Toen ik de slijter vertelde dat ik ook etiketten spaar moest ik even wachten, want hij ging even naar achteren om wat te halen. Snel kwam hij met 2 koude Vat No.13-flesjes aanzetten, ook uit Amersfoort. Ze waren alleen niet voor de verkoop, maar hij wilde de flesjes wel bewaren voor me – ja, dat telt natuurlijk niet; alleen etiketten van zelfgedronken biertjes mogen in de map….
Op de site van dit voor mij nieuwe bier zag ik de verkooppunten, en daar ben ik wel geslaagd voor Moriaentje en een Dolle Tinus. Prachtige namen, stoer etiket. Jammergenoeg worden ook deze bieren niet binnen de stadsgrenzen gemaakt en komen ze eveneens uit Dronten.

Het Moriaentje ging al snel open. Ik vond het echt een lekker bier, categorie Dubbel zou ik zeggen, ondanks het lage alcoholpercentage van 5,2°. Flink moutig (chocolade- en zwartmout) dus geen doordrinker maar zeker één om van te genieten. De Dolle Tinus staat nog te wachten tot een volgende keer!

Eenmaal op Manchester Airport aangekomen waren wij opeens Transfer-passagiers geworden (we moesten met een binnenlandse vlucht verder naar Guernsey). Doodalleen gingen we door de krochten van het aankomstgebeuren, werden bij een dichte deur opeens verwelkomd door een chauffeur die ons in zijn busje via een doolhofrit weer naar een vertrekhal bracht. Nadat we op wonderbaarlijke wijze weer aan boardingpassen kwamen (ik voel een automatiseringsprojectje aankomen), werden gefouileerd, door de immigratiedienst heenmoesten, kwamen we in een soort van bewoonde wereld terecht waar alles weer goed kwam.
Het vliegtuig naar Guernsey bleek een groen A-label te hebben (dat goldt voor het geluid, het lijkt me onwaarschijnlijk  dat een vliegtuig verder ook maar enigszins mileuvriendelijk kan zijn). Wat trouwens vreemd was; ik heb geprobeerd om naar muziek te luisteren, maar daarvan kwam weinig terecht vanwege de herrie van de vliegmachien).

Wat ook mooi was: onze bagage was met onwaarschijnlijke precisie in hetzelfde vliegtuig met ons meegereisd.

En nu dus op Guernsey; ingechecked in onze B&B (alwaar ik op de gasten-computer deez berichtje zit te typen). Onze kamer (die qua schuin aflopen erg aan mijn grootouders doet denken) heeft dus gewoon zeezicht! Mrs. Sweet heeft zich nog niet aan ons voorgesteld (wat helemaal niet zo jammer is als het lijkt, bekijk de foto’s nog maar n’s goed…).
Inmiddels al 3 geocaches gevonden, ruim een liter bier op en een prachtige wandeling gemaakt (om te ontsnappen aan de herrie; het is nu bank-holiday en men schept er genoegen in om met allerlei zelfgebouwde ‘raceauto’s’ zo hard mogelijk tegen een heuvel op te rijden. Het vreemde is dat we ze niet hebben zien terugkeren; lemminggedrag wellicht?).
Gelukkig gaat de bank morgen weer gewoon aan het werk, dat is wel zo goed voor onze welverdiende rust.

We vertrokken in een soort van regenachtige toestand, maar boven Manchester scheen de zon, en hier op Guernsey staat er een aardig briesje, maar de zon schijnt min-of-meer onafgebroken (ahum, zonnebrand vergeten…)

Straks nog wat avondeten naar binnenwerken (met nog iets aan bier vermoed ik) en dan op tijd naar bed. We zijn van plan om morgen naar Herm te varen (waar helemaaaal niets te beleven is, behalve rust en puffins).

Kortom: alles gaat zoals we hopen.
En o ja: de tweets via SMS werken ook (ben erg benieuwd naar de telefoonrekening bij thuiskomst, heb het vermoeden dat ik zwaar over een bepaald bedrag heenga – ligt voor de ingewijde (geen typevaut) niet alleen aan dit tripje overigens…)

Zo hebben we daar :

• Lente Hop van brouwerij De Molen
• Hertog Jan’s lentebock
• Brand’s lentebock
• PaasIJ van Brouwerij het IJ
• Gulpener’s Lentebock
• Grolsch’Lentebok
• Budels’ Lentebock
• Jopen lentebier
• Andre lentebok van Brouwerij de Parel
• Bink Bloesembier
• Klein Duimpje’s Tulpenbok

Lang leve het voorjaar!

Ik wil wat bekennen: ik ben dol op spruitjes!
Sinds ik op mezelf woon liggen er 2x per week spruitjes op m’n bord. Een beetje uit nood geboren, dat wel, want de plaatselijke grootgrutter verkoopt ze alleen per halve kilo. Ik heb dus diverse varianten al achter de kiezen (tot spruitjeslasagne aan toe).
Vandaag is het echter dé dag; de spruitjes zijn op en ik koop geen nieuwe meer.
Toch neem ik niet met weemoed afscheid van die groene rakkers; ik ben er eigenlijk helemaal klaar mee, en om mij heen hangt vast een soort van groen aura. Vàn de spruitjeslucht I presume!
De rest van het jaar geen spruiten meer!

Geheel hoopvol vroeg ik aan de aardige verkoopster waar ik de collectie Paasbieren kon vinden.
Helaas, alles heet tegenwoordig Lentebier (want het is langer Lente dan Pasen), alleen Brouwerij het IJ kon me nog blijmaken met PaasIJ. Nou vooruit dan.

Er stond %$$&**!@ nog wel een enorme collectie Kerstbier. het is toch precies net zo lang Kerst als Pasen? Nou dan!
Mijn vraag waar de collectie van Brouwerij De Molen stond leverde gelukkig meer resultaat op; de doosjes die ik vantevoren had gepakt waren al snel vol.

Gezellig rinkelend kon ik weer naar huis. O ja, ook nog lid geworden van de bierwinkel, ‘s Kijken of we de spaarkaart vol kunnen krijgen…

Of bedoelden ze nu kassa-lades in plaats van kas-salades…

Dat van ‘gemaakt in een bedrijf waar ook tarwe wordt verwerkt’ betekent zeker dat het toetje uit dezelfde fabriek komt als de koekjes?

Het is geen doordrinker, maar een bier om een groot deel van de avond van te genieten, donker, flink moutig en zoet.

Volgens het etiket is dit bier ongeopend 25 jaar houdbaar, over de kroonkurk heen zit een dikke rode waslaag die voor extra afsluiting moet zorgen. Ik zou het lange wachten niet volhouden…

Ik kocht dit bier in Joure waar nog meer bier met illustere etiketten van Brouwerij de Molen stond (dus ik moet nog maar n’s terug).

Iedere (doordeweekse) ochtend smeer ik mijn brood met hazelnootpasta.

En toen was daar opeen Speculoos!

Gekregen van mijn zus, met een strik erom (om de pot Speculoos, niet om mijn zus).

Het smaakt eigenlijk best wel lekker, een collega smeert niets anders dan Speculoos op zijn brood.

Voor de vroege ochtend is het niet zo’n sukses, beetje te melig.

En hoewel er geen speculaaskruiden inzitten (daarom heet het ook speculoos) doet het toch denken aan het speculaasje dat ik vroeger op mijn brood deed.

Dat zo slap werd als je het er ‘s ochtends op had gedaan en dan pas ‘s middags opat.

Net als speculoos eigenlijk!

Of de zaken ècht goed gaan? Ze hebben wèl een Hyves-pagina, maar de website http://www.speculoos.nl/ staat te koop!

Ik heb het op tijd genuttigd om Pasen goed te kunnen beginnen (waardoor de avond van Stille Zaterdag wellicht iets stiller had gekund…).

Een lekker pittig biertje, zowel qua alcoholpercentage (10 °) maar zeker qua smaak. Jammergenoeg was er maar eentje van gevangen, ik ga volgend jaar zeker weer op zoek naar zo’n vloeibare paashaas!

Ik weet het, ik verloochen mijn goede opvoeding.

Diep van binnen ken ik de ware betekenis van Pasen natuurlijk wel.

Maar voor mij draait het vooral om

Paaseitjes

en dan het liefst de ongevulde (wie de praliné-vulling heeft uitgevonden verdient voor mij ècht geen Nobelprijs).