Y-weblog

Ik heb behoefte om wat emoties weg te poetsen, en waarmee kan dat beter dan een goed glas Uisge Beatha.
Yep. Levenswater, vuurwater, of in gewone taal whisky.
Onderin de kast stond nog een klein doosje, voor mijn verjaardag gekregen van goede vriend Roel, met in dat doosje 2 mooie glazen en een klein flesje Kilchoman New Spirit, van het mooie Schotse eiland Islay.

Ik lees op de website dat dit de enige destilleerderij is waar het mout afkomstig is van eigen land.
De laatste keer dat ik op Islay was, was dit drankje er nog niet (maar ze moeten natuurlijk al wel bezig zijn geweest; whisky heb je niet van de ene op de andere dag).

Aan het etiket te zien is het ook nog een vrij jonge botteling (ze hebben vast de botteldatum en destilleerdatum verwisseld…); 4 jaar oud en dat is te proeven ook!
Nog vrij rauw en direct van smaak en nog weinig rest-smaken die achterblijven nadat het slokje weg is. Het doet me meer denken aan een oude jenever.
Toch helemaal niet verkeerd, en ik ben erg benieuwd hoe de oudere garde zal gaan smaken (maar daarvoor moet ik nog wat jaartjes geduld hebben)!

Nu de uitslagen van de gemeenteraadsverkiezingen binnen zijn is het voor een aantal personen die op de verkiezingslijst stonden toch wat lastig geworden.

Neem Maarten van Rossum, die zoveel voorkeursstemmen voor de PvdA heeft gekregen dat hij direct de gemeenteraad in kan, of de Utrechtse ToN-lijsttrekker John Koenders die er blijkbaar niet op had gerekend maar toch genoeg stemmen heeft gekregen.

Beide heren weigeren hun verantwoordelijkheid te nemen en de gemeenteraad in te gaan.
Van Rossum heeft zich als lijstduwer opgegeven omdat hij ‘wilde hij protesteren tegen de politieke stemming in Nederland’. Wàt een onzin. Je stelt je verkiesbaar omdat je eigenlijk tegen de verkiezingen bent?
John Koenders spreekt duidelijk uit niet zoveel vertrouwen te hebben in de partij van Rita dat hij er z’n baan voor durft op te zeggen. Dit geldt trouwens voor de gehele ‘top-5′ van ToNners in Utrecht.

Wat zijn dat voor flapdrollen; als je je op de lijst laat zetten betekent het dat je graag als volksvertegenwoordiger aan de gang wil. Was je dit niet van plan, dan ook niet op de lijst. Punt!

Het wordt tijd voor de Tegenpartij!

Ik zag vanavond op NOS-Teletekst wel een heel nauwkeurige weersverwachting voor de komende paar dagen, met op 5% precieze getalletjes. Is dat nieuw?

(Het valt me trouwens op dat het net lijkt of ik zo’n ouderwets beeldscherm heb, terwijl ik toch echt een HD-breedbeeld-TV heb staan)

Ik heb daar een paar vragen over:

• Is deze Sint-Jan al overleden?
• Wordt dit uitbenen gedaan door een gecertificeerd slager (en al dan niet Halal)?
• Wat maakt het uit of dit uitbenen wordt gedaan door homosexuelen?
• Wat gebeurt er met het vlees (beenhammetje)?

Gisteren heb ik weer een bezoek aan Joure gebracht, naar mijn ouders uiteraard.
Op de heenweg ben ik nog een goeie vriend een bezoek gaan brengen, Roy van LekkerbierdeBierWinkel om hem te bedanken voor het bierpakket dat ik eind vorig jaar heb gewonnen. Gezamenlijk hebben we een rondje door de winkel gemaakt om te zien wat er voor nieuws was.

Meer dan ik van plan was om mee te nemen in ieder geval.

Ik besloot me dit keer vooral te concentreren (al valt dat niet mee, de aandacht wordt continu afgeleid) op het lekkers dat door brouwerij de Molen in Bodegraven wordt gemaakt, en stond deshalve met een mooi boeketje weer bij de kassa. Eerder had ik al eens Hel en Verdoemenis gedronken, deze keer heb ik Amarillo, Heen & Weer, Bommen & Granaten, Mikkel & Menno, Revelation Cat en Bloed, Zweet en Tranen meegenomen.

Daarnaast kocht ik een fles Smoked Bock van brouwerij Meantime London dat ondermeer gebrouwen is met Rauchmalt (dat is Duits voor rookmout). Ik heb hier zelf ook als eens mee gebrouwen. Deze mout kreeg ik op de Port Ellen mouterij op Islay nadat ik daar tijdens een rondleiding vertelde dat ik thuisbrouwer was en wel eens wilde experimenteren met op turf gerookte mout. Roy kwam met deze fles aanzetten toen ik hem dit verhaal deed.

Verder nam ik ook een paar flesjes mee van de Amerikaanse Great Divide brouwerij (ondermeer Hades, DPA en Belgica). Dat is allemaal natuurlijk ook fijn voor de etikettenverzameling

Eenmaal thuis kon ik natuurlijk geen flesje Heineken pis opentrekken (of ik dat ooit in huis heb gehad, bah). Van een eerdere strooptocht was flesje #658 van Hemel & Aarde, ook uit Bodegraven, overgebleven, een Stout-achtig bier. Het zag er zo inderdaad uit, pikzwart bier met een gerookte smaak. De gerookte smaak (en dat lees ik pas nu) komt doordat er gebrouwen is met rookmout van de Bruichladdich-destilleerderij ook van Islay. Alles komt samen! In tegenstelling tot de bekende Stouts (Guiness bijvoorbeeld) had dit bier wel een prettig alcoholpercentage van 9,5% wat het geen doordrinker, maar wel een geniet-bier maakte.

En nu, de day after geen zwaar hoofd maar wel met twee voeten op aarde. Hopelijk gaat de hemel weer snel open!

Voor de christelijken onder de lezertjes: Hel & Verdoemenis of Hemel & Aarde; allebei goed!

Zomaar een grijze dag in februari
We moesten spelen in Delfzijl of Sappemeer
We zaten warm, droog en veilig in de auto
De ruitenwissers zwiepten dapper heen en weer

refr.:
Zomaar een grijze dag in februari
De zon heeft zich in geen weken laten zien
Ik denk niet dat het ooit nog zomer wordt

En even later blauwe zwaailichten in de verte
We reden stapvoets in de file dichterbij
D’r was een ongeluk gebeurd; je zag ze liggen
En in de regen stond er een ziekenwagen bij

refr.(2x)

We reden op die wintermiddag zwijgend verder
We moesten spelen in Delfzijl of Hoogeveen
Het was buiten regenachtig, koud en bijna donker
En ieder staarde in de auto voor zich heen

Zomaar een grijze dag in februari
God heeft zich in geen weken laten zien
Ik denk ook niet dat ie nog om ons geeft.

Brigitte Kaandorp

Gisteren hebben Rosalie en ik een rondleiding achter de schermen in De Flint gedaan.
Onder begeleiding van de huismeester en van het hoofd van de programmering gingen we met een klein clubje een kijkje nemen op de plaatsen waar je anders nooit komt; op het grote podium, de artiestenfoyer, de kleedkamers en de orkestbak.
Ondertussen werd er van alles uitgelegd over de gang van zaken (wat is links en wat is rechts als je op het podium staat, hoe heten de doeken die er hangen en wat zijn trekken).
Erg interessant allemaal!

Kleine tip voor als je dit ook wilt doen: koop je van te voren kaartjes, dan kost je dit €5,- + €0,50 ‘bespreekkosten’; ga je op de bonnefooi dan spaar je die bespreekkosten uit. (trouwens waanzinnige verborgen kosten; ik heb het kaartje zelf via de website van de Flint gekocht en kreeg geen kaartjes maar alleen een bevestiging per email. Kunnen ze hier niet gewoon mee stoppen?!!).

Beste Agis,
ik krijg nu al voor het vijfde jaar een brief van jullie waarin ik bijna word gesmeekt om terug te keren in het warme nest van Agis Zorgverzekeringen.
Ik wil u vragen hier alstublieft mee te stoppen en geen zielige brieven meer te sturen. Bij mij wekt deze pathetische post zoveel irritatie op dat ik juist daarom niet meer bij Agis verzekerd wil zijn.

Tevens ben ik verhuisd en is mijn adres dat u gebruikt niet meer het mijne.
Dus: bespaar u de moeite en stop met brieven sturen.Alstublieft!

Met vriendelijke groet,
Louis Ywema

En binnen 24 uur de volgende reactie:

Hartelijk dank voor uw e-mail waarin uw adresgegevens doorgeeft zodat wij deze uit u onze mailingbestanden  kunnen halen.

Wij hebben uw adresgegevens doorgegeven aan de verantwoordelijke afdeling met het verzoek uw gegevens uit onze mailingbestanden verwijderen. Onze excuses voor het eventueel veroorzaakte ongemak.
Met vriendelijke groet,

Agis Zorgverzekeringen

Mooi, daar ben ik ook weer vanaf!

Gisteren hebben we met TicketSinging een flash-mob gedaan op Station Amersfoort.
Ondanks de bezwaren van de beveiliging (reizigers toezingen mag zeker niet) hebben we er toch een paar minuten een Afrikaans marktplein van gemaakt.
Gelukkig werden we gefilmd…

Bij een ander filmpje op YouTube staat zelfs de opmerking “Singing flash mob on station Amersfoort Netherlands, driving station’s security staff to madness.”

Ik heb sinds kort weer een auto(otje) onder mijn gat.
De Polo was in september ingeleverd aan een collega, en ik begon het gemak toch te missen.
Dit gemis, gecombineerd met een wel heel gunstige groene-autoregeling (waardoor het berijden van een kleine zuinige auto zelfs geld oplevert) was reden om toch maar weer een blikje op 4 wielen voor de dur te hebben staan. Het is een Toyota Aygo geworden (met zonder gemankeerd gaspedaal is mij verzekerd door de dealer).
Het ding rijdt prima, heeft wat weinig kofferruimte maar in de 5-deursuitvoering is de achterbank ruim zat (en deze kan ook nog opgeklapt). Dit heeft het eerste ritje naar de Zweedse woongigant wel uitgewezen…
Nu nog meer rijden (zodat de accu volblijft) hèhèhè. De familie zij gewaarschuwd!