Y-weblog

 Er begint een beetje structuur te komen in de dingen die ik doe rond Koninginnedag, noem het een aanzet tot een nieuwe traditie;

Vrouw en kind zijn meestal de hort op, en omdat ik niet van alleen thuiszitten hou wordt er op Koninginneavond naar de kroeg gegaan met Roel, en aan het eind van de avond neem ik bijzonder goed gemutst, maar ietwat onvast de fiets weer terug naar huis waar ik in een droomloze slaap val.

De volgende dag (het is inmiddels Koninginnedag geworden) vind ik mezelf ietwat daas en met een bonkend hoofd terug in de keuken alwaar ik sta te roeren in een grote pan met wort, het voorstadium van bier. Het is duidelijk dat er met iets meer creativiteit wordt gebrouwen dan anders, of noem het nonchalance of je kop er niet bijhebben. Het recept wordt niet helemaal (of helemaal niet) nauwkeurig gevolgd, dus mocht het een prachtbier worden; herhaalbaar is het zèker niet!

Het toppunt is om precies wanneer de boel aan de kook raakt een praatje te maken met de buurman aan de andere kant van het hek. De pan kookt dan over en alles zit onder de zoete plak. De keuken schoonmaken is niet fijn met een kater, maar zal toch moeten gebeuren. Zucht!

De rust keer gelukkig weer terug zodra het bier afgekoeld en wel, gist erbij, en onder een plastic folietje staat te gisten en alle gereedschappen en materialen weer op zolder liggen.

Dit jaar móesten we op Koninginnedag weer de stad in, want we hadden ons een lootje voor Stichting Gerbera laten aansmeren door de leuke bardame van Café Van Zanten (wat is er eigenlijk gebeurd met de bierkaart? het is aardig karig geworden!), en er zou ons natuurlijk een leuke prijs toevallen. We hebben ons verdriet maar verdronken met een bijzonder aardig bandje, een aantal bekenden en een paar glaasjes Amersfoort Stadsbier 1259 (van mij mag het een blijverd zijn!).

Het bier thuis doet inmiddels vrolijk zijn best, de smaak is weer afwachten!

Ik hou van tradities!

Die Spammers worden steeds sneller…

Onlangs kregen we de jaarafrekening van de NUON in de bus met daarin opgenomen het stroom- en gasverbruik over het afgelopen jaar. Rechts onderin stonden de meterstanden vermeld van een jaar geleden en van dit jaar. Opgenomen op 15 april.
Er is die dag echter niemand bij ons aan huis geweest, dus moest het wel op afstand zijn afgelezen, of geschat.
Verder in het overzicht stond een staatje met het procentueel verschil in verbruik, en dat was behoorlijk gunstig; zo hadden we ruim 70% minder stroom verbruikt dan het jaar ervoor. We zouden een aardig bedrag terugkrijgen, zo’n €200!

70% is wel heel erg veel, dat kan nooit komen door die extra spaarlampen en de standby-killer op de tv….
Ik ben maar eens de meterkast ingedoken, en wat bleek: er klopte geen moer van de getalletjes van de NUON. Of we zouden in een week tijd 160 kuub gas en 313 kWh aan stroom hebben opgemaakt. Toch maar eens bellen.
De medewerker van de klantenservice vertelde mij dat de meterstanden aan NUON waren verstrekt door de netbeheerder (Eneco volgens mij). Ik heb de nieuwe meterstanden maar doorgegeven met het verzoek voor een herrekening. Geld terugkrijgen (en een lager termijnbedrag) is natuurlijk altijd fijn; na een jaar erg veel moeten terugbetalen is dat niet!

Verder bedacht ik dat het zo ook wel een aardig spaarpotje van NUON is; nu geld teruggeven, en dan over een jaar met de nieuwe tarieven het verschil in kiloWatturen en kuubjes gas terugvorderen. En wat als de prijzen dan een stuk hoger liggen….

 Het zat er aan te komen, maar het overlijden van Martin Bril kwam voor mij toch nog onverwacht.

Gisteravond zag ik het staan op teletekst: Martin Bril is overleden.

Zijn columns in de Volkskrant las ik door tijdgebrek niet iedere dag (duidelijk een geval van de verkeerde prioriteiten stellen); zijn pagina in het Volkskrant magazine verslond ik.

Sinds de nieuwe indeling van de krant had hij zijn vaste plek op de voorpagina; al schreefhij wel dat het hem veel te snel gebeurde, dit doel zou hij pas over 2 jaar bereikt willen hebben, maar door omstandigheden… 

De laatste week bleef zijn hoekje leeg, nu weet ik waarom. Ook heeft hij niet zelf zijn Bob den Uyl-prijs meer in ontvangst kunnen nemen.

Gelukkig heeft hij de rokjesdag dit jaar nog mogen meemaken.

Ik zal hem missen!

Iedere (doordeweekse) ochtend smeer ik mijn brood met hazelnootpasta.

En toen was daar opeen Speculoos!

Gekregen van mijn zus, met een strik erom (om de pot Speculoos, niet om mijn zus).

Het smaakt eigenlijk best wel lekker, een collega smeert niets anders dan Speculoos op zijn brood.

Voor de vroege ochtend is het niet zo’n sukses, beetje te melig.

En hoewel er geen speculaaskruiden inzitten (daarom heet het ook speculoos) doet het toch denken aan het speculaasje dat ik vroeger op mijn brood deed.

Dat zo slap werd als je het er ‘s ochtends op had gedaan en dan pas ‘s middags opat.

Net als speculoos eigenlijk!

Of de zaken ècht goed gaan? Ze hebben wèl een Hyves-pagina, maar de website http://www.speculoos.nl/ staat te koop!

Een tijdje geleden zijn mijn zus en zwager op vakantie naar Nieuw-Zeeland geweest. Gelukkig hadden ze voor de thuisblijvers leuke kadootjes meegebracht van ‘down under’.

Voor mij een leuke verpakking Single malt whisky. Ik had er nooit zo bij stilgestaan, maar blijkbaar wordt in alle (ex-) kolonies van het Britse Gemenebest gestookt. En flink ook!

Ik kreeg een flesje Milford whisky van 15 jaar oud (gedestilleerd in 1993), zelf gekocht op Harbour Street, Oamaru Nieuw Zealand.

Na wat zoeken blijkt dit gedestilleerd te zijn in de Willowbank Distillery te Dunedin (Zuidereiland van Nieuw Zeeland), welke is gesloten in 2000. Na de sluiting is het merk Milford opgericht om de overgebleven vaten uit te kunnen brengen onder eigen merk. Zie hier voor de historie van deze destilleerderij.

De inhoud doet in geur en smaak niet onder voor de Schotse highland-whiskies, prima kadootje dus!

Persbericht

A capella van Doe Maar tot Bløf

Op zondag 19 april treedt het Hallehuiskoor o.l.v. Harry de Beer om 14.30 en 15.30 uur op in restaurant De Mediterraan aan de Bloemendalsestraat no. 5. Op het programma, dat 20 minuten duurt, staan originele a capella versies van nederpop, van Bløf tot Spinvis, van Shaffy tot De Dijk, van Doe Maar tot Van Dik Hout. De combinatie van verfijning en passie zal de liefhebber zeker aanspreken. En, er zit smart genoeg in deze nummers.

Met extra smart; ik zing net bij dit koor maar moet dit optreden tijdens Smart in ‘t Hart helaas missen…

We kenden al het fenomeen Kerstbier (Christmas ale) en de varianten herfst- en lentebock, maar van Paasbier had ik nog niet gehoord. De verrassing was dus groot toen mijn ouders met 2 flesjes speciaal paasbier kwamen aanzetten. De ene was een eigen labelling van de slijter, het andere flesje, Boskeun Speciaal Paasbier is (de naam zegt het al) speciaal gebrouwen door door de Dolle Brouwers uit België.

Ik heb het op tijd genuttigd om Pasen goed te kunnen beginnen (waardoor de avond van Stille Zaterdag wellicht iets stiller had gekund…).

Een lekker pittig biertje, zowel qua alcoholpercentage (10 °) maar zeker qua smaak. Jammergenoeg was er maar eentje van gevangen, ik ga volgend jaar zeker weer op zoek naar zo’n vloeibare paashaas!

Ik weet het, ik verloochen mijn goede opvoeding.

Diep van binnen ken ik de ware betekenis van Pasen natuurlijk wel.

Maar voor mij draait het vooral om

Paaseitjes

en dan het liefst de ongevulde (wie de praliné-vulling heeft uitgevonden verdient voor mij ècht geen Nobelprijs).

 Vorig weekend werd het tienjarig bestaan van Vicrea Solutions in Berlijn gevierd, en ik was erbij!

De trip begon vrijdagochtend op station Amersfoort waar IC 141 ons naar Berlin Hauptbahnhof zou vervoeren.

Na een paar kleine vertragingen onderweg kwamen we aan op het vernieuwde hoofdstation van Berlijn, waar een bus klaarstond om ons via een touristische route naar ons hotel (NH Berlin-Mitte) te vervoeren.

Na het inchecken (ik had een eigen kamer) en de welkomstborrel in de bar vertrokken we met de metro naar restaurant Albert’s waar een lekker warm buffet klaarstond.

De volgende ochtend konden we zelf invullen. Ik ben met een klein groepje door een stil Berlijn naar de Reichstag gelopen waar op het dak een grote koepel is geplaatst waarmee je een mooi uitzicht over de stad kon hebben. Omdat was gebleken dat je op tijd aanwezig diende te zijn wilde je niet in een lange rij terechtkomen stonden we vóór achten al voor de deur. Het binnenkomen werkte net als bij Schiphol; alles van metaal afdoen, jassen uit en tassen door de scanner heen en met jezelf door een detectiepoortje. Dan met de lift naar boven en met een concentrische loopbrug naar boven. Vanwege het vroege tijdstip was het nog een beetje heiig en de ramen nog wat beslagen, maar het uitzicht was prima! We hadden nog geluk; vanaf 1 april zou de koepel vanwege werkzaamheden gesloten zijn. Na afloop was het nog even zoeken om een lekkere kop koffie te krijgen (maar alles kwam goed). Als lunch hapten we een halve meter braadworst, gedrapeerd op een stokbrood weg.

‘s Middags werden we bij de Kulturbrauerei verwacht, bij Berlin-on-bike voor een fietstocht door de stad. Ik ging uit van een saaie tocht, maar het tegendeel was meer waar! Er werd onderweg op diverse plekken met een historisch belang gestopt (denk aan de plaatsen waar de beruchte muur was gebouwd, het documentatiecentrum van de Berlijnse muur, de jodenwijk, het Holocaust-monument). Omdat de gids er zijn eigen verhaal (in perfect Nederlands) bij vertelde maakte dit een grote indruk.

De avond brachten we door in restaurant Wasserwerk, wat van binnen leek op een fabriekshal met allerlei fraai uitgelichte apparaten. Hier ook weer een buffet.

Na afloop maakten we de drink-bonnetjes van het hotel op, zetten de klok op zomertijd en dat leverde daardoor een kort nachtje op.

Zondagochtend maakten we een rondwandeling-met-gids door Berlijn (ik vond het een beetje saai), en na een lunch in het hotel vertrokken we met de bus naar het station om met IC 142 weer naar Amersfoort te gaan.

Ik heb me uitstekend vermaaakt, en het idee veel te hebben gezien van de binnenstad van Berlijn.

Maar geen Berliner bol gegeten!

(En de Berlijnse Notities van Cees Nooteboom heb ik niet uitgelezen, wàt een saaie verhalen!)