Y-weblog

Vanwege het mooie weer en het verwachte bezoek liep ik onlangs binnen bij de Gall & Gall aan het Euterpeplein om daar wat witbiertjes in te slaan. Deze keer niet voor de etiketten-verzameling, maar gewoon voor de lekkere dorst.
Tot mijn verbazing kwam ik roch nog wat nieuws tegen, en wel allemaal lokale brouwsels van brouwerij De Eem. De bieren worden echter niet in Amersfoort gebrouwen maar in Dronten bij brouwerij de Praght, en de Scheldebrouwerij in Meer(B).
Zo trof ik XtrEem Rosebud, Warrior en Chinook aan (ik moet ze nog proeven)

Toen ik de slijter vertelde dat ik ook etiketten spaar moest ik even wachten, want hij ging even naar achteren om wat te halen. Snel kwam hij met 2 koude Vat No.13-flesjes aanzetten, ook uit Amersfoort. Ze waren alleen niet voor de verkoop, maar hij wilde de flesjes wel bewaren voor me – ja, dat telt natuurlijk niet; alleen etiketten van zelfgedronken biertjes mogen in de map….
Op de site van dit voor mij nieuwe bier zag ik de verkooppunten, en daar ben ik wel geslaagd voor Moriaentje en een Dolle Tinus. Prachtige namen, stoer etiket. Jammergenoeg worden ook deze bieren niet binnen de stadsgrenzen gemaakt en komen ze eveneens uit Dronten.

Het Moriaentje ging al snel open. Ik vond het echt een lekker bier, categorie Dubbel zou ik zeggen, ondanks het lage alcoholpercentage van 5,2°. Flink moutig (chocolade- en zwartmout) dus geen doordrinker maar zeker één om van te genieten. De Dolle Tinus staat nog te wachten tot een volgende keer!

Vandaag de laatste hele dag op Guernsey.

We zijn het allebei een beetje zat; woorden als ‘ eigen bed, eigen toilet’ werden uitgesproken; heimwee dus.
Maar: we hebben nog een hele dag!

Vandaag begon het buiten met wat gedruppel (het lijkt wel alsof de weerprofeten van de BBC hun week niet hebben; iedere dag was anders dan voorspeld), maar er stond nog e.e.a. op het program; de Little Chapel en, onderweg daarnaartoe het Ondergrondse Oorlogsziekenhuis. We zijn maar gaan lopen (om de bus voor de terugweg te kunnen bewaren).

Eerst kwamen we langs het Ondergrondse Oorlogsziekenhuis waar we even een kijkje hebben genomen. De tickets die we aan het begin kochten moesten aan het eind weer worden ingeleverd; zo was duidelijk dat iedereen die binnenkwam, er ook weer uit was. Het ziekenhuis was een verlaten stelsel van gangen en kamers uitgehakt uit een rots. Het was binnen erg vochtig en veel was er niet te zien.

Volgende bezoekje was de Little Chapel, gebouwd door iemand die zijn tijd niet verdeed met geocaches te zoeken, maar van allerlei scherven een kapelletje heeft gebouwd. Grappig was het bordje aan het begin; de scherven voor de trappen zijn geschonken door Wedgewood.

En toen zat het programma er op. We hebben nog ons best gedaan om wat geocaches te vinden (echt ons best), maar door de aanwezige troep was dat mislukt. Op zoek naar de bus naar St Peter Port, en daar een glas Guinness en iets te eten.

Het valt op dat er over het hele eiland zoveel mannen en vrouwen in camouflagepak rondlopen, en rondrijden in jeeps. Morgen wordt Liberation Day gevierd, want het is het 65 jaar geleden dat Guernsey van de Duitsers werd verlost, en dat wordt gevierd (ikzelf heb nog een flink bedrag bijgedragen aan het feest; van ieder glas Liberation Ale gaat 10 pence naar de goede zaak).

Roel is nog wat aan het shoppen, ik ga zo even lekker een boekje lezen in de zon. Morgen gaan we weer naar huis. Het was fijn hier, maar naar huis gaan is een heerlijk vooruitzicht!

Het is goed om doelen te stellen; ze halen is ook prettig, zelfs op vakantie!

Vandaag dus naar Sark. Dit eiland ligt op een goede drie-kwartier varen vanaf Guernsey met een ouderwetse veerpont (en blijkbaar moeten de kaartjes dan ook 3x zo duur zijn als met de catamaran naar Herm eerder deze week). De boot zat tjokvol met 65-plussers (al hebben we die op Sark eigenlijk niet meer teruggezien – vreemd?). Het weer leek te gaan omslaan; het was aardig bewolkt met hier-en-daar heldere plekken in de lucht.

Na het gewandel van de afgelopen dagen besloten we om dit eiland eens met de fiets te verkennen – zo gezegd en dito gedaan. Er lagen ook 2 geocaches op ons te wachten waarvan 1 op Little Sark (waarvoor je La Coupée moet oversteken). Hier weer een prachtig uitzicht op kliffen…kan er geen genoeg van krijgen! De cache was geen probleem en leverde voor mij een travelbug op (die binnenkort dus weer moet worden verstopt).

We waren hier zo blij mee (en toe aan wat lekkers) dat het eerste-de-beste terras in de zon voor ons was en de Guinness weer prima smaakte.

Met enigszins onvaste tred de fiets weer genomen, even gestopt bij de buurtsuper voor wat broodjes, plakjes kaas en iets te drinken (wat krijg je toch altijd dorst van bier) en cache numero 2 gevonden, ook weer met een verbluffend uitzicht (tevens de mooiste plek waar ik ooit heb gewildplast – wat wil je met 1 liter bier in je mik).  Hier lekker gepicknicked.

We hebben daarna La Seigneurie bezocht; maar de toegangsprijs van £3 pp was toch iets te veel van het goede.
Wat daar wel erg mooi was (niet bij de tuin maar er vlak bij) was The Window in the Rock, weer een ongelooflijk mooi uitzicht op de zee, kliffen. Je raakt verwend maar nooit uitgekeken!

Om 18:00 vertrok de boot weer terug; het was weer een mooie dag zo! En het weer was prima, niets meer aan doen!
Morgen is al weer de laatste dag op Guernsey; we gaan nog wat puntjes-op-de-i zetten (een paar must-seen’s bekijken, wellicht een geocache zoeken, de plaatselijke boekhandel blijmaken, van dat soort).

Na dat gewandel van gisteren (na het avondeten nog gepoogd om een cache te zoeken – werd jammerlijke mislukking), vandaag wat rustiger aan.

Dachten we.

We hadden bedacht om de kliffen aan de Zuidoost-kust te gaan bewandelen.
Maar: we hadden ook bedacht dat het overdag laag-water zou zijn, dus de ideale gelegenheid om het eilandje Lihou tegaan bezoeken (alleen maar toegankelijk bij eb over de causeway). Dat maar eerst dus.

Om te beginnen even wat lekkere broodjes ingeslagen bij de Franse bakker (nothing beats pain-du chocolat) om de hoek, en dan met de bus op stap naar Lihou.

Een vage kop koffie naarbinnen gewerkt, en dan naar de overkant!
Helaas (zou het de halve fles Old Pulteney van gisteravond zijn geweest?), geen eb daaro, dus Lihou bleef op afstand.

Dan Plan A: de kliffen aan de Zuidoost-kant van Guernsey.
Gelukkig zijn de busverbindingen ideaal hier, dus we lieten ons graag vervoeren naar St. Martin om daar (na een korte koffiepauze met een lekker gebakje) de kust weer op te zoeken; via het kliffenpad op weg van St. Martin naar Jerbourg. De kust is daar letterlijk adembenemend mooi (dus: veel rook-,-foto, en uitkijkpauzes). De puffins lieten zich niet zien maar dat maakte het er niet minder om. De uitzichten deden mij erg denken aan het Cornwall Coastpath. Dat levert weer veel mooie foto’s op!

Bij Hotel Jerbourg vonden onze voeten het welletjes, dus met een lekkere ijs in de mik  weer met de eerste-de-beste bus terug naar St. Peter Port.

Aldaar was het weer tijd voor de inwendige man; bier dus!

Morgen: het plan is om de boot naar Sark te nemen, en daar er een lekker dagje van te maken.
Hopelijk doet Ijsland het nog wat rustig aan…er circuleren wat berichten dat het vliegverkeer weer hinder ondervindt…..

Ik werd vanochtend al vroeg gewekt door een stralende zon, en ik kon het Roel natuurlijk niet aandoen om daar doorheen te slapen….Dus op naar het Full English Breakfast (bacon, worstjes, Weetabix en de hele rimram – niet echt goed tegen het maagzuur van de Indiaan van gisteren trouwens).

We waren vroeg genoeg voor de eerste boot, en met goed gezelschap (……) stoof de snelboot door een stevige zee naar de overkant waar we met een klein halfuurtje aankwamen. Ik rook daar meteen de lucht van een turfgestookte open haard (o, die geur doet me zo terugdenken aan mijn geliefde Ierland). We zijn meteen maar een lekkere bak koffie gaan doen en daarna: op stap.

Doel van vandaag was tweeledig: geocaches zoeken en puffins spotten.
De geocaches waren geen probleem (Roel heeft bij de eerste z’n eigen travelbug achtergelaten); de puffins waren wat lastiger, en hier verschillen we ook van mening. Ik weet zeker dat ik er 4 zag; Roel is wat voorzichtiger.

Het was op Herm echt heerlijk; strakblauwe lucht, alles wat kon bloeien stond in bloei (en de gele brem rook echt hemels). Prachtige kliffen gezien waar het zeewater tegenaan spatte (ik heb foto’s als bewijs), echt heel erg mooi! Na afloop nog een lekkere Guiness gepakt en met de boot weer terug.

Het leven is echt goed hier!

En nu dus in St. Peter Port in/op Guernsey.
De vluchten gingen van een leien dankje. Ik had verwacht dat het vliegtuig van Schiphol naar Manchester vol zou zitten met ‘business-men’, maar het bleek een mix te zijn van mooi geklede Kenyanen, knappe Russinnen en verfomfaaide Nederlanders.

Eenmaal op Manchester Airport aangekomen waren wij opeens Transfer-passagiers geworden (we moesten met een binnenlandse vlucht verder naar Guernsey). Doodalleen gingen we door de krochten van het aankomstgebeuren, werden bij een dichte deur opeens verwelkomd door een chauffeur die ons in zijn busje via een doolhofrit weer naar een vertrekhal bracht. Nadat we op wonderbaarlijke wijze weer aan boardingpassen kwamen (ik voel een automatiseringsprojectje aankomen), werden gefouileerd, door de immigratiedienst heenmoesten, kwamen we in een soort van bewoonde wereld terecht waar alles weer goed kwam.
Het vliegtuig naar Guernsey bleek een groen A-label te hebben (dat goldt voor het geluid, het lijkt me onwaarschijnlijk  dat een vliegtuig verder ook maar enigszins mileuvriendelijk kan zijn). Wat trouwens vreemd was; ik heb geprobeerd om naar muziek te luisteren, maar daarvan kwam weinig terecht vanwege de herrie van de vliegmachien).

Wat ook mooi was: onze bagage was met onwaarschijnlijke precisie in hetzelfde vliegtuig met ons meegereisd.

En nu dus op Guernsey; ingechecked in onze B&B (alwaar ik op de gasten-computer deez berichtje zit te typen). Onze kamer (die qua schuin aflopen erg aan mijn grootouders doet denken) heeft dus gewoon zeezicht! Mrs. Sweet heeft zich nog niet aan ons voorgesteld (wat helemaal niet zo jammer is als het lijkt, bekijk de foto’s nog maar n’s goed…).
Inmiddels al 3 geocaches gevonden, ruim een liter bier op en een prachtige wandeling gemaakt (om te ontsnappen aan de herrie; het is nu bank-holiday en men schept er genoegen in om met allerlei zelfgebouwde ‘raceauto’s’ zo hard mogelijk tegen een heuvel op te rijden. Het vreemde is dat we ze niet hebben zien terugkeren; lemminggedrag wellicht?).
Gelukkig gaat de bank morgen weer gewoon aan het werk, dat is wel zo goed voor onze welverdiende rust.

We vertrokken in een soort van regenachtige toestand, maar boven Manchester scheen de zon, en hier op Guernsey staat er een aardig briesje, maar de zon schijnt min-of-meer onafgebroken (ahum, zonnebrand vergeten…)

Straks nog wat avondeten naar binnenwerken (met nog iets aan bier vermoed ik) en dan op tijd naar bed. We zijn van plan om morgen naar Herm te varen (waar helemaaaal niets te beleven is, behalve rust en puffins).

Kortom: alles gaat zoals we hopen.
En o ja: de tweets via SMS werken ook (ben erg benieuwd naar de telefoonrekening bij thuiskomst, heb het vermoeden dat ik zwaar over een bepaald bedrag heenga – ligt voor de ingewijde (geen typevaut) niet alleen aan dit tripje overigens…)

Het is er weer tijd voor (dat krijg je met een twee-jaarlijkse traditie die 6 jaar geleden begon met Fort William, 2 jaar daarna Islay, 2 jaar geleden de Orkney’s); een tripje naar het Verenigd Koninkrijk. Dit keer een stuk zuidelijker. Minder whisky en meer bejaarden (volgens mijn zus, en die is daar geweest).

Voor de geïnteresseerden de volgende ‘facts and figures’;

• We vertrekken op maandagochtend (Deo en Eyjafjallajokull Volente) naar Guernsey (en evenzo Volente keren we zaterdag weer terug).
• We verblijven in St George’s Guest House, een Bed & Breakfast, bij de letter A in de hoofd-nederzetting St Peters Port, die onder leiding staat van een mevrouw getooid met de prachtige naam Davina Sweet (zie hier wat foto’s en oordeel zelf of de naam past).
• De wandel-GPS’sen gaan mee, volgeladen met de Geocaches ,en zal er best een oversteekje naar Herm of Sark inzitten. Roel heeft een eigen travelbug om daar te verstoppen.
• Helaas geen whisky-stokerij of bierbrouwerij om te bezoeken (de enige bierbrouwerij laat ons niet toe bij de groepsrondleiding), dus laten we het maar bij het eindproduct (want daar gaat het natuurlijk eigenlijk om).

Volgens de landlady beschikt St George’s over een guest-PC dus hopelijk wordt deze weblog uitgebreid met vers eilandnieuws, en anders twitteren we dat het een lieve lust heeft – zie de sidebar rechts onder “Van Tweety…”

Hopelijk wordt ‘t ook nog wat met het weer, echt geen zin om door de natte prut te lopen (en een beetje slimme puffin zit dan ook bij de open haard natuurlijk).

De voorjaarscollectie is binnen!

Zo hebben we daar :

• Lente Hop van brouwerij De Molen
• Hertog Jan’s lentebock
• Brand’s lentebock
• PaasIJ van Brouwerij het IJ
• Gulpener’s Lentebock
• Grolsch’Lentebok
• Budels’ Lentebock
• Jopen lentebier
• Andre lentebok van Brouwerij de Parel
• Bink Bloesembier
• Klein Duimpje’s Tulpenbok

Lang leve het voorjaar!

Omdat ik geen zin had om helemaal naar Joure te rijden (de grote uittocht leek toch al begonnen onderweg) toog ik deze Goede Vrijdag maar weer ‘s naar Burg Bieren in Ermelo.
Uiteraard puur en alleen om mijn verzameling bierfles-etiketten bij te houden, de inhoud van de flesjes is natuurlijk bijzaak…

Geheel hoopvol vroeg ik aan de aardige verkoopster waar ik de collectie Paasbieren kon vinden.
Helaas, alles heet tegenwoordig Lentebier (want het is langer Lente dan Pasen), alleen Brouwerij het IJ kon me nog blijmaken met PaasIJ. Nou vooruit dan.

Er stond %$$&**!@ nog wel een enorme collectie Kerstbier. het is toch precies net zo lang Kerst als Pasen? Nou dan!
Mijn vraag waar de collectie van Brouwerij De Molen stond leverde gelukkig meer resultaat op; de doosjes die ik vantevoren had gepakt waren al snel vol.

Gezellig rinkelend kon ik weer naar huis. O ja, ook nog lid geworden van de bierwinkel, ‘s Kijken of we de spaarkaart vol kunnen krijgen…

Ik heb behoefte om wat emoties weg te poetsen, en waarmee kan dat beter dan een goed glas Uisge Beatha.
Yep. Levenswater, vuurwater, of in gewone taal whisky.
Onderin de kast stond nog een klein doosje, voor mijn verjaardag gekregen van goede vriend Roel, met in dat doosje 2 mooie glazen en een klein flesje Kilchoman New Spirit, van het mooie Schotse eiland Islay.

Ik lees op de website dat dit de enige destilleerderij is waar het mout afkomstig is van eigen land.
De laatste keer dat ik op Islay was, was dit drankje er nog niet (maar ze moeten natuurlijk al wel bezig zijn geweest; whisky heb je niet van de ene op de andere dag).

Aan het etiket te zien is het ook nog een vrij jonge botteling (ze hebben vast de botteldatum en destilleerdatum verwisseld…); 4 jaar oud en dat is te proeven ook!
Nog vrij rauw en direct van smaak en nog weinig rest-smaken die achterblijven nadat het slokje weg is. Het doet me meer denken aan een oude jenever.
Toch helemaal niet verkeerd, en ik ben erg benieuwd hoe de oudere garde zal gaan smaken (maar daarvoor moet ik nog wat jaartjes geduld hebben)!