Y-weblog

Vorige week werd ik getipt door mijn broer, ‘s avonds op het Hallehuiskoor hoorde ik dat het bij Bert in de uitzending was geweest, maar dat het helemaal was volgeboekt; de Winterse Wadlooptocht (en op tv geweest bij het RTL-Nieuws).
Tja, en dan begint het toch te kriebelen; een jaar niet op ‘Wad geweest is een jaar niet (echt) geleefd, toch? En dan helemaal met zo’n special!
Ik sprong dus een aantal gaten in de lucht (sorry voor de rommel) toen ik van Wiepkje vernam dat ik (met m’n zus en broer) nog meekon voor het Winterwadlopen met ijs.

De avond tevoren werd echter duidelijk dat onze ijstocht werd ingehaald door de invallende dooi; er was bijna geen ijs meer op ‘t Wad om overheen te gaan. De ‘Wadlooptocht met Ijs’ werd gedegradeerd tot een Winterse Wadlooptocht.

What the heck, de Waddenkust is voor mij de mooiste plek in ons land, ijs of geen ijs!

Vanbinnen moet ik ook altijd een beetje huilen van ontroering wanneer ik uitkijk over dat ruige, verlaten vlakke land (in mijn fantasie gaat Douwe Heeringa‘s Friese vertolking van Brel‘s Le Plat Pays – It flakke lân – ook eigenlijk over de Waddenkust).

We werden om 12:00 verwacht in Pieterburen (dus dat was op tijd vertrekken, het is een aardig stukkie rijden).
De start (en natuurlijk was dit ook het eindpunt) was bij café de Buren van Pieter (voorheen Het wapen van Hunsingo – waar blijft de tijd) waar we met ruim 180 man van start gingen, verdeeld in 2  groepen, en onder leiding van de gidsen van Dijkstra.

Hoewel de temperatuur net boven 0° was voelde het door de harde Oostenwind behoorlijk koud aan (het waaide zo door mijn jas heen, brrr) . Voor het aanwezige ‘wildlife’ was dit echter geen bezwaar; we zagen de nodige Wadhazen vrolijk rondspringen (wat kunnen die beesten hard lopen zeg!)

En voor de rest… ik laat de foto’s spreken!
(Zie meer foto’s in mijn fotoalbum)

Onze gids maakte tijdens de wandeling behoorlijk wat reclame voor de Wadlooptochten in de zomer “Lekker lopen in je korte broek”; ik was na deze tocht meer toe aan een warm bubbelbad!