Y-weblog

Ik heb onlangs het boek Het heilige Bloed en de Heilige Graal geschreven door Michael Baigent, Richard Leigh en Harry Lincoln (herziene versie 1996) uitgelezen. In dit boek, waarvan de eerste versie in 1982 uitkwam wordt zeer gedetailleerd uit de doeken gedaan hoe het nu zit met de Tempeliers, Katharen, Jezus en Maria Magdalena en de Graal.
Hoewel het boek volgens mij van hypotheses aan elkaar hangt en soms wat erg rommelig is beschreven, is het toch een intrigerend verhaal geworden. En aan mij wel besteed; ik ben dol op Koning Arthur en Merlijn-verhalen en de zoektocht van Hubert Lampo naar De Graal (verzameld in Het Graalboek).
Dat ik daar niet alleen in sta blijkt wel uit het feit dat dit boek door verschillende andere auteurs als bron is gebruikt. Ik noem: De Eeuwigheidsmachine van Johannes en Peter Fiebag, Zoektocht naar de Heilige Graal & De Ark van het Verbond van Klaas van Urk, en de bekendste: De Da Vinci Code van Dan Brown (die dit boek niet als bron noemt maar midden in het verhaal op pagina 243 laat opduiken.
Leesvoer:
Wikipedia
Sir Percival

Ik dacht dat ik het vak van PL/SQL-programma’s schrijven nu toch wel aardig onder de knie had, maar het blijkt toch dat je nooit te oud bent om te leren.
Vorige week kreeg ik eindelijk de tweede uitgave van Steven Feuerstein’s boek met Best Practices thuisbezorgd (ik schreef eerder over hem) en ben meteen begonnen te lezen. Het boek(je, slechts 270 pagina’s en dat is voor Mister PL/SQL toch wel erg weinig, hij schrijft dat het voor hem een persoonlijke triomf is geworden om het zo kort te houden…) leest als een roman. Hij beschrijft de lotgevallen van een PL/SQL-team dat voor het bedrijf My Flimsy Excuse Inc. software schrijft waarbij het nodige misgaat. Het boekje bárst werkelijk van de goede tips en waar nodig wordt verwezen naar (ook gratis) software (zoals de Quest CodeGen Utility en de Quest Error Manager), die het schrijven van betere programma’s ondersteunt. Ik ga er zeker mee aan de gang!
Dit boek is een echte aanrader voor iedere Pl?SQl-ontwikkelaar en zijn/haar projectleider! En nee, je bent nooit te oud om te leren, het kan altijd beter!

Door een boekbespreking in de Intermediair werd ik attent gemaakt op het boek De Archimedes-codex geschreven door Reviel Netz en William Noel (uitg.Athenaeum – Polak & Van Gennep). Het was even lstig te vinden in de boekhandel, want ligt het nu bij de fictie-boeken van Dan Brown en consorten of bij de wetenschappelijke literatuur. Bij de laatste dus (al was de boekhandelaar toch aan het twijfelen gebracht – ja – nee, ja, het is toch non-fictie).
Het boek gaat over een teruggevonden perkamentrol waarop een middeleeuws gebedenboek is geschreven. Bij nadere beschouwing bleek onder dat gebedenboek een tekst van de Griekse wijsgeer Archimedes te staan. Er wordt verhaald hoe het allemaal zit….
Eerlijk gezegd valt het boek me een beetje tegen; er staan veel meetkundige verhandelingen in en de spanning die beloofd wordt haal ik er niet uit. Ach ja, je kunt niet altijd mazzel hebben!
Voor de liefhebber is hier de website van de onderzoekers te vinden, en op deze plek is bronmateriaal te downloaden.

Sinds ik op mezelf woon ben ik geabonneerd op de Volkskrant, en die bevalt me prima.
Waar ik steeds meer moeite mee krijg is de dikte (of liever gezegd: de afwezigheid van dikte) van de krant gedurende de periode dat Amsterdam met vakantie is; blijkbaar is onze hoofdstad de navel van de wereld en past ieder land en schurkenregime zich aan de vakantie van de Amsterdammers aan want opeens lijkt het een stuk rustiger in de wereld en dat scheelt in het aantal artikeltjes.
De zaterdagkrant heeft opeens het formaat van een maandagse Telegraaf maar de prijs blijft hetzelfde.
Men noemt dat komkommertijd, maar dat is niet waar: het is courgettetijd (ze zijn familie, dat scheelt); onze tuin heeft een geweldige opbrengst! (en nu er nog iets mee koken, wie heeft er nog een lekker recept?).

Laatst zag ik de film ‘The Truman show’ weer eens.
In deze film is de hoofdrolspeler (een mooie serieuze rol van Jim Carrey) de enige die niet weet dat hij in een reality-soap speelt, alle anderen zijn acteurs, zelfs zijn vrouw en zijn beste vriend. Hoewel ik er nu minder last van heb dan toen ik de film in 1998 in de bioscoop zag, bekroop mij wederom het gevoel “wat is echt”. Hetzelfde dat je kunt hebben als je gedroomd heb en daarna wakker wordt en dan toch niet helemaal zeker weet of de droom gestopt is. Een mooi voorbeeld hiervan is ook een aantal boeken van Hubert Lampo waarin het verhaal zich in meerdere werelden tegelijk afspeelt. Dit noemt hij magisch realisme of synchroniciteit.
Toevallig genoeg las ik de dag erna een boekbespreking in de boekenbijlage Cicero van de Volkskrant van het boek “Alleen” geschreven door Wouter Kusters en Sam Gerrits, waarin zij beschrijven hoe het is om aan een psychose te leiden. In dat boek vergelijken zij hun waanzin met een omgekeerde Truman-show; psychoten zijn de enigen die wél weten dat zij in een soap spelen en de rest heeft dat niet door.
Bestaat het toeval, en door wie wordt dit geregisseerd?

Voor alle lezers: ik wens jullie een goed 2007 toe en dat er van terecht mag komen wat jullie er van verwachten!
In de afgelopen dagen heb ik het boek Effective Oracle by Design van Tom Kyte doorgelezen; toch aardige lectuur voor onder de Kerstboom en ik moet zeggen dat het, net zoals de stukken die hij schrijft in Oracle Magazine en op zijn website AskTom, erg verhelderend is, er worden een hoop heilige huisjes omvergehaald en ingeslepen gewoonten aan de kaak gesteld. Je krijgt ondertussen een aardig lesje tunen te leren!

Ik ben nu ook twee dagen bezig bij mijn nieuwe werkgever, er is nog niet veel concreet werk daarom ben ik mij aan het inlezen in Oracle Spatial, en bezig met het boek Oracle Database 10g – OCP Examination All-in-One Exam Guide, er is behoefte aan meer Oracle gecertificeerden!
Bovenal is het erg leuk om bij een nieuwe organisatie te beginnen en nieuwe collega’s te leren kennen!

Gisteren heb ik net als andere jaren weer naar het Groot Dictee gekeken (nou ja gekeken, alleen het voorstukje en de nabespreking; ik heb niet willen meeschrijven, en tussendoor op 2 naar de documentaire over Willem Ruis gekeken).
Wanneer ik de tekst lees en dan al die vage regeltjes over wanneer je wel of niet tussenstreepjes mag gebruiken, of wanneer de tussen-n moet of niet mag, dan voel ik mij een halve Nederlander – ikke niet begrijp. Ik ga toch maar voor het Witte Boekje!

Sinds ik mijn HBO-opleiding heb afgerond krijg ik iedere week het blad Intermediair gratis in de bus. Gratis omdat ik blijkbaar tot de doelgroep van de adverteerders behoor. De advertenties die erin staan hebben alle betrekking op werk. Sinds enige tijd is Intermediair het saaie, suffe stadium ontgroeid en staan er, behalve de droge management-stuff ook interessante verhalen tussen. wat echter nieuw voor mij is, is de onderzoeksjournalistiek die wordt bedreven en dat in de geheel onverdachte hoek. Wie zou verwachten dat wordt beschreven hoe corrupt het makelaarswereldje is of, zoals deze week een verhaal over waarom landbouwminister Cees Veerman zich niet zo druk maakt over dierenwelzijn? Helemaal goed! Maar als eerste kijk ik natuurlijk tóch naar de nieuwe cartoon van Pathuis!

Voor een traditionele Oracle Designer-, Forms-, Reports- en PL/SQL-ontwikkelaar is de overstap naar Java niet eenvoudig.
Ik heb inmiddels het boek “Oracle JDeveloper 10g for Forms & PL/SQL Developers” onderhanden en dat geeft erg veel houvast.
Sinds deze week is ook JHeadstart uit voor de laatste JDeveloper-versie (10.1.3), en dat is helemaal goed!
Je specificeert tabellen en kolommen, daarna verder in de Application Definition Editor en de pagina’s genereren. Klaar!
Het resultaat is al verbluffend goed!
JDeveloper werkt optimaal wanneer je het memory-gebruik van JDeveloper indamt naar de helft van de hoeveelheid RAM in je PC. De waarde stel je in in \jdev\bin\jdev.conf; de optie AddVMOption geeft de ruimte om iets te veranderen, het helpt echt!

Het is deze week kinderboekenweek.
Op de school van Rosalie wordt dat ook dit jaar weer meegemaakt door het uitnodigen van een auteur.
Twee jaar geleden kwam Elisabeth Mollema langs, Rosalie had kort daarvoor haar nieuwste boek “Doe eens raar met je haar” gekregen, en ze heeft er dus meteen een handtekening in gevraagd (en gekregen).
Dit jaar komt Maaike Fluitsma langs om de vragen van de kinderen te beantwoorden.
Rosalie was er snel bij, of we voor haar niet het laatste boek van Maaike (Goud Juwelen en Rum) konden kopen……

De handtekening staat er in!