Y-weblog

Voor mijn verjaardag heb ik een dagtocht naar Rottumeroog kado gekregen. De dag, georganiseerd door Staatsbosbeheer (de beheerder van Rottumeroog), bestaat uit varen op het Wad en een excursie op het eiland Rottumeroog. Omdat dit eiland niet vrij-toegankelijk is, was dit een erg leuk verjaardagspresentje!
De dag (afgelopen woensdag) begon met het in de stromende regen aanmonsteren op het schip de Boschwad in de haven van Lauwersoog.
Er was een zeer gemeleerd gezelschap; ik vermoed dat ongeveer de helft van de Rottumgangers (zo’n 25 personen) in dienst bij of vrijwilliger van Staatsbosbeheer is, verder was het aardig verdeeld qua leeftijd en geslacht, met een aardig aandeel aan ‘vogelaars’.
Oorspronkelijk zouden we uit Noordpolderzijl vertrekken, maar omdat het getijdehaventje nog moet worden uitgebaggerd was de vertrekhaven dus Lauwersoog geworden. Dit hield tevens in dat de vaartijd met ongeveer een uur zou worden verlengd.
Na zo’n 4 uur varen, waarbij de regen plaatsmaakte voor een aarzelend zonnetje en er een paar stukjes blauw in de lucht zichtbaar werden, en we onderweg een zandbank met zeehonden tegenkwamen, legden we aan, aan de rand van de vaargeul in de buurt van Rottumeroog (het meest oostelijke Nederlandse eiland, Rottumerplaat ligt er links van en dus dichter bij Schiermonnikoog. Rottumeroog heeft als naaste buurman het Duitse eiland Borkum) en was het wachten op het zakken van het water om aan land te kunnen.
Hierna was het ontschepen en door het koude Wadwater naar Rottumeroog lopen. Onder het bordje met verboden toegang konden we de natte schoenen verwisselen voor iets drogers en begonnen we aan de excursie op het eiland.
Onze gids was geen ‘echte’ boswachter, maar een voormalige bewoner van het eiland (als vogelteller), die het er 5 seizoenen heeft volgehouden, dus een echte ervaringsdeskundige (met het pak van de boswachter aan, dat weer wel). Hij wist dus erg veel te vertellen over het eiland en (voor de vogelaars interessant) op welke plekken welke vogels nestelen.
We liepen langs het onderkomen van de vogelwachters (naast de kaap van Rottumeroog) en over het strand naar de overblijfselen van de tuin van (de vroegere eilandvoogd) Toxopeus. Op de achtergrond was goed het mondaine Borkum te zien. Wàt een verschil dan met het verlaten Rottumeroog (en het karakter van de overige Nederlandse Waddeneilanden)!  Dan door de duinen de kwelders in en met een boog weer terug naar onze schoenen. Hierna de boot weer op en onder het genot van een kopje soep werd de terugtocht weer begonnen. Halverwege de terugreis kregen we nog een mooie zonsondergang als extraatje.
Ik vond de terugtocht wel lang duren, al werd de tijd enigszins bekort door de mooie verhalen van één van de bemanningsleden waarmee ik aan de bar een tijdje heb gesproken.
Het was echt een prima dag, we hebben zeeer gemazzeld met het weer, en een dagje op het Wad doet alle hersenspinsels wegwaaien, en da’s ook nooit verkeerd!

Een aantal foto’s vind je hier.

Voor meer informatie over de Stichting Vrienden van Rottumeroog en Rottumerplaat: hier de website.

In de Volkskrant van afgelopen zaterdag stond een voorpagina-artikel over de compensatie van de uitstoot van broeikasgassen door het aanplanten van bomen.
De aanleiding van het artikel was de wervingsactie van de ‘groene’ energiemaatschappij Greenchoice voor hun Bosspaarplan. Met dit ‘plan’ zou je een stukje bos in de Braziliaanse Amazone kunnen kopen waarmee compensatie voor verstookte fossiele brandstoffen wordt verkregen. Onder de deelnemers van dit spaarplan wordt een vliegreis verloot naar het betreffende bos (wat op zichzelf al een vreemde prijs is natuurlijk).
Wat mij triggerde was de volgende uitspraak van directielid Rexwinkel van Greenchoice (op de vervolgpagina). Hij zei “.. moeten we voorkomen dat er charlatans opstaan die bomen planten in hun achtertuin en dat gaan verkopen als klimaatcompensatie.”
Hieruit blijkt maar weer dat deze meneer er helemaal niets van begrijpt.
Het vastleggen van CO₂ uit de atmosfeer vindt plaats tijdens de groei van gewassen. Vooral jonge bomen zetten tijdens hun groei CO₂ uit de lucht om in hout.
Het stukje bos in de Amazone dat als compensatiebos wordt gepromoot is een bestaand bos dat per definitie niet erg hard zal groeien en dus geen groter(re) hoeveelheden CO₂ vastlegt.
Daarentegen een boompje dat een ‘charlatan’ ergens aanplant zal verhoudingsgewijs veel meer CO₂ opnemen en vastleggen.
Meneer Rexwinkel is volgens mij veel meer geïnteresseerd in zijn eigen nering dan in het uit de lucht halen van broeikasgassen!

Sinds enige tijd is de thee die ik bij mijn ontbijtje drink, extra verpakt in een plastic jasje waarop met een logo wordt aangegeven dat het composteerbaar zou zijn. Dit wordt ook wel bioplastic genoemd omdat het veel sneller vergaat dan de traditionele plasticsoorten.
Ik vind het eigenlijk nog steeds vreemd dat om zo’n kartonnen doosje nog een extra verpakking nodig is, maar goed, het is nu eenmaal zo.

Bij het weggooien van het plastic twijfelde ik echter wel in welke bak ik het zou gooien; de GFT-bak of toch de grijze. De reden van mijn twijfelen is, dat bij het legen van de GFT-bak regelmatig wordt gecontroleerd of de inhoud wel helemaal klopt. Bij twijfelachtige inhoud wordt de bak niet geleegd.
Het plastic ziet er echt heel erg plastic uit. Zouden de vuilnismannen zijn bijgeschoold op het herkennen van dit nieuwe verpakkingsmateriaal?

We hebben een boom geplant (nou ja, niet zelf gedaan) in het Natuurmonumenten Klimaatbos en we zijn niet de enigen! Volgens de website van dit project zijn er meer dan 50 duizend bomen geplant in de buurt van Biddinghuizen. De bedoeling was om met dit ‘bos’ (‘t zijn nu natuurlijk nog maar miniboompjes) te compenseren voor de CO₂ die door ons wordt uitgestoten. Dat compenseren vindt plaats doordat een boom (maar ook ander groen, zoals gras) groeit door het omzetten van koolstofdioxide in glucose (die als bron voor bouwstoffen of als energie wordt gebruikt) tijdens de fotosynthese. Wat duidelijk maakt hoeveel bomen nodig zijn om ons stookgedrag ‘echt te compenseren staat ook op dezelfde site te lezen. De 50.000 bomen kunnen elk jaar voor zo’n 22 gezinnen de CO₂ vastleggen. En daar is dus 27 hectare aan bomen voor nodig! Oeps…

Vandaag is door het Klimaatverbond samen met Z@pp uitgeroepen tot Warme Truiendag.
Zet de kachel een graadje lager en trek een trui aan om energie te sparen.
Nu heb ik tegenover mij een collega die het altijd warm heeft, dus die kachel staat sowieso al laag. En dan nu nóg lager? Brrrrr! Joost mag het weten hoe ik dan nog op temperatuur kom!
Ik denk dat ik maar thuis ga werken…

Laatst zag ik op tv het programma Llinke soep (van die kleinste omroep). In dit programma werd naast een test van WC-reinigers ook een reportage getoond van een aantal datacenters waar de servers voor een groot aantal websites staan. Zo’n datacenter gebruikt erg veel energie, voornamelijk vanwege het koelhouden van al die servers. Het blijkt nu dat er ook ‘groene’ datacenters zijn die voor hun energie groene stroom gebruiken of het koelprobleem oplossen met warmteuitwisseling met de buitenlucht.
Voor de niet-groene datacenters is er ook een oplossing; op de website van Cleanbits kun je nagaan of jouw website groen is (bedoeld wordt dat de site gehost wordt bij een provider die zijn servers in zo’n groen datacenter heeft staan), en zo niet, dan kun je compensatie afkopen door geld over te maken dat in een bomenproject wordt gestoken.
Laat nu net door de Volkskrant bekend zijn gemaakt dat de meeste van die compensatieprogramma’s zoals Trees for Travel in feite een wassen neus zijn, omdat de bossen waar het over gaat al bestonden voordat de compensatieprogramma’s werden opgericht.
Kortom: ik compenseer wel in mijn eigen tuin, dan weet ik zeker dat het goed zit!

Op de pakjes limonade die mijn dochter mee naar school neemt staat tegenwoordig “Deze kartonnen verpakking draagt bij aan een beter milieu”.
Hoezoe? Denk ik dan meteen. Waarom zouden die “kartonnen” pakjes goed zijn voor het milieu? Karton is letterlijk alleen maar de buitenkant; van binnen is het gewoon gelamineerd met plastic.
Volgens de fabrikant van die pakjes, Tetrapak, wordt het karton gerecycled. Ik zou dan graag weten hoe ze die pakjes dan denken in te zamelen om zo het karton eraf te pellen; volgens mij gaan ze bij iedereen gewoon in de vuilnisbak.
Eventjes doorlezen op de Belgische website van Wicky maakt het wel ietsje duidelijker; in België kunnen basisscholen zich aanmelden voor een inzamelactie en door lege limonadepakjes te verzamelen, sparen voor een boom die in een ver land wordt geplant. In Nederland is dus niet zo’n actie en toch staat het hier ook op de pakjes. Ik vind het ook pure misleiding voor de kinderen die denken dat een pakje Wicky het milieu beschermt!
De claim van wicky.be luidt:
De kartonnen verpakking van Wicky beschermt niet alleen de smaak en de voedingswaarde, maar ook het milieu. De grondstof van deze kartonnen verpakking is hoofdzakelijk afkomstig van bomen. Deze grondstof is natuurlijk en onuitputtelijk. Voor gebruikte bomen worden nieuwe bomen teruggeplant en dankzij zorgvuldig beheer blijven de bossen gezond en neemt de bosomvang toe. Bomen zetten CO2 om in zuurstof en dragen zo bij aan een vermindering van het broeikaseffect.

Gisteravond zagen we een uitzending van Tros Radar waarin de noodklok werd geluid over het visbestand en de manier waarop de vis wordt gevangen. Het komt er op neer dat de vis die wij in de supermarkt of de visstal kopen over het algemeen niet op een duurzame manier wordt gevangen.
Greenpeace heeft ook een zogenaamde rode lijst waarop staat aangegeven welke vissoorten wél en welke juist niet met een gerust hart gekocht kunnen worden.
Blijkbaar is vis eten wel gezond, maar niet voor de vis zelf.
Ik vraag me alleen af hoe het met de kibbelingen zit, hierover werd niet gesproken

Ik zal het maar eerlijk toegeven; ik als afgestudeerd milieukundige doe ook mee aan de meest vervuilende vorm van vervoer: het vliegtuig.
Dit jaar zelfs 2 keer; afgelopen voorjaar naar de Orkney’s en van de zomer naar Bulgarije. Foei!
Ik sus m’n geweten maar met het idee dat de lease-auto weg is en daar dus geen luchtvervuiling meer mee wordt bijgedragen, helemaal lekker zit het me toch niet.
Laatst kwam ik in de krant een berichtje tegen over het bedrijf Trees for Travel dat met de vrijwillige donaties van gewetensbezwaarden bomen plant om de CO₂-uitstoot te compenseren.
Helemaal goed is dat natuurlijk niet; zo’n vliegtuig stoot nog andere minder vrolijke stofjes uit, maar het is tenminste iets.
Kortom: we gaan doneren!

Vorige week werd bekend dat de Europese Unie het gebruik van biobrandstof wil stimuleren om de CO₂-uitstoot te verminderen en zo het milieu te sparen.
Met het verbranden van biobrandstoffen komt natuurlijk óók CO₂ vrij; vergeleken met de verbranding van fossiele brandstoffen als olie, steenkool en aardgas komt netto minder CO₂ in de lucht. De CO₂ van biobrandstof is eerder met het groeien van de gewassen waaruit het wordt geproduceerd al uit de lucht gehaald (iets dat bij fossiele brandstoffen uiteraard ook zo is gegaan, maar dan vele miljoenen jaren geleden); het wordt daarom CO₂-neutraal genoemd.
De vraag is natuurlijk: waarvan wordt die biobrandstof dan gemaakt? Dit wordt geproduceerd door vergisting van planten en bijvoorbeeld sojabonen of maïs waardoor alcohol ontstaat. De grondstof hiervoor komt voornamelijk uit Zuid Amerika waar grote delen van het Amazone-oerwoud worden gekapt om te kunnen voldoen aan de steeds groeiende vraag naar biobrandstof.
Het is zelf zo dat er meer wordt verbouwd voor de productie van biobrandstof dan voor voedsel waardoor de prijs van tortilla’s in Zuid en Midden Amerika al enorm is opgelopen. Dit kan toch ook niet de bedoeling zijn?!

We moeten dus mínder brandstof gaan gebruiken in plaats van ándere brandstof!