Y-weblog

Dìt is nog eens een gouwe ouwe clip.
Ik ken ‘m van Superchannel ofzo, één van de eerste commerciële muziekzenders (nog van voor MTV).
Deze werd toen vaak gedraaid (als het bedtijd werd geloof ik, dus zo tegen middernacht).
De dichtregel Come, sweet slumber, enshroud me in thy purple cloak is mij altijd bijgebleven.Waarom? geen idee. Klonk mooi denk ik.

bron: Stad Amersfoort
Deze keer was het gelukkig niet van mijn Opa…

Eerst dacht ik dat er een nieuwe actie voor Haïti op touw werd gezet, maar het lijkt er meer op dat voor de komende gemeenteraadsverkiezingen een stel tandartsen is ingeschakeld om (voor de VVD uiteraard) deze nieuwe stemronde eens goed onder de aandacht te brengen….

De zogenaamde rel begrijp ik niet helemaal, zouden Meijer en van Wegen hun halfjaarlijkse controle mislopen nu hun tandarts zijn energie voor de eigen zaak besteedt?

Ik kwam voor een beslagkom (gevonden), maar liep bij de HEMA meteen tegen een rek met kleding aan.
Grote opruiming (waarom maken ze er dan ook altijd zo’n bende van), dus leuke prijsjes!
Goed, met een tas vól spulletjes kwam ik weer thuis.
Een beetje trek had ik wel gekregen ondertussen.
Tijdens het opvouwen van de 2 t-shirts-met-lange-mouwen begon ik zowat te kwijlen en ik moest mijn aanvechting om er een hap uit nemen echt onderdrukken…
Vind je ‘t gek.
Ze roken naar rookworst (en die had ik geeneens gekocht)

Vorige week werd ik getipt door mijn broer, ‘s avonds op het Hallehuiskoor hoorde ik dat het bij Bert in de uitzending was geweest, maar dat het helemaal was volgeboekt; de Winterse Wadlooptocht (en op tv geweest bij het RTL-Nieuws).
Tja, en dan begint het toch te kriebelen; een jaar niet op ‘Wad geweest is een jaar niet (echt) geleefd, toch? En dan helemaal met zo’n special!
Ik sprong dus een aantal gaten in de lucht (sorry voor de rommel) toen ik van Wiepkje vernam dat ik (met m’n zus en broer) nog meekon voor het Winterwadlopen met ijs.

De avond tevoren werd echter duidelijk dat onze ijstocht werd ingehaald door de invallende dooi; er was bijna geen ijs meer op ‘t Wad om overheen te gaan. De ‘Wadlooptocht met Ijs’ werd gedegradeerd tot een Winterse Wadlooptocht.

What the heck, de Waddenkust is voor mij de mooiste plek in ons land, ijs of geen ijs!

Vanbinnen moet ik ook altijd een beetje huilen van ontroering wanneer ik uitkijk over dat ruige, verlaten vlakke land (in mijn fantasie gaat Douwe Heeringa‘s Friese vertolking van Brel‘s Le Plat Pays – It flakke lân – ook eigenlijk over de Waddenkust).

We werden om 12:00 verwacht in Pieterburen (dus dat was op tijd vertrekken, het is een aardig stukkie rijden).
De start (en natuurlijk was dit ook het eindpunt) was bij café de Buren van Pieter (voorheen Het wapen van Hunsingo – waar blijft de tijd) waar we met ruim 180 man van start gingen, verdeeld in 2  groepen, en onder leiding van de gidsen van Dijkstra.

Hoewel de temperatuur net boven 0° was voelde het door de harde Oostenwind behoorlijk koud aan (het waaide zo door mijn jas heen, brrr) . Voor het aanwezige ‘wildlife’ was dit echter geen bezwaar; we zagen de nodige Wadhazen vrolijk rondspringen (wat kunnen die beesten hard lopen zeg!)

En voor de rest… ik laat de foto’s spreken!
(Zie meer foto’s in mijn fotoalbum)

Onze gids maakte tijdens de wandeling behoorlijk wat reclame voor de Wadlooptochten in de zomer “Lekker lopen in je korte broek”; ik was na deze tocht meer toe aan een warm bubbelbad!

Gaat Microsoft ook plat praten?

weer een nieuw woord geleerd bij het RTL-Nieuws van vandaag

Al glurend door de EPG (Electronische Programma Gids) van Ziggo kwam ik afgelopen zaterdag op BBC2 het programma Coast tegen.
Voor mij een nieuw programma, als ik het opzoek op de bijbehorende website loopt het al een tijd.
In dit programma trekken de presentatoren langs de kust van Noord-Ierland, Engeland, Schotland & Wales en vertellen over wat ze tegenkomen.
Wat ik zie doet me denken aan(en terugverlangen naar) de kustwandelingen die ik daar heb gemaakt.
Wat dat betreft lijkt de serie op Paul Theroux’ boek Het Drijvende Koninkrijk (vertaling van The Kingdom By The Sea),en ik dacht dat ook Bill Bryson in Een Klein Eiland (vertaling van Notes from a Small Island) over zijn tochten langs de zeegrenzen van de UK schreef.
Hoe dan ook, weer een prachtige serie om te volgen (en nu ik mijn webbrowser kan laten doen dat ik in Groot Brittannië zit kan ik ook de oude afleveringen terugzien op de BBC iPlayer).

(en wat ik ook nog tegenkwam: Three men go to Ireland waarin Griff Rhys Jones – die van Mountain - , Dara O Briain (da’s een Ier) en Rory McGrath via kanalen en rivieren door Ierland reizen – móet ik zien!)

Ik kwam er de laatste tijd veel te weinig.
Nu begrijp ik dat ik er nooit meer zal komen; café de Rooie Cent is gesloten.
Het was natuurlijk een uithoek geworden sinds de sluiting van de doorgaande weg naar Hoogland, maar voor de bierliefhebber (niet zijnde een pilsslobberaar) was het toch een plek waar je lekker je bier kon genieten.
Jammer!

Eén van de allermooiste plekjes in Amersfoort (of is het al Leusden?) is voor mij het Lockhorsterbos, en dan vooral het stukje langs de Heiligenbergerbeek dat loopt totaan het Ponlijntje.
Een mooi verstild stukje natuur waar de bomen gespiegeld worden in het water.
Vanochtend liep ik daar te genieten in de sneeuw met een lekker winterzonnetje erbij en maakte daar deze foto’s.