Toen ik de slijter vertelde dat ik ook etiketten spaar moest ik even wachten, want hij ging even naar achteren om wat te halen. Snel kwam hij met 2 koude Vat No.13-flesjes aanzetten, ook uit Amersfoort. Ze waren alleen niet voor de verkoop, maar hij wilde de flesjes wel bewaren voor me – ja, dat telt natuurlijk niet; alleen etiketten van zelfgedronken biertjes mogen in de map….
Op de site van dit voor mij nieuwe bier zag ik de verkooppunten, en daar ben ik wel geslaagd voor Moriaentje en een Dolle Tinus. Prachtige namen, stoer etiket. Jammergenoeg worden ook deze bieren niet binnen de stadsgrenzen gemaakt en komen ze eveneens uit Dronten.

Het Moriaentje ging al snel open. Ik vond het echt een lekker bier, categorie Dubbel zou ik zeggen, ondanks het lage alcoholpercentage van 5,2°. Flink moutig (chocolade- en zwartmout) dus geen doordrinker maar zeker één om van te genieten. De Dolle Tinus staat nog te wachten tot een volgende keer!

Geheel hoopvol vroeg ik aan de aardige verkoopster waar ik de collectie Paasbieren kon vinden.
Helaas, alles heet tegenwoordig Lentebier (want het is langer Lente dan Pasen), alleen Brouwerij het IJ kon me nog blijmaken met PaasIJ. Nou vooruit dan.

Er stond %$$&**!@ nog wel een enorme collectie Kerstbier. het is toch precies net zo lang Kerst als Pasen? Nou dan!
Mijn vraag waar de collectie van Brouwerij De Molen stond leverde gelukkig meer resultaat op; de doosjes die ik vantevoren had gepakt waren al snel vol.

Gezellig rinkelend kon ik weer naar huis. O ja, ook nog lid geworden van de bierwinkel, ‘s Kijken of we de spaarkaart vol kunnen krijgen…

Meer dan ik van plan was om mee te nemen in ieder geval.

Ik besloot me dit keer vooral te concentreren (al valt dat niet mee, de aandacht wordt continu afgeleid) op het lekkers dat door brouwerij de Molen in Bodegraven wordt gemaakt, en stond deshalve met een mooi boeketje weer bij de kassa. Eerder had ik al eens Hel en Verdoemenis gedronken, deze keer heb ik Amarillo, Heen & Weer, Bommen & Granaten, Mikkel & Menno, Revelation Cat en Bloed, Zweet en Tranen meegenomen.

Daarnaast kocht ik een fles Smoked Bock van brouwerij Meantime London dat ondermeer gebrouwen is met Rauchmalt (dat is Duits voor rookmout). Ik heb hier zelf ook als eens mee gebrouwen. Deze mout kreeg ik op de Port Ellen mouterij op Islay nadat ik daar tijdens een rondleiding vertelde dat ik thuisbrouwer was en wel eens wilde experimenteren met op turf gerookte mout. Roy kwam met deze fles aanzetten toen ik hem dit verhaal deed.

Verder nam ik ook een paar flesjes mee van de Amerikaanse Great Divide brouwerij (ondermeer Hades, DPA en Belgica). Dat is allemaal natuurlijk ook fijn voor de etikettenverzameling

Eenmaal thuis kon ik natuurlijk geen flesje Heineken pis opentrekken (of ik dat ooit in huis heb gehad, bah). Van een eerdere strooptocht was flesje #658 van Hemel & Aarde, ook uit Bodegraven, overgebleven, een Stout-achtig bier. Het zag er zo inderdaad uit, pikzwart bier met een gerookte smaak. De gerookte smaak (en dat lees ik pas nu) komt doordat er gebrouwen is met rookmout van de Bruichladdich-destilleerderij ook van Islay. Alles komt samen! In tegenstelling tot de bekende Stouts (Guiness bijvoorbeeld) had dit bier wel een prettig alcoholpercentage van 9,5% wat het geen doordrinker, maar wel een geniet-bier maakte.

En nu, de day after geen zwaar hoofd maar wel met twee voeten op aarde. Hopelijk gaat de hemel weer snel open!

Voor de christelijken onder de lezertjes: Hel & Verdoemenis of Hemel & Aarde; allebei goed!

Vrouw en kind zijn meestal de hort op, en omdat ik niet van alleen thuiszitten hou wordt er op Koninginneavond naar de kroeg gegaan met Roel, en aan het eind van de avond neem ik bijzonder goed gemutst, maar ietwat onvast de fiets weer terug naar huis waar ik in een droomloze slaap val.

De volgende dag (het is inmiddels Koninginnedag geworden) vind ik mezelf ietwat daas en met een bonkend hoofd terug in de keuken alwaar ik sta te roeren in een grote pan met wort, het voorstadium van bier. Het is duidelijk dat er met iets meer creativiteit wordt gebrouwen dan anders, of noem het nonchalance of je kop er niet bijhebben. Het recept wordt niet helemaal (of helemaal niet) nauwkeurig gevolgd, dus mocht het een prachtbier worden; herhaalbaar is het zèker niet!

Het toppunt is om precies wanneer de boel aan de kook raakt een praatje te maken met de buurman aan de andere kant van het hek. De pan kookt dan over en alles zit onder de zoete plak. De keuken schoonmaken is niet fijn met een kater, maar zal toch moeten gebeuren. Zucht!

De rust keer gelukkig weer terug zodra het bier afgekoeld en wel, gist erbij, en onder een plastic folietje staat te gisten en alle gereedschappen en materialen weer op zolder liggen.

Dit jaar móesten we op Koninginnedag weer de stad in, want we hadden ons een lootje voor Stichting Gerbera laten aansmeren door de leuke bardame van Café Van Zanten (wat is er eigenlijk gebeurd met de bierkaart? het is aardig karig geworden!), en er zou ons natuurlijk een leuke prijs toevallen. We hebben ons verdriet maar verdronken met een bijzonder aardig bandje, een aantal bekenden en een paar glaasjes Amersfoort Stadsbier 1259 (van mij mag het een blijverd zijn!).

Het bier thuis doet inmiddels vrolijk zijn best, de smaak is weer afwachten!

Ik hou van tradities!

Gisteren waren we in Joure, op bezoek bij Heit en Mem, en ik was al van tevoren gewaarschuwd dat er een nieuwe bierwinkel zou worden geopend. Dàt betekende dus: poolshoogte nemen!

De zaak heet lekkerbier en is gevestigd aan de Kolkstraat 2A in Joure.
(ik vermoed dat er nog meer van deze winkels zullen volgen wanneer ik op deze pagina het woordje eerste goed interpreteer…) 

Hoewel de winkel qua vloeroppervlakte niet te vergelijken is met Burg staat er toch een imposante collectie lekkere biertjes, en het was totaal geen probleem om een grote (Us Heit)doos met allemaal onbekende flesjes te scoren.

De vriendelijke heer achter de toonbank bleek ook Amersfoortse roots te hebben en wist zelfs de (helaas ter ziele gegane) zaak van Jauk (tegenwoordig de bedrijfsleider van Stadsbierbrouwerij De Drie Ringen) te berde te brengen.

Tezamen met een leuke 5% korting omdat ik PINT-lid ben en een gratis exemplaar van het glossy bier! maakte het helemaal goed. Met voldoende gratis parkeerruimte voor de deur en mijn ouders in de buurt komt er vast een déjà-vu!

Helaas geen bierbrouwartikelen (wie-weet komt dat nog)!

Dus: op naar Almere naar de Brouwmarkt; de winkel achter de on-line shop (die de laatste tijd wat kuren heeft vind ik)
En wàt een assortiment, mijn ogen vielen zowat uit m’n hoofd.
Grote rekken vòl met bierbrouw-artikelen.
Voor de andere hobbyisten (wijn, sterke drank, inmaken van vruchten, yoghurt, zuurkool, azijn etc) ook volop keus!
Prima personeel (aan wie ik de term mini-maisch nog kon uitleggen…).
Ik kocht daar:

• 5 kg moutextract licht
• 1 kg moutextract tarwe
• 1 kg moutextract donker
• 1 kg ambermout (50 EBC)
• 1 kg chocolademout (900 EBC)
• 1 kg tarwemout
• 1 kg tarwevlokken
• hopbloemen (Hallertauer Hersbruck en Perle)
• gist (safbrew T-58, S-33, wb-06 en safale s-04) van Fermentis

Ik kan er dus weer even tegenaan!

Ik besloot om het ook eens te proberen, maar dan niet alleen met moutextract (in poedervorm), maar dit aangevuld met een klein deel gewone mout. De Nederlandse naam voor deze brouwmethode is mini-maisch en dat dekt precies de lading.
De ingrediënten kocht ik bij Burg’s bieren in Ermelo (tezamen met een aardig deel uit de collectie winterbieren).
Mijn recept:

• 1000 g Licht moutextract (8 EBC)
• 1000 g Medium/amber moutextract (18 EBC)
• 450 g Cara-red caramelmout (40 EBC)
• 45 g Hallertau hop

Schroot de caramelmout en doe het in een filterzak.
Los het moutextract op in 10 liter water van 75 C en doe hierin de zak met geschrote caramout. Laat dit 45 minuten ‘trekken’ en beweeg af-en-toe de zak met mout op-en-neer (net als met een theezakje). Spoel na afloop de zak af met heet water. Nu is de maisch klaar.
Hierna de boel aan de kook brengen, hopzakje met de hop erbij en 45 minuten laten koken.
Afkoelen met de koelspiraal daarna de gist erbij en klaar!
Doorlooptijd ongeveer 2 uur (!)
Start sg is 1066.
Na 2 dagen hoofdgisting is het sg gezakt tot 1027.

Ik heb deze keer geen Wyeast gebruikt, maar ‘gewone’ droge korrelgist. Deze was binnen 2 uur al aan de gang, iets dat mij met Wyeast nog nooit is overkomen!

O ja, de winterbieren:

Het eind-soortelijk gewicht is 1060 geworden. Dit valt me een beetje tegen; het bier zal vrij vol en wat zoet zijn. De gistcelletjes hebben voor een afname van 1116 naar 1060 sg gezorgd,wat tot een vergistingsgraad van 48,28% leidt. Het alcoholpercentage zal ruim 7,5% zijn.
En nu maar afwachten hoe de smaak zich zal ontwikkelen!

Brouwschema:

start-sg:1118 (mede dankzij de (te) ruime hoeveelheid rietsuiker). Ik ben benieuwd wat ervan overblijft!