Y-weblog

Sinds kort heeft onze grootste grutter een nieuw merk eieren op de markt gezet; Rondeel.
Ze zitten met z’n zevenen verpakt in een ovaal doosje van kokosvezels.
Het ziet er wel gezellig uit, maar ik heb er 1 probleem mee; ‘mijn’ AH verkoopt nu niet meer de EKO-eieren die ik altijd nam.
Ook gezien de eigen tekst is dit immers de beste keus, uit zowel dier- als milieuoogpunt.
Ik hoop dat het een éénmalige uitverkocht-situatie was!

Vanwege het mooie weer en het verwachte bezoek liep ik onlangs binnen bij de Gall & Gall aan het Euterpeplein om daar wat witbiertjes in te slaan. Deze keer niet voor de etiketten-verzameling, maar gewoon voor de lekkere dorst.
Tot mijn verbazing kwam ik roch nog wat nieuws tegen, en wel allemaal lokale brouwsels van brouwerij De Eem. De bieren worden echter niet in Amersfoort gebrouwen maar in Dronten bij brouwerij de Praght, en de Scheldebrouwerij in Meer(B).
Zo trof ik XtrEem Rosebud, Warrior en Chinook aan (ik moet ze nog proeven)

Toen ik de slijter vertelde dat ik ook etiketten spaar moest ik even wachten, want hij ging even naar achteren om wat te halen. Snel kwam hij met 2 koude Vat No.13-flesjes aanzetten, ook uit Amersfoort. Ze waren alleen niet voor de verkoop, maar hij wilde de flesjes wel bewaren voor me – ja, dat telt natuurlijk niet; alleen etiketten van zelfgedronken biertjes mogen in de map….
Op de site van dit voor mij nieuwe bier zag ik de verkooppunten, en daar ben ik wel geslaagd voor Moriaentje en een Dolle Tinus. Prachtige namen, stoer etiket. Jammergenoeg worden ook deze bieren niet binnen de stadsgrenzen gemaakt en komen ze eveneens uit Dronten.

Het Moriaentje ging al snel open. Ik vond het echt een lekker bier, categorie Dubbel zou ik zeggen, ondanks het lage alcoholpercentage van 5,2°. Flink moutig (chocolade- en zwartmout) dus geen doordrinker maar zeker één om van te genieten. De Dolle Tinus staat nog te wachten tot een volgende keer!

En nu dus in St. Peter Port in/op Guernsey.
De vluchten gingen van een leien dankje. Ik had verwacht dat het vliegtuig van Schiphol naar Manchester vol zou zitten met ‘business-men’, maar het bleek een mix te zijn van mooi geklede Kenyanen, knappe Russinnen en verfomfaaide Nederlanders.

Eenmaal op Manchester Airport aangekomen waren wij opeens Transfer-passagiers geworden (we moesten met een binnenlandse vlucht verder naar Guernsey). Doodalleen gingen we door de krochten van het aankomstgebeuren, werden bij een dichte deur opeens verwelkomd door een chauffeur die ons in zijn busje via een doolhofrit weer naar een vertrekhal bracht. Nadat we op wonderbaarlijke wijze weer aan boardingpassen kwamen (ik voel een automatiseringsprojectje aankomen), werden gefouileerd, door de immigratiedienst heenmoesten, kwamen we in een soort van bewoonde wereld terecht waar alles weer goed kwam.
Het vliegtuig naar Guernsey bleek een groen A-label te hebben (dat goldt voor het geluid, het lijkt me onwaarschijnlijk  dat een vliegtuig verder ook maar enigszins mileuvriendelijk kan zijn). Wat trouwens vreemd was; ik heb geprobeerd om naar muziek te luisteren, maar daarvan kwam weinig terecht vanwege de herrie van de vliegmachien).

Wat ook mooi was: onze bagage was met onwaarschijnlijke precisie in hetzelfde vliegtuig met ons meegereisd.

En nu dus op Guernsey; ingechecked in onze B&B (alwaar ik op de gasten-computer deez berichtje zit te typen). Onze kamer (die qua schuin aflopen erg aan mijn grootouders doet denken) heeft dus gewoon zeezicht! Mrs. Sweet heeft zich nog niet aan ons voorgesteld (wat helemaal niet zo jammer is als het lijkt, bekijk de foto’s nog maar n’s goed…).
Inmiddels al 3 geocaches gevonden, ruim een liter bier op en een prachtige wandeling gemaakt (om te ontsnappen aan de herrie; het is nu bank-holiday en men schept er genoegen in om met allerlei zelfgebouwde ‘raceauto’s’ zo hard mogelijk tegen een heuvel op te rijden. Het vreemde is dat we ze niet hebben zien terugkeren; lemminggedrag wellicht?).
Gelukkig gaat de bank morgen weer gewoon aan het werk, dat is wel zo goed voor onze welverdiende rust.

We vertrokken in een soort van regenachtige toestand, maar boven Manchester scheen de zon, en hier op Guernsey staat er een aardig briesje, maar de zon schijnt min-of-meer onafgebroken (ahum, zonnebrand vergeten…)

Straks nog wat avondeten naar binnenwerken (met nog iets aan bier vermoed ik) en dan op tijd naar bed. We zijn van plan om morgen naar Herm te varen (waar helemaaaal niets te beleven is, behalve rust en puffins).

Kortom: alles gaat zoals we hopen.
En o ja: de tweets via SMS werken ook (ben erg benieuwd naar de telefoonrekening bij thuiskomst, heb het vermoeden dat ik zwaar over een bepaald bedrag heenga – ligt voor de ingewijde (geen typevaut) niet alleen aan dit tripje overigens…)

De voorjaarscollectie is binnen!

Zo hebben we daar :

• Lente Hop van brouwerij De Molen
• Hertog Jan’s lentebock
• Brand’s lentebock
• PaasIJ van Brouwerij het IJ
• Gulpener’s Lentebock
• Grolsch’Lentebok
• Budels’ Lentebock
• Jopen lentebier
• Andre lentebok van Brouwerij de Parel
• Bink Bloesembier
• Klein Duimpje’s Tulpenbok

Lang leve het voorjaar!

Hoewel ik uit een, zoals dat heet, goed gristelijk gezin afkomstig ben, kan ik mij niet herinneren dat het bij ons thuis naar spruitjes rook.
Dat was wel anders toen ik met mijn toenmalige eega ons eerste echte huis bezocht; er stond een Statenbijbel op een standaard in de kamer, in de hoek murmelde een op een reli-kanaal afgestemde radio,de vrouw des huizes was gekleed in een lange rok en, echt waar, de lucht was niet om te harden.

Ik wil wat bekennen: ik ben dol op spruitjes!
Sinds ik op mezelf woon liggen er 2x per week spruitjes op m’n bord. Een beetje uit nood geboren, dat wel, want de plaatselijke grootgrutter verkoopt ze alleen per halve kilo. Ik heb dus diverse varianten al achter de kiezen (tot spruitjeslasagne aan toe).
Vandaag is het echter dé dag; de spruitjes zijn op en ik koop geen nieuwe meer.
Toch neem ik niet met weemoed afscheid van die groene rakkers; ik ben er eigenlijk helemaal klaar mee, en om mij heen hangt vast een soort van groen aura. Vàn de spruitjeslucht I presume!
De rest van het jaar geen spruiten meer!

Omdat ik geen zin had om helemaal naar Joure te rijden (de grote uittocht leek toch al begonnen onderweg) toog ik deze Goede Vrijdag maar weer ‘s naar Burg Bieren in Ermelo.
Uiteraard puur en alleen om mijn verzameling bierfles-etiketten bij te houden, de inhoud van de flesjes is natuurlijk bijzaak…

Geheel hoopvol vroeg ik aan de aardige verkoopster waar ik de collectie Paasbieren kon vinden.
Helaas, alles heet tegenwoordig Lentebier (want het is langer Lente dan Pasen), alleen Brouwerij het IJ kon me nog blijmaken met PaasIJ. Nou vooruit dan.

Er stond %$$&**!@ nog wel een enorme collectie Kerstbier. het is toch precies net zo lang Kerst als Pasen? Nou dan!
Mijn vraag waar de collectie van Brouwerij De Molen stond leverde gelukkig meer resultaat op; de doosjes die ik vantevoren had gepakt waren al snel vol.

Gezellig rinkelend kon ik weer naar huis. O ja, ook nog lid geworden van de bierwinkel, ‘s Kijken of we de spaarkaart vol kunnen krijgen…

Ik las het laatst ergens in de krant; er was in een restaurant ingebroken en de inbrekers waren er met de kassalades vandoor.
Ze zullen wel honger hebben gehad dacht ik toen.
In deze tijd van het jaar heb je natuurlijk nog geen sla van de koude grond.

Of bedoelden ze nu kassa-lades in plaats van kas-salades…

Ik kwam voor een beslagkom (gevonden), maar liep bij de HEMA meteen tegen een rek met kleding aan.
Grote opruiming (waarom maken ze er dan ook altijd zo’n bende van), dus leuke prijsjes!
Goed, met een tas vól spulletjes kwam ik weer thuis.
Een beetje trek had ik wel gekregen ondertussen.
Tijdens het opvouwen van de 2 t-shirts-met-lange-mouwen begon ik zowat te kwijlen en ik moest mijn aanvechting om er een hap uit nemen echt onderdrukken…
Vind je ‘t gek.
Ze roken naar rookworst (en die had ik geeneens gekocht)

Ik kan me niet herinneren dat ik ooit iets heb gewonnen bij een loterij.
Deze keer is het BINGO!
(maar of ik me dit later nog  weet te herinneren…)

Ik moet toegeven dat het een lekker toetje is, de ChocoPrince.

De ingrediëntenverklaring laat echter een gat zien: 3,3% + 84,2% + 10,7% + 1% maakt geen 100%. Worden we opgelicht?

Dat van ‘gemaakt in een bedrijf waar ook tarwe wordt verwerkt’ betekent zeker dat het toetje uit dezelfde fabriek komt als de koekjes?