Y-weblog

Ik mag graag een biertje drinken. Volgens mijn dochter zelfs iets té graag.

Over het algemeen drink ik de (zeker voor de Heinekendrinker in wiens universum alleen dit bocht voorkomt, en dan voor alle gelegenheden en momenten) de wat meer exotische bieren (nou ja exotisch, ze komen bijna altijd uit de ons omringende landen en ons eigen kikkerlandje natuurlijk!). Ben ik een snob? Nee, ik ben een liefhebber! Wanneer ik dorst heb drink ik water, wil ik wat lekkers drinken dan een mooi biertje.

Na afloop week ik het etiket af voor de verzameling (tegen de slijter zeg ik ook altijd dat het me eigenlijk om de etiketten te doen is – hij gelooft er meestal niets van).

Een enkeling vraagt dan of mijn verzameling dan vol zit met Heineken-etiketten, maar neen! Ik kan me niet herinneren dat ik dát ooit heb gekocht!

Het kost de laatste tijd wel steeds meer moeite om het er netjes afgeweekt te krijgen. Mijn vaste oplossing is het flesje in een bakje met warm water waarin wat afwasmiddel te zetten, maar sommige lijm laat erg lastig los. Ik heb het ook wel eens in een afwasmachine geprobeerd; het etiket had losgelaten, maar de verf van het etiket ook…

Iemand nog alternatieven?

Deze St. Sebastiaan grand cru was overigens weer een voorbeeld van een erg lekker bier, gebrouwen in België door brouwerij Sterkens. Op het etiket staat dat het volgens het Reinheitsgebot is gebrouwen, dus zonder toevoegingen. Het is zeker geen doordrinker, maar een stevig smaakvol bier!