht.
Fijn was ook dat ik voor het doen van aangifte (voor de verzekering) niet naar het Politiebureau hoefde, maar dat ik dit gewoon thuis achter de computer kon doen.
Uit de reactie bleek wel dat ze het verder voor kennisgeving aannemen.
letterlijk schrijven ze:

Bij de delicten waarvan u via internet aangifte kunt doen, zijn in de regel niet voldoende aanknopingspunten (zoals sporen van de dader of een duidelijk signalement). Is dit voor u het geval, dan krijgt u binnen vijf werkdagen via de e-mail een afschrift van uw aangifte. Dit kunt u gebruiken voor uw eigen administratie. Daarmee ronden we de behandeling van uw aangifte dan ook af.

Nou ja, ik hoop dat ik snel een nieuwe fiets terugkrijg van de verzekering, op mijn ouwe barrel is het wel even afzien.
In mijn fietstassen (ook gejat) zaten ook mijn handschoenen, dat was vanochtend wel ff koud. Brrr.
Die vieze vuile #%^*&*^$#%;^$
Zouden het weer Duitsers zijn….

Vorige week werd ik getipt door mijn broer, ’s avonds op het Hallehuiskoor hoorde ik dat het bij Bert in de uitzending was geweest, maar dat het helemaal was volgeboekt; de Winterse Wadlooptocht (en op tv geweest bij het RTL-Nieuws).
Tja, en dan begint het toch te kriebelen; een jaar niet op ‘Wad geweest is een jaar niet (echt) geleefd, toch? En dan helemaal met zo’n special!
Ik sprong dus een aantal gaten in de lucht (sorry voor de rommel) toen ik van Wiepkje vernam dat ik (met m’n zus en broer) nog meekon voor het Winterwadlopen met ijs.

De avond tevoren werd echter duidelijk dat onze ijstocht werd ingehaald door de invallende dooi; er was bijna geen ijs meer op ‘t Wad om overheen te gaan. De ‘Wadlooptocht met Ijs’ werd gedegradeerd tot een Winterse Wadlooptocht.

What the heck, de Waddenkust is voor mij de mooiste plek in ons land, ijs of geen ijs!

Vanbinnen moet ik ook altijd een beetje huilen van ontroering wanneer ik uitkijk over dat ruige, verlaten vlakke land (in mijn fantasie gaat Douwe Heeringa’s Friese vertolking van Brel’s Le Plat Pays – It flakke lân – ook eigenlijk over de Waddenkust).

We werden om 12:00 verwacht in Pieterburen (dus dat was op tijd vertrekken, het is een aardig stukkie rijden).
De start (en natuurlijk was dit ook het eindpunt) was bij café de Buren van Pieter (voorheen Het wapen van Hunsingo – waar blijft de tijd) waar we met ruim 180 man van start gingen, verdeeld in 2  groepen, en onder leiding van de gidsen van Dijkstra.

Hoewel de temperatuur net boven 0° was voelde het door de harde Oostenwind behoorlijk koud aan (het waaide zo door mijn jas heen, brrr) . Voor het aanwezige ‘wildlife’ was dit echter geen bezwaar; we zagen de nodige Wadhazen vrolijk rondspringen (wat kunnen die beesten hard lopen zeg!)

En voor de rest… ik laat de foto’s spreken!
(Zie meer foto’s in mijn fotoalbum)

Onze gids maakte tijdens de wandeling behoorlijk wat reclame voor de Wadlooptochten in de zomer “Lekker lopen in je korte broek”; ik was na deze tocht meer toe aan een warm bubbelbad!

Eén van de allermooiste plekjes in Amersfoort (of is het al Leusden?) is voor mij het Lockhorsterbos, en dan vooral het stukje langs de Heiligenbergerbeek dat loopt totaan het Ponlijntje.
Een mooi verstild stukje natuur waar de bomen gespiegeld worden in het water.
Vanochtend liep ik daar te genieten in de sneeuw met een lekker winterzonnetje erbij en maakte daar deze foto’s.

2009 Was voor mij geen goed jaar, tenminste wanneer het gaat om de persoonlijke sfeer.
Blij dat het voorbij is.
Tussen alle goeds dat ik iedereen toewens voor 2010 zit ook stiekum iets voor mijzelf natuurlijk.
Hoe dan ook, het is voor mij in ieder geval geen toeval wat ik zie als ik 2010 verticaal spiegel…

Het is welhaast een mythische queeste welke ik ieder jaar aan het eind van de laatste maand afleg, de zoektocht naar het enige Nederlandse Oudjaarsbier – Brand Sylvester (genoemd naar Paus Silvester – deze stierf op Oudjaarsdag in het jaar 335).
Dit jaar werd ik getriggerd door de achterplaat van het blaadje van Pint waar een groot glas Sylvesterbier was ingeschonken.
Ik weet niet hoeveel supermarkten en slijters ik op de fiets ben afgeweest, uiteindelijk ben ik geslaagd bij de Gall & Gall op de Leusderweg waar ik altijd al kwam. Wie er het hardst glunderde, de slijter of ik, weet ik niet, maar we waren allebei trots dat hij had wat ik zocht.
Onnodig te vermelden dat ik niet 1 flesje, maar meteen het sixpack heb meegenomen.
De proefnotities volgen…
En natuurlijk is dit bier ook in Limburg gebrouwen  (zie de commercial)

Hoewel het om me heen vooral groen is met hier-en-daar een stukje overgebleven verijsde sneeuw, zouden we dit jaar toch een Witte Kerst hebben.
Op de site van het KNMI staat dit bericht:

Onbegrijpelijk, want de Bilt is hier niet al te ver vandaan.
Ik neem er maar eentje op, want wie-weet is ´t wel de laatste keer…

Zolang je er vandaag niet doormoest met auto of openbaar vervoer viel er een hoop te genieten!