Y-weblog

Het is niet zo dat ik iedere dag vol verlangen in de SPAM-folder van GMail kijk wat er nu weer voor moois staat, maar nieuwsgierigheid is een groot goed.

Je krijgt een beetje door waarover het gaat in de echte wereld (ik bedoel, spammers spammen niet zomaar, het gaat over geldverdienen, en dat lukt het best met courante waar n’est-çe pas?).
Rolexen, prettige pilletjes, penisverlengingen en allerlei goedjes om ‘het’ langer vol te houden (‘Impress your wife‘ vind ik nog altijd één van de betere vondsten), daar gaat het dus over.

Daarom heb ik het vandaag een beetje moeilijk, een spammer die zijn koopwaar de wereld inslingert in een voor mij onbegrijpelijke taal. Het is niet eerlijk, ik snap er nu niets meer van!

Afgelopen vrijdag ben ik met zus & zwager naar de premiere van de opera Blauwbaard van Xynix Opera geweest, volgens eigen zeggen een “Thriller opera op industrieel erfgoed”.

Zus en zwager waren vorig jaar naar de voorstelling King Arthur op Fort Rijnauwen bij Utrecht geweest, en waren daar zo lyrisch over dat, zodra Xynix Blauwbaard programmeerde, de kaartjes snel waren besteld (en ik mocht mee)!

De Veerensmederij is in een gedeelte van Amersfoort waar ik nog nooit was geweest (maar zo vaak al erg dichtbij); aan de Soesterkwartier-kant van het stationsemplacement, en dus op het NS-terrein. Ik vond het sowieso erg leuk om daar rond te lopen; ben geen treinofiel, maar een station en treinen betekenen voor mij altijd: op stap, op reis. Fijn gevoel dus!
Tijdens het wachten-om-naar-’binnen’-te-mogen (de voorstelling is in de open lucht) werd er nog af-en-aan gereden met de cast, later werd ook de Burgemeester van Amersfoort afgeleverd. Ook werden dekentjes uitgedeeld, geen overbodige luxe bleek later.
De zitplaatsen waren in tribunevorm opgesteld tegenover de gerestaureerde (maar nog niet helemaal af) Veerensmederij, welke werd gebruikt als orkestbak en op- en afkomst voor de spelers.

Ik ben nog nooit naar een opera geweest en moest zelf erg wennen aan de klassieke manier van zingen. Verder vond ik het één groot feest van mooi licht, goede muziek en tekst (waarin de lokatie ook nog een rol kreeg), mooie zang en dans (met een mooie hoofdrolspeelster Leonie van Veen).
Boven ons hoofd was het helemaal onbewolkt, dus de maan en sterren werkten goed mee aan de sfeer. Nadeel was dat het enorm snel afkoelde, maar daar waren die dekentjes dus voor bedoeld.

Na afloop werd de nieuwe naam van Xynix bekendgemaakt door mevrouw de Burgemeester. Het wordt dus Holland Opera. In eerste instantie vond ik dat (en dat heb ik meteen de wereld ingetwitterd) een jammere keuze. Xynix klink speels, Holland Opera heeft iets stugs en saais. Na een nachtje slapen denk ik, Ja, het stadium van kindervoorstellingen is voorbij, ze zijn nu helemaal bezig met grote volwassen voorstellingen. Ze zullen de naam helemaal waarmaken!

Ik blijf me verbazen over de advertenties in Google’s Gmail. (Verder geen kwaad woord, begrijp me goed: Gmail = goed!)
Zie onderstaand voorbeeld; wat hebben Eneco en de vorige bewoner (dit was het reply op een klacht die ik verstuurde; Eneco doet klaarblijkelijk helemaal niets, nakkes, nada met teruggestuurde post) allemaal gemeen met de advertentie?
het gaat over Amersfoort – helemaal goed.
Maar een dierenkliniek en sterilisatie van een hond (gelukkig pijnloos, heel fijn voor de hond)?

Vandaag de laatste hele dag op Guernsey.

We zijn het allebei een beetje zat; woorden als ‘ eigen bed, eigen toilet’ werden uitgesproken; heimwee dus.
Maar: we hebben nog een hele dag!

Vandaag begon het buiten met wat gedruppel (het lijkt wel alsof de weerprofeten van de BBC hun week niet hebben; iedere dag was anders dan voorspeld), maar er stond nog e.e.a. op het program; de Little Chapel en, onderweg daarnaartoe het Ondergrondse Oorlogsziekenhuis. We zijn maar gaan lopen (om de bus voor de terugweg te kunnen bewaren).

Eerst kwamen we langs het Ondergrondse Oorlogsziekenhuis waar we even een kijkje hebben genomen. De tickets die we aan het begin kochten moesten aan het eind weer worden ingeleverd; zo was duidelijk dat iedereen die binnenkwam, er ook weer uit was. Het ziekenhuis was een verlaten stelsel van gangen en kamers uitgehakt uit een rots. Het was binnen erg vochtig en veel was er niet te zien.

Volgende bezoekje was de Little Chapel, gebouwd door iemand die zijn tijd niet verdeed met geocaches te zoeken, maar van allerlei scherven een kapelletje heeft gebouwd. Grappig was het bordje aan het begin; de scherven voor de trappen zijn geschonken door Wedgewood.

En toen zat het programma er op. We hebben nog ons best gedaan om wat geocaches te vinden (echt ons best), maar door de aanwezige troep was dat mislukt. Op zoek naar de bus naar St Peter Port, en daar een glas Guinness en iets te eten.

Het valt op dat er over het hele eiland zoveel mannen en vrouwen in camouflagepak rondlopen, en rondrijden in jeeps. Morgen wordt Liberation Day gevierd, want het is het 65 jaar geleden dat Guernsey van de Duitsers werd verlost, en dat wordt gevierd (ikzelf heb nog een flink bedrag bijgedragen aan het feest; van ieder glas Liberation Ale gaat 10 pence naar de goede zaak).

Roel is nog wat aan het shoppen, ik ga zo even lekker een boekje lezen in de zon. Morgen gaan we weer naar huis. Het was fijn hier, maar naar huis gaan is een heerlijk vooruitzicht!

Het is goed om doelen te stellen; ze halen is ook prettig, zelfs op vakantie!

Vandaag dus naar Sark. Dit eiland ligt op een goede drie-kwartier varen vanaf Guernsey met een ouderwetse veerpont (en blijkbaar moeten de kaartjes dan ook 3x zo duur zijn als met de catamaran naar Herm eerder deze week). De boot zat tjokvol met 65-plussers (al hebben we die op Sark eigenlijk niet meer teruggezien – vreemd?). Het weer leek te gaan omslaan; het was aardig bewolkt met hier-en-daar heldere plekken in de lucht.

Na het gewandel van de afgelopen dagen besloten we om dit eiland eens met de fiets te verkennen – zo gezegd en dito gedaan. Er lagen ook 2 geocaches op ons te wachten waarvan 1 op Little Sark (waarvoor je La Coupée moet oversteken). Hier weer een prachtig uitzicht op kliffen…kan er geen genoeg van krijgen! De cache was geen probleem en leverde voor mij een travelbug op (die binnenkort dus weer moet worden verstopt).

We waren hier zo blij mee (en toe aan wat lekkers) dat het eerste-de-beste terras in de zon voor ons was en de Guinness weer prima smaakte.

Met enigszins onvaste tred de fiets weer genomen, even gestopt bij de buurtsuper voor wat broodjes, plakjes kaas en iets te drinken (wat krijg je toch altijd dorst van bier) en cache numero 2 gevonden, ook weer met een verbluffend uitzicht (tevens de mooiste plek waar ik ooit heb gewildplast – wat wil je met 1 liter bier in je mik).  Hier lekker gepicknicked.

We hebben daarna La Seigneurie bezocht; maar de toegangsprijs van £3 pp was toch iets te veel van het goede.
Wat daar wel erg mooi was (niet bij de tuin maar er vlak bij) was The Window in the Rock, weer een ongelooflijk mooi uitzicht op de zee, kliffen. Je raakt verwend maar nooit uitgekeken!

Om 18:00 vertrok de boot weer terug; het was weer een mooie dag zo! En het weer was prima, niets meer aan doen!
Morgen is al weer de laatste dag op Guernsey; we gaan nog wat puntjes-op-de-i zetten (een paar must-seen’s bekijken, wellicht een geocache zoeken, de plaatselijke boekhandel blijmaken, van dat soort).

Na dat gewandel van gisteren (na het avondeten nog gepoogd om een cache te zoeken – werd jammerlijke mislukking), vandaag wat rustiger aan.

Dachten we.

We hadden bedacht om de kliffen aan de Zuidoost-kust te gaan bewandelen.
Maar: we hadden ook bedacht dat het overdag laag-water zou zijn, dus de ideale gelegenheid om het eilandje Lihou tegaan bezoeken (alleen maar toegankelijk bij eb over de causeway). Dat maar eerst dus.

Om te beginnen even wat lekkere broodjes ingeslagen bij de Franse bakker (nothing beats pain-du chocolat) om de hoek, en dan met de bus op stap naar Lihou.

Een vage kop koffie naarbinnen gewerkt, en dan naar de overkant!
Helaas (zou het de halve fles Old Pulteney van gisteravond zijn geweest?), geen eb daaro, dus Lihou bleef op afstand.

Dan Plan A: de kliffen aan de Zuidoost-kant van Guernsey.
Gelukkig zijn de busverbindingen ideaal hier, dus we lieten ons graag vervoeren naar St. Martin om daar (na een korte koffiepauze met een lekker gebakje) de kust weer op te zoeken; via het kliffenpad op weg van St. Martin naar Jerbourg. De kust is daar letterlijk adembenemend mooi (dus: veel rook-,-foto, en uitkijkpauzes). De puffins lieten zich niet zien maar dat maakte het er niet minder om. De uitzichten deden mij erg denken aan het Cornwall Coastpath. Dat levert weer veel mooie foto’s op!

Bij Hotel Jerbourg vonden onze voeten het welletjes, dus met een lekkere ijs in de mik  weer met de eerste-de-beste bus terug naar St. Peter Port.

Aldaar was het weer tijd voor de inwendige man; bier dus!

Morgen: het plan is om de boot naar Sark te nemen, en daar er een lekker dagje van te maken.
Hopelijk doet Ijsland het nog wat rustig aan…er circuleren wat berichten dat het vliegverkeer weer hinder ondervindt…..

Ik werd vanochtend al vroeg gewekt door een stralende zon, en ik kon het Roel natuurlijk niet aandoen om daar doorheen te slapen….Dus op naar het Full English Breakfast (bacon, worstjes, Weetabix en de hele rimram – niet echt goed tegen het maagzuur van de Indiaan van gisteren trouwens).

We waren vroeg genoeg voor de eerste boot, en met goed gezelschap (……) stoof de snelboot door een stevige zee naar de overkant waar we met een klein halfuurtje aankwamen. Ik rook daar meteen de lucht van een turfgestookte open haard (o, die geur doet me zo terugdenken aan mijn geliefde Ierland). We zijn meteen maar een lekkere bak koffie gaan doen en daarna: op stap.

Doel van vandaag was tweeledig: geocaches zoeken en puffins spotten.
De geocaches waren geen probleem (Roel heeft bij de eerste z’n eigen travelbug achtergelaten); de puffins waren wat lastiger, en hier verschillen we ook van mening. Ik weet zeker dat ik er 4 zag; Roel is wat voorzichtiger.

Het was op Herm echt heerlijk; strakblauwe lucht, alles wat kon bloeien stond in bloei (en de gele brem rook echt hemels). Prachtige kliffen gezien waar het zeewater tegenaan spatte (ik heb foto’s als bewijs), echt heel erg mooi! Na afloop nog een lekkere Guiness gepakt en met de boot weer terug.

Het leven is echt goed hier!

En nu dus in St. Peter Port in/op Guernsey.
De vluchten gingen van een leien dankje. Ik had verwacht dat het vliegtuig van Schiphol naar Manchester vol zou zitten met ‘business-men’, maar het bleek een mix te zijn van mooi geklede Kenyanen, knappe Russinnen en verfomfaaide Nederlanders.

Eenmaal op Manchester Airport aangekomen waren wij opeens Transfer-passagiers geworden (we moesten met een binnenlandse vlucht verder naar Guernsey). Doodalleen gingen we door de krochten van het aankomstgebeuren, werden bij een dichte deur opeens verwelkomd door een chauffeur die ons in zijn busje via een doolhofrit weer naar een vertrekhal bracht. Nadat we op wonderbaarlijke wijze weer aan boardingpassen kwamen (ik voel een automatiseringsprojectje aankomen), werden gefouileerd, door de immigratiedienst heenmoesten, kwamen we in een soort van bewoonde wereld terecht waar alles weer goed kwam.
Het vliegtuig naar Guernsey bleek een groen A-label te hebben (dat goldt voor het geluid, het lijkt me onwaarschijnlijk  dat een vliegtuig verder ook maar enigszins mileuvriendelijk kan zijn). Wat trouwens vreemd was; ik heb geprobeerd om naar muziek te luisteren, maar daarvan kwam weinig terecht vanwege de herrie van de vliegmachien).

Wat ook mooi was: onze bagage was met onwaarschijnlijke precisie in hetzelfde vliegtuig met ons meegereisd.

En nu dus op Guernsey; ingechecked in onze B&B (alwaar ik op de gasten-computer deez berichtje zit te typen). Onze kamer (die qua schuin aflopen erg aan mijn grootouders doet denken) heeft dus gewoon zeezicht! Mrs. Sweet heeft zich nog niet aan ons voorgesteld (wat helemaal niet zo jammer is als het lijkt, bekijk de foto’s nog maar n’s goed…).
Inmiddels al 3 geocaches gevonden, ruim een liter bier op en een prachtige wandeling gemaakt (om te ontsnappen aan de herrie; het is nu bank-holiday en men schept er genoegen in om met allerlei zelfgebouwde ‘raceauto’s’ zo hard mogelijk tegen een heuvel op te rijden. Het vreemde is dat we ze niet hebben zien terugkeren; lemminggedrag wellicht?).
Gelukkig gaat de bank morgen weer gewoon aan het werk, dat is wel zo goed voor onze welverdiende rust.

We vertrokken in een soort van regenachtige toestand, maar boven Manchester scheen de zon, en hier op Guernsey staat er een aardig briesje, maar de zon schijnt min-of-meer onafgebroken (ahum, zonnebrand vergeten…)

Straks nog wat avondeten naar binnenwerken (met nog iets aan bier vermoed ik) en dan op tijd naar bed. We zijn van plan om morgen naar Herm te varen (waar helemaaaal niets te beleven is, behalve rust en puffins).

Kortom: alles gaat zoals we hopen.
En o ja: de tweets via SMS werken ook (ben erg benieuwd naar de telefoonrekening bij thuiskomst, heb het vermoeden dat ik zwaar over een bepaald bedrag heenga – ligt voor de ingewijde (geen typevaut) niet alleen aan dit tripje overigens…)

Het is er weer tijd voor (dat krijg je met een twee-jaarlijkse traditie die 6 jaar geleden begon met Fort William, 2 jaar daarna Islay, 2 jaar geleden de Orkney’s); een tripje naar het Verenigd Koninkrijk. Dit keer een stuk zuidelijker. Minder whisky en meer bejaarden (volgens mijn zus, en die is daar geweest).

Voor de geïnteresseerden de volgende ‘facts and figures’;

• We vertrekken op maandagochtend (Deo en Eyjafjallajokull Volente) naar Guernsey (en evenzo Volente keren we zaterdag weer terug).
• We verblijven in St George’s Guest House, een Bed & Breakfast, bij de letter A in de hoofd-nederzetting St Peters Port, die onder leiding staat van een mevrouw getooid met de prachtige naam Davina Sweet (zie hier wat foto’s en oordeel zelf of de naam past).
• De wandel-GPS’sen gaan mee, volgeladen met de Geocaches ,en zal er best een oversteekje naar Herm of Sark inzitten. Roel heeft een eigen travelbug om daar te verstoppen.
• Helaas geen whisky-stokerij of bierbrouwerij om te bezoeken (de enige bierbrouwerij laat ons niet toe bij de groepsrondleiding), dus laten we het maar bij het eindproduct (want daar gaat het natuurlijk eigenlijk om).

Volgens de landlady beschikt St George’s over een guest-PC dus hopelijk wordt deze weblog uitgebreid met vers eilandnieuws, en anders twitteren we dat het een lieve lust heeft – zie de sidebar rechts onder “Van Tweety…”

Hopelijk wordt ‘t ook nog wat met het weer, echt geen zin om door de natte prut te lopen (en een beetje slimme puffin zit dan ook bij de open haard natuurlijk).

Opeens zat het er
Een strikje op mijn balkon
het betekent slecht nieuws
het betekent goed nieuws

De plantenbakken moeten wijken
De schilder komt zijn werk overdoen