Y-weblog

Vandaag is het Wereld-Pi dag!

Gisteren hebben Rosalie en ik een rondleiding achter de schermen in De Flint gedaan.
Onder begeleiding van de huismeester en van het hoofd van de programmering gingen we met een klein clubje een kijkje nemen op de plaatsen waar je anders nooit komt; op het grote podium, de artiestenfoyer, de kleedkamers en de orkestbak.
Ondertussen werd er van alles uitgelegd over de gang van zaken (wat is links en wat is rechts als je op het podium staat, hoe heten de doeken die er hangen en wat zijn trekken).
Erg interessant allemaal!

Kleine tip voor als je dit ook wilt doen: koop je van te voren kaartjes, dan kost je dit €5,- + €0,50 ‘bespreekkosten’; ga je op de bonnefooi dan spaar je die bespreekkosten uit. (trouwens waanzinnige verborgen kosten; ik heb het kaartje zelf via de website van de Flint gekocht en kreeg geen kaartjes maar alleen een bevestiging per email. Kunnen ze hier niet gewoon mee stoppen?!!).

Dìt is nog eens een gouwe ouwe clip.
Ik ken ‘m van Superchannel ofzo, één van de eerste commerciële muziekzenders (nog van voor MTV).
Deze werd toen vaak gedraaid (als het bedtijd werd geloof ik, dus zo tegen middernacht).
De dichtregel Come, sweet slumber, enshroud me in thy purple cloak is mij altijd bijgebleven.Waarom? geen idee. Klonk mooi denk ik.

Al weer een hele tijd geleden schreef ik op deze pagina dat ik op zoek was naar een huiskamer-audioapparaat waarmee ik mijn mp3-verzameling kon afspelen.
Er is goed nieuws; ik heb zo’n apparaat gevonden en aangeschaft!
Het is de Philips MCi500/12 geworden en de specificaties liegen er niet om;

• ingebouwde harddisk met 160 GB capaciteit
• CD-speler
• USB-aansluiting
• radio-tuner met coax-aansluiting
• radio-tuner met Wifi- (draadloos) en netwerkaansluiting voor internetradio
• versterker met 2 stuks 50 Watt boxen

De prijs viel reuze mee, bij de Conrad voor vrouwen koste het apparaat een kleine €400.

En nu ben ik het ding aan het volstoppen met muziek nadat ik een minimale configuratie heb gedaan (ik heb ‘m bedraad aangesloten op mijn router en op de Philips aangegeven dat ‘ie een automatisch IP-adres krijgt. Klaar).
Op mijn PC heb ik de bijgeleverde Philips WADM (Wireless Audio Device Manager) geïnstalleerd, hij zoekt zelf naar het apparaat, en daarna muziek ‘pompen’ (had ietsje vlotter gemogen).

De registratie bij Philips is nog niet helemaal gelukt (ik kan het Product Registration ID niet vinden, hopelijk helpt de support hier verder mee), zodat ik nog geen Internetradio kan luisteren, maar verder ben ik erg tevreden!

Het bleek gemakkelijker te zijn dan ik dacht (nog geen antwoord gekregen van Philips); op het apparaat moet je gewoon je email-adres en het bij de registratie gekozen wachtwoord intypen.

Handig adres met FAQ’s, downloads en handleiding.
Kan ik eindelijk eens genieten van de noeste downloads…

Nog een leuk (Franstalig) instructiefilmpje van le Journal du Geek gevonden:

Ik was toch behoorlijk enthousiast geworden over een wandel-GPS na mijn laatste tochtje, en dochterlief werd dat ook nadat ik iets over Geocachen heb uitgelegd. Gelukkig had de bol kortingsweken, dus ik heb daar met veel plezier een GPS-ontvanger gekocht. Natuurlijk weer een Garmin (mijn collega Adrian noemt het merk Gaar-min, maar dat terzijde).

Het is de eTrex Vista HCx geworden, dus mèt kleurenscherm voor kaartjes, electronisch kompas en de hele ratteplan, en afgelopen zaterdag zijn we er maar eens mee op stap geweest.

Ik heb me eerst aangemeld bij de officiële geocache-site om een aantal vindplaatsen te kunnen downloaden. Zoeken naar caches gaat het gemakkelijkste met de GoogleMaps-mogelijkheid. Met het bijgeleverde programma Mapsource kun je de gedownloade *.loc-bestandjes eenvoudig naar het toestel uploaden (al ging dat met de Oregon 300 nog eenvoudiger; daar kan je ze gewoon met de verkenner op je GPS plaatsen).
We zijn eenvoudig begonnen met het localiseren van een cache welke ik uit de beschrijving al kon vinden; eens kijken of dat met het apparaat ook ging lukken (je weet maar nooit), maar we kwamen exact op de juiste plek aan. Bingo. Team Ywema rocks!
Daarna gingen we verder los en hebben onze eerste 5 caches gevonden. Voor Rosalie zat er gelukkig eentje bij waar wèl iets te halen en te brengen was.

Ik heb ze weer op een GoogleMaps-kaartje gezet (met in de omschrijving de code waaronder de cache bekend staat en de datum waarop deze is gevonden door ons).

Het jammere bij deze GPS is dat er geen topografisch kaartmateriaal bij wordt geleverd; dit kost je een extra €135,=. Wanneer je goed zoekt kun je er op een minder legale manier ook aankomen.

Er zijn gelukkig veel mensen die de nodige informatie over het gebruik van deze GPS online zetten. Zo is daar de eTrex-wiki waar ondermeer wordt uitgelegd hoe je de MapSource-kaartjes een stuk duidelijker kunt maken en deze pagina waar wordt beschreven hoe je met hulp van de eTrex je foto’s kunt geo-Taggen.

Literatuur is ook altijd prettig!

Ik ben begonnen te lezen in Een schat aan ideeën geschreven door Vinnie1 (Vincent van Mullekom) wat gaat over het zelf leggen/maken van een geocache. In dit document werd gerefereerd aan het boek “De Kunst van het Vinden” van Kapitein Haak dat ook op geocaching.nl zou moeten staan (met dit URL: http://www.geocaching.nl/starting/cachevinden.pdf). Dit boek is daar vast weggehaald nadat het in druk is verschenen. Gelukkig kon ik het in de kelders van Internet terugvinden, want het is een erg prettig geschreven handleiding!

Dit wordt vàst het begin van een nieuwe hobby!

Afgelopen vrijdag heb ik met mijn zus de GPS-route Stille Kern (uitgezet door Staatsbosbeheer) gelopen. Deze route (ik heb ‘m voor het gemak eventjes ingetekend op Google Maps) gaat dwars door het Horsterbos in Flevoland (vlakbij Zeewolde).
Omdat ik zelf (nog) geen GPS had heb ik deze gehuurd bij de Bever, en ik kwam thuis met de Garmin Oregon 300. Dit is ècht een prachtig apparaat met allerlei toeters-en-bellen erop (helaas een beetje boven mijn budget).

Omdat de route die je bij Staatsbosbeheer kon downloaden een ander formaat had dan de GPS-ontvanger snapte, heb ik deze geconverteerd met het gratis Easy-GPS (bestand GPS_Stille_Kern.loc openen, opslaan als GPS_Stille_Kern.gpx en dit uploaden naar de Garmin met de USB-kabel)

Het startpunt was een beetje lastig te vinden; mijn Garmin Nüvi wilde mij op de Gooiseweg ergens linksaf sturen waar geen linksaf was (ja, enkele meters hoger wel, over het viaduct), met een omweg via de Spiekweg kwamen we netjes bij de ingang van het Horsterbos uit en was het verder een eitje.

De wandeltocht zelf was behoorlijk afwisselend. Het begon effe lastig; de GPS vertoonde iets dat op een route leek, maar uiteraard uit de rechte lijnen tussen de verschillende waypoints bestond. Je denkt dat je die lijn moet volgen (en ook vindt in het bos), maar daar kom je snel genoeg achter; dat gaat niet. Dus: een beetje zwalkend door het bos (en een enkele keer toch maar over het prikkeldraad heen) om van punt naar punt te geraken.

Bij punt SK06 (het Infopaneel langs de Spiekweg) vonden we nog een zwarte plek op het parkeerterrein met daarbij een aantal Mercedes-emblemen; er blijft blijkbaar niets anders van die wagens over als ze in de brand zijn gezet…).
Ook bij dat punt op een hek een groot bord met daarop iets over ingeschaard vee. Wat dàt nu weer is?

Het was zó leuk dat ik thuis met dochterlief een eigen wandel-GPS heb uitgezocht (maar daarover een andere keer meer)!

Het heeft even geduurd (zeg maar 1 maand, blijkbaar is het nogal ingewikkeld), maar mijn defecte AKAI-APW10-wereldontvanger is omgeruild en teruggestuurd.

In een nieuwe verpakking compleet met alles wat erbij hoort.
Het goede nieuws is, dat deze het wèl doet; hij gaat aan, en ook weer uit. De ontvangst is vrij behoorlijk (alleen binnen uitgeprobeerd), dus helemaal goed!
Het apparaat is klein en licht genoeg om mee te nemen op vakantie, en met de cijfertoetsen kan de frequentie exact worden ingegeven, dus de komende zomer mag ‘ie mee in de koffer!

Op verzoek van de leasemaatschappij (nadat ik had geklaagd) ging de Polo voor onderzoek naar de garage.

En dit is wat eruit kwam:

• In de achterklep van de auto zit een motortje dat het slot bedient
• Het motortje is aangesloten op het interne regelsysteem van de auto
• Dit regelsysteem (de boordcomputer zeg maar) is in relatieve rust wanneer de auto niet in gebruik is
• Het motortje in de achterklep bleef echter signalen afgeven aan het regelsysteem waardoor dit niet ging slapen
• Hierdoor loopt de accu langzaam leeg
• Wanneer je de auto iedere dag gebruikt laadt deze zodanig bij dat je dit niet opmerkt. In mijn geval (ik fiets meestal naar mijn werk) staat de auto soms een week stil, en vooral in de winter loopt dan de accu sneller leeg.

Ze vonden het een leuke puzzel!
Nadat het motortje was vervangen is de Polo nog een dag blijven staan om te meten of er inderdaad geen extra stroomverbruik meer was. De echte test is uiteraard in de praktijk.
En nu hopen dat dit het was

Goed, ik rij (momenteel) weinig met mijn lease-VW-Polo, maar de accu loopt toch wel erg snel leeg.

Twee weken geleden heb ik de hulp-dienst van de Leaseboer nog eens gebeld en kwam de VW-garage van om-de-hoek de auto weer starten met een draagbare accu. Daarna is de wagen op de brug geweest voor een onderzoekje naar ‘verborgen gebruikers’, maar alles bleek in orde. Alleen was de accu helemaal leeg (dat had ik zelf ook al geconstateerd; anders had ik niet hoeven bellen). Ze hebben de accu weer 100% geladen en niets wees op een defect.

Vorige week heb ik een kort ritje gemaakt (Amersfoort – De Bilt en weer terug), maar deze week ging opnieuw (zoals de hulpdienst dat noemt) ‘de hele kerstboom aan’ (niet starten en alle alarm-lichtjes aan).

Ik had na een vorige keer bij de Conrad al zo’n starthulp in huis gehaald (hier ligt ‘ie in de te grote doos) maar die bleek het in eerste instantie niet te doen, totdat ik begreep dat de auto op contact moet voordat de starthulp de accu een boost gaat geven, en deze hielp vandaag de auto weer op gang.

Bij de garage vertellen ze telkens keer dat het heel normaal is dat een moderne accu met een week helemaal leegloopt (zeker als het vriest), maar ik blijf dat toch vreemd vinden, zeker bij een nieuwe auto (hij is van afgelopen juli 2008).

Wie heeft betere of dezelfde ervaringen of goeie tips, ik ben benieuwd!

Ik heb nu de lease-maatschappij maar ingeschakeld; op dit moment staat de auto weer bij de garage om de oorzaak te achterhalen.

Laatst heb ik van de Postbank-rentepunten de AKAI APW10 wereldontvanger gekocht.
Ik had al een wereldontvanger (de Grundig Yacht boy 220), en hoewel het apparaat prima ontvangt, is het toch aan de zware kant èn analoog waardoor je zeer precies moet afstemmen.
De AKAI is een stuk lichter èn digitaal waardoor de frequentie ingetoetst (en bewaard) kan worden.
Dacht ik.
Nadat ik het apparaatje uit heb gepakt en er een set nieuwe Duracel’s in heb gedaan viel meteen op dat de batterij-indicator geen sjoege gaf.
Ontvangen doet het ding ook nauwelijks; op de FM alleen maar met een extra antenne, en op zowel de Midden- als Kortegolf helemaal niets.
Ter controle heb ik de Grundig aangezet en het is duidelijk dat de ether nog vol zit.
Tenslotte kon de AKAI ook niet worden uitgezet (in het boekje staat “Wanneer u de radio niet kunt uitschakelen … is het wellicht tijd om de batterijen te vervangen.”) Huh?

Goed, ik ken AKAI als een wereldmerk, dus www.akai.nl ingetypt. Kom je uit op de website van Electronic Technical Center uit Ridderkerk.
Die maar een mailtje gestuurd. Na bijna een week (!) antwoord dat ik maar met de Technische Dienst moest bellen. Daar kreeg ik te horen dat ik het ontvangertje maar moest opsturen, dan zou die vervangen worden.

Wordt vervolgd, want ik ben toch wel heel erg benieuwd of het apparaat zijn specificaties waarmaakt!