Tja, er is al het nodige gesleuteld aan mijn rug (in Bulgarije door de plaatselijke wonderdokter, in Amersfoort door de fysiotherapeut, de nodige sessies met de chiropractor) en nog steeds lijkt er niets verbeterd te zijn.
Je moet het toch van de ervaringen van anderen hebben (deze keer van zusjelief), dus maar een afspraak gemaakt bij de osteopaat. Ik dacht altijd dat zo’n persoon mensen met osteoporose hielp, maar dat is dus niet zo.
Vandaag het eerste bezoek gebracht en, na het uitwisselen van klachten en ervaringen, ben ik stevig onder handen genomen (benieuwd of ik morgen m’n bed uitkom). Eerlijk gezegd heb ik wel vertrouwen in deze meneer. Heeft het na een keer of 4 niet geholpen dan stopt de behandeling, de prijzen zijn, vergeleken met de €40 per 5 minuten zoals ik kwijt was aan de chiropractor (girospekker), een stuk lager, en geen gedoe met metingen maar spieren voelen en behandelen. Verder een no-nonsense figuur zonder allerlei diploma’s aan de muur.
Het levert in elk geval weer een aantal blogjes op.
Wordt (dus) vast vervolgd…
Sinds begin 2008 ‘loop’ ik bij de chiropractor (lees bijdrage 1,2 en 3 die ik hier eerder over schreef) omdat ik nog steeds last heb van de gevolgen van een ongelukkige afdaling van een glijbaan in een zwembad in Bulgarije.
Het uitgestippelde behandeltraject loopt ten einde, dus het is eens tijd om te gaan evalueren.
De eerste periode werd ik 2x per week behandeld, daarna 1x per week en de laatste 1½ maand 1x per 2 weken. Daarnaast gold een ‘dieet’ van geen koffie en/of zwarte thee (ik drink me dus ‘lam’ aan de kruidenthee), veel water en weinig (eigenlijk geen, maar dat vind ik toch wat jammer) alcohol. Verder 3x per dag een serie oefeningetjes. Uit de ‘scans’ die tussentijds zijn gemaakt (zie de eerder genoemde pagina’s) bleek er vooruitgang in te zitten, en de behandelende chiropractor was zeer tevreden.
Maar: waarin zit nu die vooruitgang? Mijn klachten heb ik nog steeds. De verbeteringen die mijn lichaam zouden doormaken merk ik niet.
De volgende vergelijking legt deze situatie uit:
ik ga met mijn fiets naar de fietsenmaker omdat het achterlicht kapot is. Als ik ‘m weer op kom halen moet ik een flinke rekening betalen. De spaken zijn opgepoetst, de ketting is gesmeerd en er is een nieuwe bel opgezet. Het achterlicht brandt echter nog steeds niet…
Wat mij betreft was het een aardig avontuur wat me een flinke sloot geld heeft gekost (en slechts ten dele vergoed), maar waar nu maar een einde aan moet komen. De chiropractor hoort wat mij betreft terecht thuis in het rijtje met ‘alternatieve’ behandelaars; onder het mom van een soort van holistische benadering gaan ze eigenlijk gewoon hun eigen gang. Een overeenkomst met de ‘traditionele’ artsen is er ook; ook door de chiropractor wordt in vage termen gemurmeld wanneer het gaat over gezondheid en de behandeling van gebreken.
Wie weet er nog een nieuwe fietsenmaker?
Ik stoor me nogal aan de reclame van Bonduelle (Lang dacht men dat de aarde plat was etc.) waarin beweerd wordt dat het ingeblikte spul net zo gezond zou zijn als vers bereide groenten.
Op hun site zegt Bonduelle daar het volgende over:
In tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt, bevatten verwerkte groenten net zo veel (of soms zelfs meer) gezonde mineralen en vitaminen als verse groenten. Verwerkte groenten die enkele uren na de oogst verwerkt worden –in een zak, pak, glas of blikje– behouden hun voedingswaarden en leveren dus belangrijke voedingsstoffen aan ons lichaam. Verse spinazie bijvoorbeeld, bevat na vier dagen geen vitaminen meer, terwijl diepvriesspinazie dan nog meer dan 50% van de vitamine C bevat.
Hoe kunnen verwerkte groenten nu meer vitaminen en mineralen bevatten dan verse groenten? Ja, als je ze er bij stopt natuurlijk!
Er wordt één voorbeeld aangehaald (spinazie) en daarmee wordt de gehele stelling ondersteund?
Het Voedingscentrum stelt dat verwerkte groente tegenwoordig nauwelijks onderdoet voor vers. Dat is dus niet net zo veel of meer zoals Bonduelle stelt.
De bron van al dit nieuws? De partijen achter de campagne zijn de Europese organisatie van de verwerkende industrie (OEITFL) en de groente- en fruitpromotieorganisaties in Nederland, België en Frankrijk.
Ik ken geen enkele slager die zegt dat zijn vlees niet gezond is. Kom maar op met die onafhankelijke studies!
Ik vind die blikjes Bonduelle allemaal naar babyvoer smaken; laf en slap. Geef mij maar vers!
Begin april werd de derde scan gemaakt bij de chiropractor, gevolgd door het ‘neurologisch onderzoek’. Een week daarna werden de uitslagen besproken.
Het gaat wederom ‘beter’ met me; de zenuwen doen het blijkbaar goed. Dat had ik wel gemerkt bij het neurologisch onderzoekje; bij de tests die gedaan werden reageerde ik links/rechts meer gelijkmatig dan de keren daarvoor. Eén van de meest bijzondere verschijnselen vind ik het links en rechts opmeten van de bloeddruk, en er dan achterkomen dat daar zo veel verschil in zit; bij de eerste scan zat er een verschil in bovendruk van zo’n 30 tussen de linker- en de rechterarm. Bij de laatste meting was dat teruggelopen tot minder dan 10. Een ander onderzoekje werd gedaan met een trillende stemvork die op de linker- en rechter grote teen werd gedaan. Voelde ik bij het eerste onderzoek van alles links en rechts helemaal niets; bij de laatste meting was dat bij allebei gelijk. Ik zou ‘symmetrischer’ zijn geworden.
De resultaten van de scan zouden ook reden tot juichen zijn; ik vind het vooral een verschuiven van ‘ellende’ maar dat is volgens de behandelaar onzin; het gaat echt de goede kant op en over een maand zouden alle gekleurde balken wit moeten zijn. Wat ik wel bijzonder vind is, dat het behandelen van de nek, gevolgen heeft voor de onderrug en vise-versa. Blijkbaar hangt er een hoop in het lichaam aan elkaar vast.
Maar nog steeds gaat het blijkbaar beter met de zaken waar ik (nog) geen last van had, en blijven de klachten waar ik voor kwam nog steeds hetzelfde. Hmm.
We hebben het nog gehad over ‘wat daarna’. Er werd mij voorgespiegeld dat, om het lichaam op orde te houden, regelmatig behandeling nodig blijft. Regelmatig houdt dan in 1x per 4 á 6 weken. dat had ik mij niet gerealiseerd; net zo vaak naar de kraker als naar de kapper dus. Ik moet nog eventjes aan het idee wennen.
Tijd voor een flinke borrel om deze boodschap te verwerken (maar dat levert weer lichamelijke stresss… shit, ik doe ‘t toch!). Hieronder de scans zoals ze de afgelopen maanden zijn gemaakt. Klik op de datums voor de bijbehorende pagina’s die ik er over schreef.
Komende zomervakantie zullen wij net als twee jaar geleden deels in Turkije doorbrengen.
In de buurt van Side hebben we een klein appartementencomplex gevonden met een eigen strandopgang, dus dat wordt weer genieten!
Omdat ik eigenlijk niet zeker wist hoe dat nu zat met inentingen nam ik een kijkje op de website van de Traveldoctor om uit te zoeken of Turkije een risicogebied is.
En jawel hoor; De aanbevolen vaccinaties uitgaande van een normale vakantiereis onder normale omstandigheden: Hepatitis A (besmettelijke geelzucht) en Difterie, Tetanus en Polio (DTP).
Via dezelfde website kun je een afspraak maken, en zo zat ik met dochterlief (Gonnie heeft vanwege haar werk een inentings-traject lopen bij de GG&GD) bij onze eigen huisarts voor inentingen (Rosalie alleen hepatitis A, ik kreeg ook nog een DTP-vaccinatie).
Gelukkig worden de vaccinaties deels vergoed, want het is best een kostbare zaak (je gezondheid is dat ook natuurlijk); Hepatitis-A kost zo’n €50 en moet voor een langdurige bescherming (ze claimen 25 jaar) over een half jaar worden herhaald. DTP is een stuk voordeliger, maar kost ook nog €17,95. Voor dat lagere bedrag krijg je toch waar voor je geld; na een week heb ik nog steeds spierpijn in de arm waarin de spuit werd gezet!
Ik hoop dat deze vaccinaties ook een beetje zullen beschermen tegen antiNederland-sentimenten (na de film van ‘ ome Geert’ bedoel ik)…
Ik was laatst bij de dokter, kwam ik een folder tegen met de tekst Hoesten of niezen? Zakdoek kiezen! Met daarbij een plaatje van Loek Zakdoek.
Maar wat nu als je zo’n dag hebt dat je niet kúnt kiezen ….
Vieze boel!
Nadat ik zo een maand onder behandeling ben bij de chiropractor (lees hier voor het voorafgaande) werd het weer eens tijd voor het maken van een nieuwe scan om te kijken hoe het met de behandeling staat. Daarbij ook een nieuw onderzoek.
Voor mij was dit toch een soort van lakmoesproef; tijdens de voorafgaande behandelingen werd wel telkens gemeld dat ik vooruit ging en dat mijn zenuwstelsel aan het regenereren is, maar ik merk daar zo weinig van. Bewijs het maar!
Uit het onderzoek bleek dat ik lichamelijk wat stabieler ben geworden (dat had ik zelf ook al opgemerkt), en uit de scan werd duidelijk dat al dat ‘gekraak’ behalve dat het griezelig is (vooral bij het kraken van je nek) wel degelijk iets doet (ik ga er volledigheidshalve maar van uit dat een computer met aangekoppelde scanner niet liegt). De uitleg bij alle grafiekjes was consistent; er is een ontwikkeling gaande waarbij het lichaam als het ware een correctie ondergaat, en dit gaat gepaard met reacties in spieren en zenuwen. De afbeeldingen staan hieronder, de nieuwe naast die van de eerste scan; je kunt zien dat ze nogal verschillend zijn.
Waar ik wel wat moeite mee heb is, dat het op een aantal gebieden beter met mij zou gaan, maar ik merk er niets van want ik had daar geen last. De rugklachten echter zijn nog steeds niet weg, wel wat verminderd.
Kortom: ik vervolg de ingeslagen weg, we zien wel!
Ik heb er een tijdje mee rondgelopen, paar dagen lopen dimdammen, er een nachtje voor wakkergelegen en lang over lopen peinzen.
Zou ik soms een piekeraar zijn? Nou, uhm, misschien wel, een beetje dan, of toch? Nee!
Nadat ik de recensie in de Volkskrant las besloot ik meteen op pad te gaan om het boekje PIEKEREN: een stapsgewijze methode om je gepieker te verminderen (geschreven door Prof. dr. A.J.F.M. Kerkhof, BOOM uitgeverij €19,95 -ISBN 9 789085 064695 Met audio-cd om positief te piekeren) aan te schaffen. Op de weg naar de winkel was ik weer niet zo zeker of het voor mij ook geschikt zou zijn (maar ik zette door).
Na een eerste lezing vermoed ik dat een echte hardcore-piekeraar er meer aan heeft dan een gelegenheids-wakkerligger dan ik (gelukkig voor mij zal ik maar denken). En of ik nu geld heb verkwist door het boekje te kopen…
Het is nog steeds niet helemaal jofel met mijn rug; vooral met draai-bewegingen heb ik er last van.
Na de shiuhatsu in Bulgarije, de fysiotherapie in Amersfoort (die helemaal niet meer van zich laten horen, ik ben zeker uitbehandeld) en de Röntgenfoto waaruit bleek dat ik ‘iets’had maar het allang over moest zijn, besloot ik maar eens te gaan luisteren naar de goede raad van een aantal mensen om mij heen; op naar de chiropractor dus!
Afspraak gemaakt; dat werden er meteen twee. De eerste voor een intake waarbij een scan zou worden gemaakt, de tweede een dag later voor de uitslag. En dat allemaal binnen een week geregeld! O ja, ik mocht de eerste dag vooral niet met de fiets komen want dat zou de scan beïnvloeden. Bij de intake mocht ik eerst een anamnese-formulier invullen waarna het onderzoek begon en het was allemaal niet zo bijzonder. Wat er echter wél apart aan was, was dat aan beide armen de bloeddruk werd gemeten. En ze waren behoorlijk verschillend van elkaar! Het was verder duidelijk dat ik een kleine afwijking in mijn rug had (dat wist ik al) en dat er in mijn rechter voet iets minder gevoel zat dan links (dat was mij nog niet opgevallen). Daarna de scan. Ik mocht in een ruimte plaatsnemen vlak voor een PC waaraan enkele sensoren waren vastgemaakt (zo’n opstelling heet een SEMG-scan, (Surface ElectroMyoGraphy, een meting van de electrische activiteit van de spieren, zie afbeelding). Het resultaat van deze scan is een aantal grafieken geprojecteerd op de rug. De kleuren geven ‘probleemgebieden’ aan.
De tweede dag werden de uitslagen van de onderzoeken besproken, kreeg ik een behandelplan (geen koffie/zwarte thee, van het assortiment alcoholica is alleen wijn toegestaan en verder vooral veel water drinken) en werd de eerste behandeling uitgevoerd. Daartoe mocht ik plaatsnemen op de behandeltafel die vertikaal was gesteld en, toen ik eenmaal op het plankje aan het uiteinde stond, weer horizontaal werd gebracht. Daar lag ik dus. Op 3 plekken werd enige druk op mijn ruggewervels uitgeoefend en hoorde ik een droge knak.
Tja, en nu.
Zoekend op Internet kom ik de nodige artikelen tegen waaruit een zekere scepcis spreekt voor het onderwerp chiropractie.
In de VS schijnt de chiropractie volledig ingeburgerd te zijn en officieel erkend als behandelmethode. In Nederland hoort het bij de alternatieve geneeskunst (waardoor er maar een gedeeltelijke vergoeding van de consulten is).
Ik ga er toch maar mee in zee; het grote aantal positieve verhalen van bekenden moet ik dan maar geloven en de kritiek voor lief nemen. Over een maand een nieuwe scan en ook een nieuw verhaaltje. Ik ben erg benieuwd!
Met de oliebollen achter de kiezen en Garmisch-Partenkirchen op de buis (mooie nieuwe springschans trouwens!) is dit mijn eerste bijdrage van 2008 (en meteen al wat te mekkeren).
Het is toch een vreemde toewensing; de beste wensen.
Ik begrijp eigenlijk niet wat iemand dan precies bedoelt te zeggen.
Daarom van mij: Ik hoop dat dit jaar je zal brengen wat je hoopt, en in goede gezondheid!
Tja, er is al het nodige gesleuteld aan mijn rug (in Bulgarije door de plaatselijke wonderdokter, in Amersfoort door de fysiotherapeut, de nodige sessies met de chiropractor) en nog steeds lijkt er niets verbeterd te zijn.
Bijdrage afdrukken
Uit de ‘scans’ die tussentijds zijn gemaakt (zie de eerder genoemde pagina’s) bleek er vooruitgang in te zitten, en de behandelende chiropractor was zeer tevreden.
Komende zomervakantie zullen wij net als twee jaar geleden deels in Turkije doorbrengen.
Ik was laatst bij de dokter, kwam ik een folder tegen met de tekst 
Ik heb er een tijdje mee rondgelopen, paar dagen lopen dimdammen, er een nachtje voor wakkergelegen en lang over lopen peinzen.
Met de oliebollen achter de kiezen en Garmisch-Partenkirchen op de buis (mooie nieuwe 
Recente reacties