Y-weblog

Wekelijks krijg ik van onze telefoniste de melding dat er een Engelssprekende meneer aan de telefoon is die mij wil spreken.
Nadat ik een paar keer zo’n telefoontje heb aangenomen is het mij wel duidelijk geworden; headhunters op jacht. De laatste tijd laat ik vriendelijk vragen of ze mij per e-mail willen benaderen (je weet tenslotte maar nooit…). Daar hoor je vervolgens nooit meer iets van.

Laatst heb ik een hele email-wisseling gehad met een Nederlandse banenjager. Ene meneer Z van bedrijf XXX.(geen namen en rugnummers, zie verder)

5-11-2008
bericht: Beste Louis,
Wij hebben je geselecteerd als geschikte kandidaat voor de functie van Oracle Developer binnen onze eigen organisatie. XXX is een groeiende onafhankelijke IT-dienstverlener (…)Do you have the skills?
Met vriendelijke groeten,

6-11-2008
Beste Z,
zozo, ben ik geselecteerd als geschikte kandidaat.
Ik ben erg benieuwd wat jouw beweegredenen zijn om mij te selecteren.
Volgens mij staat bij mijn cv dat ik niet beschikbaar ben.
Buiten dat kan ik geïnteresseerd zijn wanneer jullie baan aan de
volgende voorwaarden voldoet:
vaste baan inhouse binnen Amersfoort.
Max 36 uur p/w.

6-11-2008
Beste Louis,
Sterkte met je karakter en succes met je eisenpakket.
Met vriendelijke groeten,
Z

6-11-2008
dag Z,
met mijn eisenpakket is niets mis, sterker nog ik heb deze baan al!
Ik denk dat je op deze wijze van benaderen weinig sukses zult hebben; op mij komt het nogal intimiderend over. Je gaat er blijkbaar vanuit dat iedereen wanhopig op zoek is naar jouw bedrijfje.
Ik niet dus.

Groet,
Louis Ywema

Nadat het een paar dagen stil was gebleven plaatste mijn collega T een bericht op zijn blog met een weergave van bovenstaande, aangevuld met zijn eigen mening.

Daarna volgde er opnieuw een wisseling van e-mails en reacties van Z op deze pagina.

In volgorde:

13-11-2008
Beste Louis,
Schijnbaar zit het je nogal dwars dat je dit ook nog eens moet publiceren. Ook je collega T, nog nooit gesproken heeft zijn mening klaar.

Even kort samengevat:
Jouw opmerking:
“…zozo, ben ik geselecteerd als geschikte kandidaat….” schoot mij in het verkeerde keelgat.

Daarop reageerde ik met een verkeerde reactie. “Succes met je karakter en met je eisenpakket..”.

Klaarblijkelijk gaat het tegenwoordig niet meer om werkvreugde en de kans om je te ontwikkelen, maar alleen om geld en zo weinig mogelijk werken.

Met vriendelijke groeten,
Z

en

13-11-2008
Beste Z,
ik vind het wel genoeg zo.

Ik reageerde met ‘zo zo’ omdat ik voor zover ik weet niet als bemiddelbaar te boek sta (hoe kom jij trouwens aan mijn email-adres?) en de manier van schrijven ‘wij hebben jou geselecteerd’ mij heel erg deed denken aan de Readers Digest-mailings van enige jaren geleden waarin gouden bergen werden beloofd (die ongelezen de papierbak ingingen).
Ik word graag met enig respect benaderd en ben dit ook gewend van andere headhunters.

Ik heb jouw eerste ‘uitnodiging’ aan mijn collega’s laten lezen (zowel Oracle als .net-specialisten) en niemand zou op een dergelijke manier benaderd willen worden.

Verder vind ik de zin ‘Klaarblijkelijk gaat het tegenwoordig niet meer om werkvreugde en de kans om je te ontwikkelen, maar alleen om geld en zo weinig mogelijk werken.’ heel erg vreemd.
Jij weet niet wat voor werk ik doe en welke mogelijkheden mijn werkgever biedt. Ik word door jou in een hoek geplaatst die mij niet zint.

Ik zal jouw laatste reactie niet plaatsen, dit is toch al niet al te beste reclame voor jouw winkel.

daarna:

13-11-2008
Beste Louis,

Ik snap je gedrag niet en die van collega al helemaal niet. Ik heb hem niet eens gesproken…maar wel veroordelen op internet. Jullie vinden mijn reactie BOT, maar jouw reactie is ook BOT.

“…Zo zo…”, dat komt ook respectloos over. Vandaar mijn respectloze reactie, geef ik ook toe.

Je mag best kritiek hebben, geen enkel issue, graag zelfs, daar leer ik ook van. Ik hoor graag wat er zo “naar” aan mijn vacaturetekst is, want ik krijg namelijk ook zeer positieve reacties.

Graag hoor ik ook van je in welke hoek ik je druk en wat je daaraan niet zint.

Met vriendelijke groeten,
Z

Ik had al aangegeven dat het voor mij klaar was, maar toch:

14-11-2008
Beste Louis, T,

Aangezien jullie niet meer reageren op mijn vragen en op mijn mails, heb ik nog het verzoek om jullie verwijzingen naar mijn organisatie te verwijderen op internet. Indien dit niet gebeurd, zal ik juridische maatregelen overwegen.
Met vriendelijke groeten,
Z

Hierop heb ik de naam van zijn bedrijf weggehaald. Dit was nog niet genoeg, want de volgende eis kwam al vlot daarna:

14-11-2008
Louis,

Wat geeft jouw het recht om over mij te publiceren?
Ik wil dat jij en je collega T het ook weghaalt. In zijn geheel.

Z

Hierna heb ik de blog ingetrokken.

Het verhaal vond ik echter de moeite waard om toch te gebruiken, dus geheel geanonimiseerd staat het weer op z’n plek